Ο Ντένμον επιστρέφει εκεί που τον νιώθουν σταρ, ο Παναθηναϊκός «αδειάζει» θέσεις στο ρόστερ και αναπροσαρμόζει το πλάνο του. Ο Αμερικανός φεύγει για Κίνα, οι «πράσινοι» κρατούν θέση στον Λοτζέσκι και φουλάρουν για αξιόπιστο 4άρι, επιλέγοντας τη λογική «οι δύο είναι πιο χρήσιμοι από τον έναν».
Ο Πασκουάλ βρέθηκε σε δίλημμα. Αποφάσισε να ανοίξει την πόρτα στο πουλέν του προκειμένου να γεμίσει με ποιότητα το ρόστερ. Η απόφαση για την παραχώρηση του Ντένμον, με τον Παναθηναϊκό να διατηρεί τα ευρωπαϊκά του δικαιώματα, ήταν σίγουρα μια δύσκολη επιλογή για τον Ισπανό.
Ηταν ένας παίκτης που τον εμπιστεύτηκε το καλοκαίρι του 2017, τον στήριξε όλη τη σεζόν και τον κράτησε μέχρι τώρα, ποντάροντας κυρίως στην εκπληκτική νοοτροπία του.
Το πλεονέκτημα της απόφασης
Αν πρέπει να διαλέξουμε στο δίλημμα Ντένμον ή Λοτζέσκι και καλό «4άρι», τότε πιθανότατα άπαντες θα διάλεγαν το 2ο σενάριο. Ανεξάρτητα το πόσο αξιόπιστος θα είναι ο πάουερ φόργουορντ που θα αποκτηθεί, ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη την απόκτηση ενός παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Λοτζέσκι. Εναν παίκτη που στη θέση «3» θα κάνει διαφορετικά πράγματα από τους Παπαπέτρου, Αντετοκούνμπο, θα απειλεί περισσότερο από μακριά και θα μπορεί να παίξει και στο «2».
Πολλοί έχουν ένσταση με την επιλογή του Λοτζέσκι, δεδομένων των τραυματισμών και του μεγάλου διαστήματος αποχής, κάθε φορά που τραυματίζεται. Προφανώς κι έχουν «πάτημα», είναι ένα επιχείρημα που στέκει, αλλά προσωπικά προτιμώ έναν έμπειρο παίκτη που δεν θα έχει πρόβλημα με το αν θα είναι βασικός ή αναπληρωματικός και ο οποίος «έβγαλε τα λεφτά» στους τελικούς, από μια επιλογή που εμπεριέχει ρίσκο.
Ο Λοτζέσκι δεν είναι ο σούπερ παίκτης που θα αλλάξει επίπεδο τον Παναθηναϊκό, αλλά είναι αυτός που έχει όλο το «πακέτο» για τα δεδομένα του Παναθηναϊκού. Καλός σουτέρ, παίκτης ομάδας που θέλει να παραμείνει στην Ελλάδα και θα το κάνει ακόμη και με λιγότερα από τα 500.000 που έπαιρνε πέρυσι.
Οσον αφορά την επιλογή στα «4», οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Παναθηναϊκός πάει πλέον για παίκτη από το «πάνω ράφι», κάτι που δεν ίσχυει πριν από την παραχώρηση του Ντένμον. Κι εδώ τα χαρακτηριστικά που αναζητούνται είναι ξεκάθαρα: Ενας παίκτης με εμπειρία που θα διαθέτει καλό περιφερειακό σουτ, θα είναι το βασικό «4άρι», αλλά φυσικά δεν θα «σκεπάζει» τον Μήτογλου που φέτος θα παίξει περισσότερο.
Με την παραμονή του Λοτζέσκι και την απόκτηση ενός καλού πάουερ φόργουορντ, ο Παναθηναϊκός παίρνει ένα μικρό ρίσκο στην περοφέρεια, αλλά «γεμίζει» περισσότερο σε θέσεις που είχε μεγαλύτερη ανάγκη. Οταν έχεις τρεις σούτινγκ γκαρντ (Παππάς, Λάνγκφορντ και Ντένμον) και έναν πάουερ φόργουορντ, λογικό είναι να επιλέξεις το «δύο σε κάθε θέση από το τρεις στη μία και τον... ενάμιση στην άλλη».
Το μειονέκτημα της απόφασης
Ανέκαθεν οι προπονητές έλεγαν πως για να φτάσεις μέχρι το τέλος της διαδρομής, χρειάζεσαι πέντε πρωτοκλασάτα γκαρντ. Ακόμη κι αν ο Ντένμον με τον Λεκαβίτσιους δεν θεωρούνται πρωτοκλασάτοι, είναι σίγουρα καλύτεροι από το καθόλου. Ο Πασκουάλ παίρνει μια απόφαση που είναι λογική, έχει το μικρότερο δυνατό ρίσκο, αλλά δεν παύει να είναι ρίσκο.
Αυτή τη στιγμή οι «πράσινοι» μένουν με τον Καλάθη και τον Λεκαβίτσιους στον άσο, τον Παππά και τον Λάνγκφορντ στο «δύο», με τους δύο τελευταίους να συμμετέχουν και στη θέση του πόιντ γκαρντ, όταν αυτό απαιτείται. Το ρίσκο είναι διπλό: Πρώτον, αν βγαίνουν τα κουκιά, σε ποσότητα, για μια σεζόν με 80 παιχνίδια και δεύτερον αν οι Λάνγκφορντ και Παππάς μπορούν συνδυαστικά να δώσουν τα στοιχεία που είχε στο πλάνο του ο Ντένμον.
Να πω την αλήθεια, σε ένα προηγούμενο blog, είχα κάνει την εκτίμηση πως ο Αμερικανός θα είναι στο τέλος το βασικό «εργαλείο» του Πασκουάλ στο «2», αλλά ύστερα από αυτή την εξέλιξη, ο Ισπανός θα ελπίζει πως οι δύο εναπομείναντες σούτινγκ γκαρντ (Παππάς και Λάνγκφορντ) θα καλύψουν πράγματα που υπολόγιζε από τον Ντένμον. Ενα κομμάτι εξ αυτών είναι το σουτ, ένα άλλο ήταν η πίεση στην άμυνα κι ένα τρίτο η (καλή) νοοτροπία του Ντένμον που κάθε απογοήτευση την μετέτρεπε σε κίνητρο.
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός, για δεύτερη φορά μέσα στο καλοκαίρι αναπροσαρμόζει το πλάνο του. Πρόσθεσε τον Παπαγιάννη, αφού είχε κλείσει τις θέσεις των ψηλών, παραχωρεί τον Ντένμον για να δημιουργήσει χώρο σε άλλες θέσεις. Οι 9 στους 10 που θα βρίσκονταν στη θέση του Πασκουάλ θα έπαιρναν την ίδια απόφαση και στις δύο περιπτώσεις.
Ποιος δεν θα ήθελε τον Παπαγιάννη με 5ετές συμβόλαιο; Ποιος δεν θα ήθελε δύο παίκτες αντί ενός και μάλιστα σε θέσεις που υπήρχαν μεγαλύτερα κενά; Ακόμη και το 9 στους 10, λίγο μου φαίνεται...
