Εκεί, όπου ο ήλιος μας είχε κάνει σαν κοτόπουλα και περιμένοντας τον αγώνα της Σουηδίας με την Αγγλία, ήρθε ο Ολυμπιακός να μας χαλάσει την μεσημεριανή ηρεμία. Το χαλάσει εννοείται ότι το λέμε με καλή έννοια, αφού η δουλειά ενός δημοσιογράφου είναι 24 ώρες το 24ώρο. Δεν σταματάει ποτέ ή κάπως έτσι.
Το θέμα είναι ότι οι Πειραιώτες εξέπληξαν όλο τον κόσμο με την επιλογή, που έκαναν. Και εξέπληξαν, αφενός μεν γιατί το όνομα του Ζακ ΛιΝτέι δεν είχε βγει προς τα έξω, ούτως ως φήμη, αφετέτου δε γιατί πρόκειται για έναν παίκτη, που μόνο οι «άρρωστοι» με το άθλημα τον ήξεραν.
Στη προκειμένη περίπτωση αυτό, που ένοιαζε και νοιάζει, είναι ότι τον γνώριζε άριστα ο νέος προπονητής των Πειραιωτών, Ντέιβιντ Μπλατ. Εισηγήθηκε την απόκτησή του και από κει και πέρα ξεκίνησε η διαδικασία για να αποκτηθεί. Δεν ήταν δύσκολη η προσπάθεια του Ολυμπιακού για να κάνει δικό του τον Αμερικάνο πάουερ-φόργουορντ. Πολύ περισσότερο δυσκολεύτηκε να πάρει τον Ουίλιαμς-Γκος.
Τι είναι ο ΛιΝτέι ρωτάνε οι πολλοί. Τα τεχνικά στοιχεία του νέου ξένου του Ολυμπιακού μπορείτε να τα δείτε εύκολα σε ένα από τα πολλά βίντεο, που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Είναι «4-5άρι», που του αρέσει περισσότερο να βάζει την μπάλα στο παρκέ, να περνάει τον αντίπαλό του και να τελειώνει την φάση. Είναι «4-5άρι», που είναι εξαιρετικός στο πικ εν ρολ, καρφώνοντας. Είναι «4-5άρι», που σουτάρει καλά την μπάλα, αν και το σουτ δεν είναι η σπεσιαλιτέ του.
Το βασικότερο, όμως, στην περίπτωση του ΛιΝτέι είναι άλλο. Είναι σκυλί ατάιγο. Είναι παίκτης, που βάζει το κορμί του στη φωτιά. Είναι ένας 24χρονος, που θέλει όχι ακριβώς να κατακτήσει τον κόσμο, αλλά να παλέψει με νύχια και με δόντια για να πετύχει τον σκοπό του. Στις μπόλικες φορές, που τον έχουμε δει λιγότερο στην Γκιλμπόα του Ισραήλ και περισσότερο στο Βιρτζίνια Τεκ, μας θυμίζει κάτι από Κάιλ Χάινς. Οχι στα τεχνικά στοιχεία και στον τρόπο παιχνιδιού, αλλά στην αντίληψή του για το παιχνίδι. Οτι, δηλαδή, θα βάζει πάντα το κορμί του στη φωτιά, θα παλεύει μέχρι τέλους για να πετύχει αυτό, που θέλει. Ακόμη και να μην το καταφέρει, θα έχει κάνει αυτό, που πρέπει.
Από κει και πέρα, αυτό, που βλέπουμε εμείς, είναι ότι ο Ολυμπιακός κινείται γρήγορα και οι δύο πρώτοι του ξένοι είναι ίδιοι. Υπό την έννοια ότι πρόκειται για δύο παιδιά, που πάνε στον Πειραιά με μόλις ένα χρόνο επαγγελματικής πορείας: ο Ουίλιαμς-Γκος στην Παρτίζαν και ο ΛιΝτέι στην Γκιλμπόα. Αυτό είναι και καλό και κακό. Από την μία έχουν τεράστια θέληση για διάκριση, δίψα να βγουν μπροστά, από την άλλη πρώτη φορά θα παίξουν σε τόσο υψηλό επίπεδο και κανείς δεν ξέρει πως ακριβώς θα ανταποκριθούν.
Στο μπάσκετ άλλωστε, μέσα στο παιχνίδι, κάπου δεν θα ρισκάρεις; Κάπως έτσι κάνει και ο Ολυμπιακός, ο οποίος αλήθεια είναι ότι δεν έχει τρομερά λεφτά για τους ξένους του. Γουίλιαμς-Γκος και ΛιΝτέι δύσκολα να στοιχίζουν μαζί πάνω από 750.000 δολλάρια για ένα χρόνο. Κάτι λιγότερο, δηλαδή, από όσα στοίχισε πέρυσι ο Ρόμπερτς.
Περιμένοντας τι θα γίνει με τον Ιωάννη Παπαπέτρου, οι Πειραιώτες έριξαν την μεσημεριανή τους βομβίτσα και προχωράνε για τις επόμενες. Για έναν ακόμα ψηλό και για τουλάχιστον έναν ακόμη περιφερειακό. Αυτός ο περιφερειακός θα εξαρτηθεί από τον «Πάπι». Αν μείνει ο τελευταίος, ένας παίκτης σαν τον Τουπάν θα έμοιαζε κατάλληλος, γιατί ο Ολυμπιακός θέλει μεν έναν ακόμη καλό επίθετικό γκαρντ, αλλά χρειάζεται και βοήθεια στην άμυνα. Με Σπανούλη, Γουίλιαμς-Γκος, Μάντζαρη και Στρέλνιεκς, πρέπει ο πέμπτος παίκτης να έχει κάτι παραπάνω στα μετόπισθεν. Ενας φίλος μου έλεγε χθες ότι ο Χάκετ θα ήταν η κατάλληλη επιλογή. Ο αγαπημένος, όμως, της εξέδρας του Ολυμπιακού δεν θα έρθει. Θα τον δουν οι φίλοι του στο ΣΕΦ με τα «κόκκινα», αλλά με αυτά της ΤΣΣΚΑ. Περίμενε κλήση από τον Πειραιά, αλλά αυτή δεν ήρθε. Κάθε εμπόδιο για καλό όμως. Μήπως του κακοπέφτει η ΤΣΣΚΑ; Κάθε άλλο.
