Το παιχνίδι θα έχει μόλις τελειώσει. Ο κερδισμένος, συνήθως πιο πρόθυμος και πιο ικανοποιημένος θα φτάσει στον πάγκο του ηττημένου για να δώσει συγχαρητήρια. Το σκηνικό θα επαναληφθεί μία, δύο, τρεις… Τουλάχιστον εφτά φορές με βάση όσα γνωρίζουμε ως τώρα για το ελληνικό μπάσκετ. Αυτά με δεδομένο ότι θα είμαστε τυχεροί! Τυχεροί ότι θα παιχνίδια θα ολοκληρωθούν στα 40 λεπτά και δε θα διακοπούν νωρίτερα. Τυχεροί ότι η χειραψία θα δοθεί εντός αγωνιστικού χώρου και όχι στο διάδρομο των αποδυτηρίων. Τυχεροί ότι θα εκτιμήσουμε επιτέλους κάποια στιγμή το ελληνικό μπάσκετ.
Ότι θα καταλάβει ο κόσμος που πηγαίνει σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ ότι αυτό το άθλημα με την πορτοκαλί μπάλα, το οποίο στην ευρωλίγκα και στα ντέρμπι παίζεται με χιλιάδες κόσμου, αλλά στα συμβατά ματς της Α1 μεταξύ συγγενών, φίλων και τέκνων ότι αξίζει σεβασμού. Αξίζει να σεβαστούμε επιτέλους τον μύθο του ελληνικού μπάσκετ, ο οποίος είναι τόσο μεγάλος που μπορεί ακόμα να προσελκύει ονόματα όπως τον Ντέιβιντ Μπλατ και τον Τσάβι Πασκουάλ.
Κι αν είμαστε άτυχοι; Ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους γιατί προφανώς δεν είναι θέμα τύχης ή ατυχίας, αν συνεχίσουμε να είμαστε ανάξιοι; Τότε, κακό του κεφαλιού μας. Είναι δυνατόν ο Παναγιώτης και ο Γιώργος Αγγελόπουλος που καταφέρνουν να πείσουν τον Ντέιβιντ Μπλατ να έρθει στην Ελλάδα, να μην καταφέρνουν να πείσουν τον κόσμο να κινηθεί στο αθλητικό πλαίσιο; Είναι δυνατόν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος που κάνει το παν για να κρατήσει τον Νικ Καλάθη, να μην κάνει το παν για να μπορέσει την επόμενη φορά να πανηγυρίσει στο γήπεδο ο παίκτης του χωρίς εκατοντάδες οπαδούς να τον τραβολογούν τριγύρω του;
Εν μέρει είναι δυνατόν. Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθούμε και την ατομική ευθύνη. Οι ιδιοκτήτες επενδύουν, δαπανούν, οραματίζονται και ξοδεύουν για να πραγματοποιήσουν. Ο κόσμος αναλύει, γκρινιάζει, ικανοποιείται, πανηγυρίζει. Κι αυτή η εποχή είναι για να νιώθουν ευχαριστημένοι. Ο Ολυμπιακός έκλεισε τον Ντέιβιντ Μπλατ. Έναν προπονητή, ο οποίος στην Τουρκία αμειβόταν με σχεδόν ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως και στο ΝΒΑ είχε συμβόλαιο 3,3 εκ. δολαρίων χωρίς τα μπόνους στόχων. Ο Παναθηναϊκός έφερε πριν 1,5 χρόνο στην Ελλάδα έναν προπονητή που είναι τόσο ικανός, όσο μαρτυρά η κατρακύλα της Μπαρτσελόνα μετά τη φυγή του.
Οι δύο μαζί είναι ανάμεσα – αν όχι στους πέντε – στους δέκα καλύτερους προπονητές της Ευρώπης και είναι στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, των ελεγχόμενων συμβολαίων, της υψηλής εφορίας… Το ελληνικό μπάσκετ έχει τέτοια δυναμική. Ας αρχίσουμε να του φερόμαστε αναλόγως…
H top λίστα της Ευρώπης!
Ας εστιάσουμε λίγο περισσότερο στο τι σημαίνει ο Ντέιβιντ Μπλατ και ο Τσάβι Πασκουάλ για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ας αφήσουμε στην άκρη τους τίτλους στην Ισπανία, στο Ισραήλ ή ακόμα και τις κατακτήσεις της ευρωλίγκα. Σε ένα φόρουμ φιλάθλων του μπάσκετ τέθηκε πριν χρόνια το θέμα. Ποιοι είναι οι καλύτεροι προπονητές μπάσκετ στην Ευρώπη; Το όνομα του Ντέιβιντ Μπλατ γράφτηκε 26 φορές! Εκείνο του Τσάβι Πασκουάλ 16. Οκτώ φορές ως Pasqual, οκτώ ως Pascual και ευτυχώς καμία ως Paskual, γιατί λογικά θα έμπαινε ο ίδιος να το διορθώσει!
Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι θα είχαν την ίδια άποψη. Ο Βλάντιμιρ Στάνκοβιτς, αρθρογράφος για λογαριασμό του Euroleague.net είχε τοποθετήσει σε σχετική λίστα, τον Ισπανό στην έκτη θέση και τον Ισραηλινό στην ένατη. Ακόμα και οι παίκτες, οι πλέον αρμόδιοι να κρίνουν τους προπονητές, είχαν επιδείξει αξιοσημείωτη σταθερότητα και ευστοχία σε δημοσκόπηση που είχαν λάβει μέρος. Το 2014 είχαν ερωτηθεί 45 εν ενεργεία παίκτες για το ποιος θεωρούν ότι θα είναι ο πρώτος Ευρωπαίος προπονητής που θα βρεθεί σε ομάδα του ΝΒΑ.
Ο Ντέιβιντ Μπλατ ήταν πρώτος σε ισοψηφία με τον Ετόρε Μεσίνα και ακολουθούσε ο Τσάβι Πασκουάλ! Χαμηλά στη λίστα ήταν το όνομα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, καθώς όπως είπε μπασκετμπολίστας που έλαβε μέρος στο γκάλοπ «μετά από δύο εβδομάδες στην Αμερική θα έκαναν απεργία οι παίκτες του!!».
Ο Ντέιβιντ Μπλατ ήταν προπονητής της χρονιάς στην Ευρωλίγκα το 2014. Ο Τσάβι Πασκουάλ το 2010. Οι δυο τους θα είναι του χρόνου στην Ελλάδα! Γνωρίζετε ποιο άλλο πρωτάθλημα έχει δύο προπονητές που έχουν αναδειχθεί κορυφαίοι στην Ευρώπη; Μόνο η Ρωσία, που φιλοξενεί τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τον Δημήτρη Ιτούδη. Και δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες για τα μπάτζετ που έχουν εκείνοι να διαχειριστούν ή ακόμα και για τις δικές τους απολαβές…
Face to face!
Αρκετά, όμως, με το… λιβελλογράφημα για τους δύο προπονητές. Ώρα για λίγη ίντριγκα!! Τσάβι Πασκουάλ εναντίον Ντέιβιντ Μπλατ ή Ντέιβιντ Μπλατ εναντίον Τσάβι Πασκουάλ. Το παρελθόν τους έχει φέρει αντιμέτωπους στις αναμετρήσεις Μακάμπι-Μπαρτσελόνα και προσφάτως στα Παναθηναϊκός-Νταρουσάφακα με τον Ισπανό να έχει ξεκάθαρο προβάδισμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι επί Μπλατ η Μακάμπι δεν κέρδισε την Μπαρτσελόνα και τη χρονιά που κατέκτησαν την Ευρωλίγκα οι Ισραηλινοί δεν είχαν βρει σε καμία φάση της διοργάνωσης μπροστά τους τους Καταλανούς. Αναλυτικά οι αναμετρήσεις τους:
| Top 16 | |||
| Top 16 | |||
| Top 16 | |||
Η συνέχεια θα δοθεί επί ελληνικού εδάφους. Πρωτάθλημα, ενδεχομένως κύπελλο, σίγουρα ευρωλίγκα και κατά ένα μεγάλο ποσοστό πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή 2018-19. Μια σεζόν που το ελληνικό μπάσκετ θα έχει δύο από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη. Θα μπορέσουμε άραγε να φανούμε αντάξιοί τους;