«Ξέρω τι θα μου πείτε. Όλοι το ίδιο με ρωτάνε. Οι φίλοι μου, μάλιστα, που έχουν κι ένα θάρρος παραπάνω αναρωτιούνται: «Είχες πάρει κάτι όταν τον ονόμασες;». Όχι δεν είχα πάρει. Να είστε σίγουροι».
Παίζει μπάσκετ από τα πέντε του χρόνια. Ξεκίνησε το ταξίδι στην πίσω αυλή του σπιτιού του, σε μια κακόφημη γειτονιά του Ντιτρόιτ. Και η πόλη του Μίσιγκαν συγκαταλέγεται από μόνη της ανάμεσα στα πιο σκληρά και επικίνδυνα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών, πολλώ δε μάλλον να είσαι και σε κακή περιοχή. Η πρώτη του μπασκέτα ήταν ένα μπλε, πλαστικό καλάθι, με μια ενσωματωμένη λάμπα ώστε να βλέπει το βράδυ και μια τρύπα στο κέντρο για να περνάει η μπάλα.
Στην εφηβεία, όταν παράτησε το ποδόσφαιρο για να αφοσιωθεί στο μπάσκετ, πήρε την πρώτη του κανονική μπασκέτα. Στο Redford, ένα σχολείο που σταμάτησε να λειτουργεί το 2007 και σήμερα είναι πολυκατάστημα, όλοι μιλούσαν για το όνομά του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά…
- Δεν πρέπει να πέρασες καλά στο γυμνάσιο, με δεδομένο ότι το μεσαίο σου όνομα είναι L’ Adorable (σ.σ. θα μπορούσε να μεταφράζεται και ως «αγαπούλης»)…
«Δεν είχα τέτοια προβλήματα. Είμαι άνθρωπος που κάνω πλάκα και αυτοσαρκάζομαι. Ήξεραν, όμως, όλοι ότι δε θα σηκώνω πάνω από δύο φορές το ίδιο αστείο».
Για να τα λέμε όλα, ο Χάρις είχε πολλά με το μέρος του, αλλιώς το high school στην Αμερική μπορεί να είναι μια τρομακτική και αποκρουστική εμπειρία. Ήταν ψηλός, ήταν αθλητικός, ήταν μέλος της ομάδας μπάσκετ και είχε περίπου είκοσι με τριάντα άτομα της οικογένειάς του σε κάθε παιχνίδι! Ε, ποιος να τον πειράξει, επειδή η μαμά του τον φωνάζει «λατρεμένο», ο μπαμπάς του εμπνεύστηκε το χαϊδευτικό του από το δεξί χέρι του Τόνι Μοντάνα και αμφότεροι ένωσαν ό,τι συλλαβή υπήρχε στο γενεαλογικό δέντρο για να βγάλουν το όνομα Corperryalle;
Κι αυτό ήταν πάντα το θέμα για τον άσσο της ΑΕΚ. Όπου κι αν πήγαινε, ό,τι κι αν έκανε, το σημείο αναφοράς ήταν το όνομά του. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο με μέσο όρο 33,5 πόντων, 11,5 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ; Ναι, αλλά γιατί τον λένε έτσι; Δεσμεύτηκε με το University of Michigan για να είναι κοντά στην οικογένειά του; Ναι, όμως τι συμβαίνει με αυτή την οικογένεια; Πέτυχε 30 πόντους στο κολέγιο; Σίγουρα, ωστόσο ποιος σκέφτεται να δώσει τέτοιο όνομα στο παιχνίδι; Πήγε στο ΝΒΑ, παρότι δεν έγινε ντραφτ; Σαφώς, αλλά L’ Adorable; Έβαλε 49 πόντους στη D-League; Τους έβαλε, όμως άκου πώς τον λένε;
Και κάπως έτσι επιστρέφουμε στην αρχή της ιστορίας. Ο Μάνι Χάρις, ένας γεννημένος σκόρερ, ο MVP του τελικού του κυπέλλου, ένας παίκτης που οδηγεί την ΑΕΚ από επιτυχία σε επιτυχία, ένας παίκτης που λίγο έλειψε να φύγει τον Ιανουάριο λόγω πειθαρχικού παραπτώματος, έχει το πιο περίεργο όνομα που έχεις ακούσει. Και με αυτό πορεύεται στα 28 χρόνια της ζωής του και για αυτό καλείται σε κάθε συνέντευξη να απαντάει. Σχεδόν, να απολογείται…
Μητέρες εναντίον πατεράδων!
«Όταν τον είδα σκέφτηκα ότι, απλώς, είναι αξιαγάπητος! Ήταν η πρώτη λέξη που βγήκε από το στόμα μου»! Η Μέρικ Χάρις-Κάρτερ, η οποία προλογίζει και το κείμενο, σκέφτηκε το μεσαίο όνομα του Χάρις. Για το μικρό, μάλλον έγινε μια ολόκληρη σύσκεψη σε μαυροπίνακα, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι το «Cor» προέρχεται από τον ξάδερφό του Κόριαν. Το «Perry» από τον θείο του Πέρι. Και το «Ale» από το γεγονός ότι εννέα από τα αδέρφια του έχουν το «Αλε» στο όνομά τους! Συνολικά, να σημειώσουμε, ότι ο παίκτης της ΑΕΚ έχει δώδεκα αδέρφια και με δεδομένο ότι είναι από τους μικρότερους, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και πολύ… χειρότερα! Για το όνομά του, φυσικά, εννοούμε.
Η οικογένεια, αν και πολυμορφική, ήταν πάντα ενωμένη. Εξ ου και η απόφασή του να μείνει στην πολιτεία του Μίσιγκαν για το κολέγιο και να μην τους στερήσει τη δυνατότητα να τον παρακολουθούν. Η Τζερέλ, η Τζανέλ και ο Αλ είναι τα τρία αδέρφια με τα οποία μοιράζεται τον ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα, τον Τζέιμς Κάρτερ. Κι εδώ φτάνουμε στο τρίτο κομμάτι της ιστορίας. Το παρατσούκλι του! Γιατί μπορεί στη διάρκεια της καριέρας του να του κόλλησαν το «Michigan Mamba» ή «το παιδί που τα κάνει όλα», ωστόσο το Μάνι έμεινε! Και για το Μάνι, υπάρχουν δύο εκδοχές.
Υπάρχει η ιστορία της μαμάς. Πάντα με αγάπη, φροντίδα και… προδέρμ. «Από μωρό το πρόσωπό του έμοιαζε με άντρα και γι’ αυτό σκέφτηκα να τον φωνάζουμε έτσι», θα πει η Μέρικ, αφού πρέπει να πάρουμε ως δεδομένο ότι με το όνομα της ταυτότητας δε θα μπορούσαν να τον φωνάζουν ποτέ! Η εκδοχή του πατέρα του είναι πιο σκληρή και παρότι ο Μάνι προτιμά της μαμάς, πρέπει να αποδεχτεί ότι είναι ο Μάνι Ριμπέρα από τον «Σημαδεμένο».
«Ήταν ο καλύτερος φίλος του Τόνι Μοντάνα. Σκοτώθηκε, όμως, στο τέλος της ταινίας και δεν μπορώ να καταλάβω ιδιαίτερα γιατί ήμουν εγώ αυτός στο μυαλό του μπαμπά μου. Ίσως επειδή ήταν μια πολύ δημοφιλής ταινία». Σίγουρα στο μυαλό του πατέρα του δεν υπήρχε κακό τέλος για τη ζωή του γιου του. Εξάλλου, τον μεγάλωσαν με μεγάλη προσοχή και προσπάθησαν να τον προσανατολίσουν στις σπουδές του, κάτι που κατόρθωσαν να εμφυσήσουν στον Μάνι Χάρις. Στο γυμνάσιο είχε εξαιρετικούς βαθμούς, στο κολέγιο είχε Ακαδημαϊκά πρωτεία (σ.σ. κάτι εξαιρετικά σπάνιο για αθλητή) και μετά το τέλος της καριέρας του, σκοπεύει να επιστρέψει για να πάρει το πτυχίο του.
Ο Αμερικανός είναι από εκείνους τους τύπους που θέλουν να αριστεύουν σε ό,τι είναι εκείνο με τα οποίο καταπιάνονται. Και η ΑΕΚ έχει την τύχη να είναι φέτος το πεδίο δράσης του. Ο Corperryale L'Adorable «Manny» Harris την οδηγεί στο θρόνο της. Κι ας είναι το όνομά του σημαδεμένο…