Ποιος θα το έλεγε! Τα break να πέφτουν βροχή και πλέον να είναι κανόνας. Δεν είναι μόνο ότι ο Παναθηναϊκός απάντησε με break στο break του Ολυμπιακού και οι τελικοί έχουν δύο «διπλά» σε ισάριθμους αγώνες. Αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει, στα τελευταία επτά ματς τις έξι φορές νίκησε ο φιλοξενούμενος. Αρχής γενομένης από τον περσινό, πέμπτο και τελευταίο τελικό, σε δύο ματς κανονικής περιόδου της Α1, αλλά δύο της Ευρωλίγκας και τρεις τελικούς ο γηπεδούχος νίκησε μόνο μία φορά, που ουσιαστικά ήταν το πιο αδιάφορο ματς από όλα καθότι όταν ο ΠΑΟ νίκησε στο ΟΑΚΑ τον Ολυμπιακό η πρώτη θέση της regular season είχε ήδη κριθεί.
Στα άλλα έξι ματς τη νίκη πήρε ο φιλοξενούμενος, με τον Παναθηναϊκό να έχει το σαφές προβάδισμα με 4 νίκες (σε ισάριθμα ματς) και τον Ολυμπιακό με 2 νίκες (σε 3 ματς). Δεν είναι μόνο ότι οι Πράσινοι έχουν το αριθμητικό προβάδισμα (4-2), ούτε μόνο πως έχουν 100% επιτυχία (4/4) αλλά και ότι σημειώθηκαν νίκες σε πιο κρίσιμα ματς, με αποκορύφωμα τον 5ο τελικό του 2017 και ακολούθως το χθεσινό στο ΣΕΦ, με το οποίο η ομάδα του Τσάβι Πασκουάλ απέφυγε το 0-2, που μόνο μία φορά (το 2002, όταν η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα ενώ ο Ολυμπιακός είχε προηγηθεί με 2-0) έχει ανατραπεί.
Κάποτε το break ήταν άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιο του ελληνικού μπάσκετ και τώρα βρίσκεται στην… ημερήσια διάταξη του. Κάτι που μπορεί να ερμηνευτεί ως εξοικείωση των ομάδων και των παικτών στις συνθήκες και ως απόδειξη ότι οι διαφορές δεν είναι μεγάλες και η ομάδα που θα είναι πιο αποφασισμένη, θα έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και κίνητρο, που θα αγωνίζεται για τον πληγωμένο εγωϊσμό της και θα έχει λιγότερη πίεση, θα είναι εκείνη που θα παίρνει τη νίκη.
Η διαχείριση των συναισθημάτων και η πίστη είναι δύο στοιχεία που έπαιξαν ρόλο και στα δύο ματς. Με κάθε φορά να είναι άλλη ομάδα, η φιλοξενούμενη, εκείνη που ήξερε και κατόρθωσε να τα χρησιμοποιήσει υπέρ της και τη γηπεδούχο να «πνίγεται» από αυτά.
Τα δεδομένα λοιπόν, σύμφωνα με όσα έδειξαν οι δύο ομάδες στους δύο αγώνες της τελικής σειράς αλλά και με τα όσα έχουν παρουσιάσει από τα πλέι-οφς της Ευρωλίγκας και ύστερα είναι ξεκάθαρα. Έχουν βέβαια διπλή ανάγνωση, την οποία εντέλει καθορίζεται από το αποτέλεσμα.
- Όποια ομάδα «βάζει» στο παιχνίδι της περισσότερους παίκτες, θα παίρνει τη νίκη.
- Όποια ομάδα έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα στην επίθεση, θα έχει καλύτερα ποσοστά στα τρίποντα που παίζουν καθοριστικό παράγοντα για τη νίκη.
Επιπροσθέτως, αλλά όχι στο αγωνιστικό κομμάτι οι «ήρωες» ή οι «μοιραίοι» που πρέπει να τους… ρίξουμε στον Καιάδα θα είναι τα ίδια πρόσωπα, ανάλογα με το αποτέλεσμα και αναμφισβήτητα ο προπονητής που θα έχει νικήσει θα έχει κάνει ματ και θα έχει πάρει την ταυτότητα του αντιπάλου, που είναι «μυρωδιάς» και «ύπνος» μολονότι θα κοιμάται πάνω στην ταυτότητα του αντιπάλου του, που την είχε πάρει στο προηγούμενο ματς.
Αυτά είναι δεδομένα λόγω της νοοτροπίας που χαρακτηρίζει τον Έλληνα και τα παραπάνω (τα αγωνιστικά δηλαδή), μοιάζουν να είναι οι ράγες πάνω στις οποίες κινούνται τα ματς των δύο «αιωνίων» και πιθανότατα σε αυτές θα κινηθούν και τα επόμενα 2 ή 3 ματς που θα παρακολουθήσουμε.
Χθες στο ΣΕΦ, ήταν σειρά του Παναθηναϊκού να είναι πιο ψυχωμένος, πιο αποφασιστικός και γενικώς ήταν πιο… άνετος. Το ενδιαφέρον, που αναμφίβολα πρέπει να πιστωθεί στον Τσάβι Πασκουάλ είναι ότι μολονότι στο ΟΑΚΑ ουσιαστικά επιβεβαιώθηκε πως οι Ρίβερς-Λοτζέσκι έχουν πέσει σε αγωνιστικό τούνελ, ο προπονητής του ΠΑΟ πήγε κόντρα στο ρεύμα και ενίσχυσε την εμπιστοσύνη του στους δύο Αμερικανούς.
Και επέλεξε να τους δώσει «ψήφο εμπιστοσύνης» συρρικνώνοντας σε πραγματικά εντυπωσιακό βαθμό το rotation, ειδικά στο β΄μέρος. Στο 20λεπτο που κατ΄ουσίαν έκρινε τον νικητή ο Πασκουάλ έπαιξε με έξι παίκτες, εκτός αν κάποιος θεωρεί ότι με τα κάτι παραπάνω από 100 δεύτερα που πάτησε ο Θανάσης Αντετοκούνμπο το παρκέ του ΣΕΦ θα πρέπει να λογίζεται πως το rotation του Καταλανού ήταν 7 παικτών και όχι έξι!
Παππάς και Μίτογλου έμειναν στον πάγκο για όλη τη διάρκεια του ματς. Βουγιούκας, Λεκαβίτσιους δεν έφυγε δευτερόλεπτο από δίπλα τους στο β΄μέρος και ο Αντετοκούνμπο πέρασε στο ματς για 1.50. Ο Πασκουάλ άφησε για 20 λεπτά τους Γκιστ-Σίνγκλετον και μοίρασε 58 λεπτά των τριών θέσεων της περιφέρειας στους Καλάθη, Λοτζέσκι, Τζέιμς, Ρίβερς.
Μικραίνοντας το rotation έδωσε χρόνο σε αυτούς τους παίκτες να βρουν ρυθμό και παρότι ο Ρίβερς ήταν ξανά άστοχος (0/4δ, 1/2τρ), σίγουρα θα νιώθει καλύτερα εισπράττοντας την εμπιστοσύνη του προπονητή του, αλλά γνωρίζοντας πως πρόσφερε από την άμυνα και δημιουργώντας ρήγματα στην άμυνα των Ερυθρόλευκων από το low-post. Ο Λοτζέσκι ήταν εκπληκτικός και στα σουτ από μακρινή απόσταση αλλά και στο post-up, που επέλεξε ο Πασκουάλ για να φθείρει τους αντιπάλους γκαρντ αλλά και για να μην επιτρέψει στους γηπεδούχους το transition παιχνίδι.
Όσο περνούσε η ώρα, τόσο οι Πράσινοι αισθάνονταν πιο άνετοι αντιλαμβανόμενοι ότι τους βγαίνει το παιχνίδι τους, έχοντας αποτελεσματική άμυνα και τρεις παίκτες να σκοράρουν στην επίθεση (Καλάθης 18, Τζέιμς 17, Λοτζέσκι 13) και τον Γκιστ να συνεισφέρει με 8π. Αντίθετα με τους παίκτες του Σφαιρόπουλου που όσο έβλεπαν να ξοδεύεται η άμμος στην κλεψύδρα ένιωθαν το παρκέ κάτω από τα πόδια τους να τρέμει. Εξ ου και οι μόλις 7 πόντους στην 3η περίοδο (σε ένα 10λεπτο «καρμπόν» του 2ου στο ΟΑΚΑ όπου ο Ολυμπιακός εκανε 16-6) και οι συνολικά 23 στο δεύτερο ημίχρονο όταν είχαν 25π στο πρώτο 10λεπτο και 43 μέχρι την ανάπαυλα. Εξ ου και τα 30 λεπτά του Σπανούλη (έναντι των 23 στο ΟΑΚΑ), τη στιγμή που από το supporting cast των Μάντζαρη, Παπανικολάου, Παπαπέτρου -που έκαναν θραύση στο πρώτο ματς- μόνο ο τελευταίος είχε απόδοση αντάξια των περιστάσεων.
ΥΓ1: Κατόπιν όλων αυτών ο Μάικ Τζέιμς ήταν ο MVP του ματς, καθώς σημείωσε μερικά μεγάλα καλάθια σε καθοριστικά σημεία. Αλλά αν τελικά ο Ολυμπιακός κατόρθωνε να ολοκληρώσει την αντεπίθεση που ξεκίνησε, ποιον θα λέγατε μοιραίο και θα του χρεώνατε την ήττα; Ομως αυτό είναι το παιχνίδι του Αμερικανού! Αν έμπαινε σε «καλούπια» θα ήταν για υψηλότερο επίπεδο και δεν θα ήταν η Αρμάνι, όπως όλοι λένε, ο επόμενος σταθμός της καριέρας του.
ΥΓ2: Σε συνέχεια του προηγούμενο, αν ο Ολυμπιακός δεν έχανε τις βολές στο τέλος και το λέι-απ του Παπανικολάου θα ολοκλήρωνε την αντεπίθεση του με MVP τον Γιώργο Πρίντεζη ο οποίος σκόραρε το πρώτο καλάθι του στους τελικούς ύστερα από 0/6 σουτ σε δύο ματς και εν συνεχεία παίζοντας κατα συνθήκη σέντερ σημείωσε 7 «ματωμένους» πόντους.
ΥΓ3: Επιπροσθέτως η προσπάθεια ανατροπή του Ολυμπιακού, έγινε με την έμπνευση-ρίσκο του Γιάννη Σφαιρόπουλου να χρησιμοποιήσει τον Πρίντεζη σε θέση «5». Μπορεί να ήταν κάτι ως έσχατη λύση, μπορεί να υποχρεώθηκε από -12π αλλά ο προπονητής του Ολυμπιακού, που «κατηγορείται» για ισχνή επιρροή την ώρα του αγώνα και έλλειψη ριζοσπαστικών επιλογών πήρε μια «ινδιάνικη» απόφαση! Λίγο έλειψε να του βγει και αντί για «by the book» προπονητής να ήταν ήρωας.
ΥΓ4: Ο Πασκουάλ πήγε κόντρα στο ρεύμα και επέμεινε στο πλάνο του. Πήρε τη νίκη και την πιστώθηκε, αλλά αν το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό θα ήταν «μυρωδιάς» που ξέχασε τον Παππά, τράβηξε για μεγάλο διάστημα στον πάγκο τον Λοτζέσκι (λες και είναι στο άνθος της ηλικίας του ο Ματ και σιδερένιος), επέμεινε στον «τελειωμένο» Ρίβερς και δεν είχε κανένα σύστημα στην επίθεση.
ΥΓ5: Για όλα αυτά και με τέτοια εναλλαγή στα δεδομένα και στο πλεονέκτημα ας είμαστε λίγο πιο μετρημένοι στις κρίσεις μας για τους «ασταμάτητους», τους «ήρωες», τους «μαέστρους» αλλά και τους «παρκαδόρους», τους «ύπνους» και τις «πατσαβούρες».
