Η απόφαση του Φώτση να γράψει τα παλιά του τα παπούτσια τα λεφτά (τα όποια λεφτά...) και να επιστρέψει στον Ηλυσιακό στέλνει ένας σαφές μήνυμα ρομαντισμού.
Ζούμε σε μια εποχή που τα εκατομμύρια έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, σε μια εποχή που κάθε απόφαση αντιμετωπίζεται με καχυποψία, σ' ένα περιβάλλον αρρωστημένο που σε οδηγεί πάντα να κάνεις δεύτερες σκέψεις.
Ο Φώτσης ήταν ανέκαθεν διαφορετικός. Ανέκαθεν πήγαινε εκεί που του 'λεγε η καρδιά του, ανέκαθεν έψαχνε αυτό που θα έκανε τον ίδιο να αισθάνεται καλά και η τριπλή επιστροφή στον Παναθηναϊκό, ήταν ενδεικτική του τρόπου σκέψης.
Ακόμη και τώρα θα μπορούσε να βρει ένα καλό συμβόλαιο στο 60% των ομάδων της Ευρωλίγκας κι ένα σαφώς μικρότερο σε οποιαδήποτε ομάδα στην Α1. Επέλεξε με την απόφασή του να αναδείξει πως σε μια εποχή απόλυτου επαγγελματισμού, υπάρχει κάτι βαθιά μέσα σε κάθε παίκτη που λέγεται ρομαντισμός. Από τη μία θέλησε να επιστρέψει στη γειτονιά που μεγάλωσε, από την άλλη θέλησε να δείξει πως... μια φορά Παναθηναϊκός, για πάντα Παναθηναϊκός!
Ο Φώτσης είχε πάντα τον δικό του μοναδικό τρόπο σκέψης, αυτό που όλοι θεωρούσαν παράλογο ο ίδιος μπορεί να το θεωρούσε φυσιολογικό. Ετσι έγινε και σ΄αυτή την απόφαση. Εκεί που άπαντες έκαναν σενάρια για Τουρκία, Α1, ο ίδιος επέλεξε να πει «Α' ΕΣΚΑ», αφήνοντας άφωνους τους πάντες και δικαιώνοντας όλους εκείνους που ανέκαθεν τον θεωρούσαν διαφορετικό.
Μπορεί πλέον να μην έχει την ευκαιρία να κερδίσει άλλα πρωταθλήματα ή να μην του δοθεί ευκαιρία να πάει σε ενα φάιναλ φορ, αλλά αυτό που θα προσφέρει μπορεί να είναι συμβολικά μεγαλύτερο.
Μια μπασκετογειτονιά, μια περιοχή που ανέκαθεν αγαπούσε το μπάσκετ, βλέπει στο πρόσωπο του Φώτση τον άνθρωπο που θα δώσει το έναυσμα για την επιστροφή. Και επιστροφή δεν είναι μόνο η άνοδος της ομάδας στα μεγάλα σαλόνια, αλλά η δημιουργία μιας μπασκετικής κυψέλης, η συσπείρωση γύρω από ένα ίνδαλμα που θα κάνει τα Ιλίσια να σφύζουν από (μπασκετική) ζωή.
Με την απόφασή του αυτή ο Φώτσης δεν κέρδισε μόνο τους Παναθηναϊκούς, κέρδισε όλους τους ρομαντικούς φιλάθλους ανεξαρτήτως ομάδων, που θέλουν να αισθάνονται πως οι αποφάσεις των μεγάλων αθλητών έχουν και δόση από συναίσθημα.
Οσα «respect» δεν άκουσε από Ολυμπιακούς ο Φώτσης όλα αυτά τα χρόνια τα εισπράττει από την στιγμή που ανακοίνωσε την απόφασή του, απόδειξη πως το μπάσκετ και γενικότερα ο αθλητισμός έχει μεγάλη ανάγκη από ρομαντικούς, έχει μεγάλη ανάγκη από ανθρώπους που παίρνουν κάποιες αποφάσεις με την καρδιά τους και όχι με την τσέπη τους!
