Ο Τσάβι Πασκουάλ γνώριζε ότι η εκκρεμότητα που είχε στο ρόστερ του αφορούσε το μακρινό σουτ και δη αυτό πίσω από τη γραμμή των 6μ75. Χτίζοντας μια ομάδα με συγκεκριμένη φιλοσοφία, πολλαπλές χρήσεις των περισσότερων παικτών και με μια βαθιά ένεση του ελληνικού στοιχείου οι «πράσινοι» χρειάζονταν ένα κλικ στο σουτ. Το κενό τους το έκλεισαν μέσα σε μια ημέρα και με 44% μάλιστα!
Ο Ντεσόν Τόμας έρχεται στον Παναθηναϊκό με 42,5% στο τρίποντο στην περσινή Ευρωλίγκα και ο Ματ Λοτζέσκι παραμένει στο «τριφύλλι» προσθέτοντας το δικό του 45,5%. Κοινώς, μαζί προσθέτουν ένα 44% πίσω από τη γραμμή των 6μ75 και μια καλύτερη ισορροπία στην ομάδα και το ρόστερ.
Ο Ντεσόν Τόμας είναι ένας παίκτης που ξεκινά από το «4» και πάει μέχρι το «3». Είναι αθλητικός, βάζει το κορμί του σε όλες τις μάχες και σουτάρει καλύτερα από τα περισσότερα 4αρια της Ευρωλίγκας και έχει δυνατότητα να ποστάρει από την αριστερή πλευρά σε πολλές καταστάσεις. Ούτως ή άλλως, η θέση «4» όσο περνάει ο καιρός ολοένα και βγαίνει και πιο μακριά από τη ρακέτα καθώς αν εξαιρέσουμε παίκτες τύπου Σενγκέλια ή Πρίντεζη οι περισσότεροι πάουερ φόργουορντ έχουν περισσότερα χαρακτηριστικά τριαριών παρά πενταριών.
Βάζοντας πάντα στην εξίσωση το διαθέσιμο μπάτζετ που έχουν όλες οι ομάδες και με δεδομένο πως ο Παναθηναϊκός κινήθηκε εκτός αυτού για τον Παπαγιάννη θα πρέπει να δούμε ποιες περιπτώσεις είναι αυτές που ενδιαφέρουν και αφορούν την ομάδα. Ο Ντεσόν Τόμας είχε προκριθεί στο μυαλό του Τσάβι για δύο βασικούς λόγους. Το σουτ και φυσικά τη κοινή τους συνύπαρξη στη Μπαρτσελόνα.
Επίσης, αν θέλουμε να μιλάμε με πραγματικά στοιχεία και όχι με σενάρια επιστημονικής φαντασίας θα μπορούσαμε να κάνουμε κουβέντες για παίκτες που άνηκαν στη λίστα του Παναθηναϊκού και του Πασκουάλ (π.χ. το θέμα των Οκάρο Γουάιτ, Ντορέλ Ράιτ μελετήθηκαν και συζητήθηκαν).
Για παράδειγμα το όνομα του Ράντολφ δεν έπαιξε ποτέ. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ατζέντης του δεν τον πρότεινε καν στους προπονητές. Είναι απορίας άξιο, λοιπόν, πως προέκυψε (να πω την αλήθεια λόγω άδειας έχασα την εξέλιξη του θέματος). Πάντως, ακόμη και ανοικτό μπάτζετ να είχαν οι «πράσινοι» δεν θα πήγαιναν ποτέ στη λύση του Ράντολφ όχι γιατί δεν είναι καλός και σπουδαίος παίκτης αλλά λόγω χαρακτηριστικών. Ο Ράντολφ έχει ένα μέσο όρο κάτω του 30% στο τρίποντο καθώς δεν είναι αυτό το δυνατό του σημείο. Μολονότι, λοιπόν, είναι «παικτάρα» δεν είναι αυτό που έψαχνε η ομάδα. Τουλάχιστον, να μιλάμε και να «τσακωνόμαστε» για παίκτες που «παίζουν» και όχι έτσι για το όνορε της αγαπημένης μας φαγωμάρας.
Μετά τις δύο τελευταίες πινελιές, λοιπόν, οι «πράσινοι» έχουν ένα ρόστερ με πολλαπλές χρήσεις για τον προπονητή και με σχήματα που θα δούμε πολλές φορές μέσα στη σεζόν. Απλά, ρίξτε μια ματιά στην κατανομή των θέσεων για να πάρετε μια ιδέα για το πώς τα έχει στο μυαλό του και ο Πασκουάλ. Για παράδειγμα δεδομένα θα δούμε κάποια λεπτά στην επίθεση τον Λάσμε στο «4» σε πεντάδες μαζί με τον Γκιστ σε πεντάδες με αμυντικογενή προσανατολισμό.
1) Καλάθης, Λεκαβίτσιους, Λάνγκφορντ, Καλαϊτζάκης
2) Παππάς, Λάνγκφορντ, Λοτζέσκι, Σακελλαρίου
3) Παπαπέτρου, Λοτζέσκι, Αντετοκούνμπο, Τόμας
4) Τόμας, Μήτογλου, Παπαπέτρου, Αντετοκούνμπο, Λάσμε (λιγότερο Γκιστ)
5) Βουγιούκας, Γκιστ, Λάσμε, Παπαγιάννης
ΥΓ: Ο Λοτζέσκι στις πέντε χρονιές του στην Ευρωλίγκα μετρά 43%, 43,2%, 45%, 42% και 45,5% στο τρίποντο. Αυτός είναι σουτέρ και αυτός είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες στο αγαπημένο handoff παιχνίδι του Τσάβι ή στη διαδικασία του σουτ μετά από σκριν μακριά από τη μπάλα.
ΥΓ2: Στο βασίλειο της φαγωμάρας το μπάσκετ δυστυχώς νιώθει στο πετσί του μια ποδοσφαιροποιημένη λογική.
ΥΓ3: Ο Παναθηναϊκός κάνει κάθε χρόνο το καλύτερο που μπορεί. Φανταστείτε να είχε πάρει Γκος, Λίντεϊ, Τουπάν, Τίμα, Βεζένκοφ και όχι Παπαπέτρου, Παπαγιάννη, Λάνγκφορντ, Λάσμε, Τόμας και να μην είχε κρατήσει σαν βασιλιά τον Νικ ή το αγαπημένο παιδί του κόσμου (Παππάς). Τρίτος παγκόσμιος θα είχε γίνει.
ΥΓ4: Μάλλον, σκεφτείτε να μην ήταν η μοναδική ομάδα στην Ευρώπη που παίρνει τουλάχιστον έναν τίτλο από το 1995-96 και έπειτα.
ΥΓ5: Η΄ μάλλον να μην ήταν η ομάδα με έξι ευρωπαϊκά.
ΥΓ6: Η’ μάλλον να μην ήταν η ομάδα που πέρσι μάζεψε 30.000 κόσμου στο πάρκινγκ του ΟΑΚΑ, το 2013 20.000 έξω από το Κάραβελ και φέτος γυρνούσε από μπρέικ στο πρώτο ματς της σειράς.
ΥΓ7: Σαφώς και λείπει ένα φάιναλ φορ τα τελευταία χρόνια αλλά θα πρέπει να αναλογιστείτε όλοι εσείς που ισοπεδώνετε τα πάντα (δεν τους αφορά όλους) πως το 2012 ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να χτιστεί από το μηδέν και παρόλα αυτά είναι αξιοπρεπέστατος στη δυσκολότερη εποχή κρίσης για τη χώρα.
ΥΓ8: Μακάρι να υπήρχαν οι δυνατότητες να χτυπά ο Παναθηναϊκός και οι ελληνικές ομάδες τους πιο ακριβούς παίκτες της αγοράς. Λίγος ρεαλισμός δεν βλάπτει.
ΥΓ9: Ο Μήτογλου θα είναι ο παίκτης που φέτος θα κάνει ένα μεγάλο βήμα προόδου. Δεν είναι μόνο ο τρόπος που ο προπονητής τον μετρά αλλά και η ατομική δουλειά που κάνει όλο το καλοκαίρι.
ΥΓ10: Ωραίο σχήμα με Παπαπέτρου και Τόμας. Βρείτε το... 3αρι.
