Για πολλοστή φορά τα κλισέ επιβεβαώθηκαν. Ποιο το 3-0, ποιο 3-1 κι όλα τα σχετικά; Σ όποια κατάσταση κι αν είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, όσα κι αν έχουν περάσει στο προηγούμενο διάστημα, η αρχή της κουβέντας είναι πάντα το... 3-2! Οτιδήποτε άλλο πλην αυτού αποτελεί έκπληξη, οτιδήποτε άλλο θέλει... τόλμη για να το υποστηρίξεις με πειστικά επιχειρήματα. Ο Ολυμπιακός λοιπόν πήγε τη σειρά σε 5ο παιχνίδι και πάει πλέον με τον αέρα του αουτσάιντερ στο ΟΑΚΑ.
Το πράγμα στράβωσε εξ αρχής για τον Παναθηναϊκό, όταν του κόπηκαν τα φτερά με το βασικό πλάνο που τον οδήγησε στο 2-1. Τα δύο γρήγορα φάουλ του Ρίβερς, η καλύτερη προσαρμογή του Ολυμπιακού στην προσπάθεια των «πράσινων» να δημιουργήσουν από το λόου ποστ, ανάγκασε τον Παναθηναϊκό να πάει σε ένα μοντέλο μπάσκετ που θύμιζε περισσότερο το πρώτο και λιγότερο το δεύτερο και το τρίτο ματς.
Από τη στιγμή που ο Πασκουάλ είδε το Plan A να μην αποδίδει, άρχισε νωρίς – νωρις να ανακατεύει την τράπουλα και να δοκιμάζει συνταγές. Αυτή τη φορά του βγήκε για κάποια λεπτά το βαρύ σχήμα με τον Βουγιούκα, στη γ' περίοδο του βγήκαν τα τρίποντα στον αιφνδιασμό από Τζέιμς και Λοτζέσκι, αλλά ήταν σαφές πως μ' αυτό το μοντέλο μπάσκετ δεν μπορούσε να ολοκληρώσει την ανατροπή, έχοντας μπροστά του περισσότερα από 15 λεπτά.
Ο Παναθηναϊκός του πρώτου ημιχρόνου είχε μεγαλύτερο πρόβλημα στην επίθεση και μικρότερο στην άμυνα. Προφανώς και οι 48 πόντοι παθητικό είναι πάρα πολλοί σε τέτοιο παιχνίδι, αλλά η «τρύπα» στην άμυνα ξεκίνησε από την έλλειψη συγκέντρωσης στην επίθεση.
Ο Ολυμπιακός ήταν πιο έτοιμος από κάθε άλλο παιχνίδι στη σειρά των τελικών. Ηταν καλύτερος και από το πρώτο ματς, στο οποίο νίκησε στο ΟΑΚΑ. Δεν είναι τόσο η νίκη, όσο το γεγονός ότι είχε απαντήσεις σε όλα. Πρώτα αχρήστευσε το βασικό πλάνο του Πασκουάλ, μετά βρήκε τρόπο να αντιμετωπίσει το ψηλό σχήμα με τον Βουγιούκα, στη γ' περίοδο κράτησε τη ψυχραιμία του και δεν μπορούσε να χάσει από το μπάσκετ «ένας εναντίον ενός» και μάλιστα σε τόσο μεγάλη διάρκεια.
Αυτή τη φορά ο Σφαιρόπουλος είχε τους άσους στο μανίκι που δεν είχε ο Πασκουάλ. Του βγήκε ο εκπληκτικός Ρόμπερτς, έδωσε πολλές λύσεις ο Στρέλνιεκς, ήταν αθόρυβος, αλλά εξαιρετικός ο Πρίντεζης (12π. 11Ριμπ.), ενώ «τσίμπησε» πράγματα απ' όλους. H προσφορά άλλωστε των δύο πάγκων τα λέει όλα: Ο Ολυμπιακός πήρε 49 πόντους από τους αναπληρωματικούς και ο Παναθηναϊκός μόλις 27! Προσθέστε σ' αυτό και τη διαφορά στους πόντους των δύο ομάδων από το «ζωγραφιστό» (32-24) και προκύπτει εύκολα το αποτέλεσμα της εξίσωσης.
Ο Παναθηναϊκός δοκίμασε πολλά, αλλά εκτός των άλλων δεν είχε την ίδια «κάψα» συγκριτικά με τον Ολυμπιακό. Ισως η σιγουριά ότι υπάρχει κι άλλη ευκαιρία, να έπαιξε ρόλο στην αντιμετώπιση του ματς. Ισως το γεγονός ότι αντιμετωπίστηκε από πολύ νωρίς το Plan A του Πασκουάλ, να προκάλεσε σύγχυση. Με την εικόνα που είχε στο πρώτο ημίχρονο ήταν... κατόρθωμα γι αυτόν το -12, κι αυτό αποδείχτηκε στην επανάληψη όταν με το μπάσκετ του... ενός κατάφερε να μειώσει στους 3. Ωστόσο, αυτό το μοντέλο πολλάκις έχει αποδείξει πως δεν νικάει τους πέντε.
Το πέμπτο παιχνίδι είναι πλέον μια άλλη κατάσταση. Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει το «πάνω χέρι» για δύο λόγους: α) Εχει την έδρα, β) στο σύνολο της σειράς έχει δείξει περισσότερα πράγματα. Ο Ολυμπιακός το πήγε στα όρια και πλέον πάει στο ΟΑΚΑ να τα παίξει όλα για όλα. Το πέμπτο παιχνίδι ανέκαθεν είχε εντελώς διαφορετική ψυχολογία από τα τέσσερα πρώτα και γι αυτό εκτιμώ πως και η συνολική εικόνα του ματς θα είναι εντελώς διαφορετική. Θα δούμε μπάσκετ των 65-70 πόντων με πολλά άστοχα σουτ, (ακόμη) περισσότερο ξύλο και όποιος αντέξει.
Υ.Γ1.: Ας πει κάποιος στον Γιώργο Μπόγρη πως το μέγεθος του Ολυμπιακού δεν επιτρέπει τέτοιου είδους προτροπές και εξυπνακισμούς στο τέλος ενός αγώνα. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε τα αυτονόητα, ούτε να εξηγήσουμε τι δεν πρέπει να κάνει στο +16, 8 δευτερόλεπτα πριν από το φινάλε και με το 5ο παιχνίδι να έπεται. Δεν χρειάζεται να του το εξηγήσουν αυτό. Ας του εξηγήσουν απλά ότι παίζει στον Ολυμπιακό, ας του εξηγήσουν τη λέξη «σεβασμό» στην ομάδα του και τον αντίπαλο.
Υ,Γ2: Οσο αυτονόητα είναι τα παραπάνω για τον Γιώργο Μπόγρη, άλλο τόσο αυτονόητη είναι η πλήρης διαφωνία μου με την ανακοίνωση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Είναι ανεπίτρεπτο να στοχοποιείται, να απειλείται και να λοιδωρείται με αυτόν τον τρόπο ένας δημοσιογράφος, ανεξάρτητα από το αν η μετάδοση άρεσε ή δεν άρεσε στους υπεύθυνους της ΚΑΕ.Οχι, αυτό δεν αποτελεί «δημόσια κριτική», όπως θα τη θεωρήσουν κάποιοι οπαδοί που δεν αντιλαμβάνονται τα στοιχειώδη. Αυτό λέγεται στοχοποίηση...