Οι πρώτες μεταγραφικές κινήσεις των «αιωνίων» προκαλούν τεράστιο ενδιαφέρον. Μεγαλύτερο από ότι δικαιολογούν τα ονόματα των παικτών που έρχονται στα μέρη μας για να ενισχύσουν τον νταμπλούχο Παναθηναϊκό και τον φιναλίστ Ευρωλίγκας, Ολυμπιακό. Αλλά για μια στιγμή. Έρχονται για να ενισχύσουν ή να διορθώσουν τα λάθη του περσινού καλοκαιριού; Ποια είναι η πιο σωστή προσέγγιση;
Χωρίς μεγάλη σκέψη θα επιλέξω το δεύτερο. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός διορθώνουν τα λάθη που έκαναν. «Εγκληματικά» λάθη, που για διαφορετικούς λόγους έκαναν o κάθε ένας σε δύο (χ2) θέσεις και τα πλήρωσαν, αναλόγως και αντιστοίχως. Είναι δε τέτοιο το timing, η σειρά με την οποία κινήθηκαν ή κινούνται και οι τελικές επιλογές τους που δίχως άλλο δικαιώνουν στον απόλυτο βαθμό τους αναλυτές (με ή χωρίς εισαγωγικά) για όσα έλεγαν πέρυσι τέτοια εποχή.
Τι έλεγαν για τον Παναθηναϊκό;
Στερείτο δημιουργού με ικανότητα στην ανάγνωση του παιχνιδιού πίσω από τον Νικ Καλάθη, στη θέση του point-guard, όπου οι παίκτες ενστίκτου, Τζέιμς, Παππάς και ο Φελντίν δεν μπορούν να λειτουργήσουν και «στριμώχνονται» στη θέση «2».
Στερείτο ενός (δεύτερου) σέντερ, που θα βοηθά τα γκαρντ να στήσουν pick’n’roll και να δημιουργήσουν μέσα από αυτό, που θα «καθαρίζει» τη ρακέτα με το δυναμικό παιχνίδι του (μπασκετικό ξύλο έχει προσδιοριστεί να ονομάζεται) για να δράσει ο πιο soft και με κουρασμένα πόδια, Γιάννης Μπουρούσης (όπως του έκαναν οι Ντάρκο Πλάνινιτς, Μαμαντού Ντιο). Και επιπροσθέτως θα προσθέσει παιχνίδι στο low-post.
Τι έλεγαν για τον Ολυμπιακό;
Στερείτο back-up του Γιώργου Πρίντεζη στον οποίο προσπάθησε να δίνει ανάσες μεταφέροντας τον Ιωάννη Παπαπέτρου και με τον Δημήτρη Αγραβάνη.
Είναι ερωτηματικό αν θα καλυφθεί το κενό που άφησε στη δημιουργία και την εκτέλεση -κατά δεύτερο λόγο- ο Κώστας Σλούκας πίσω από τον Βασίλη Σπανούλη. Αν θα βρεθεί δημιουργία εκ των έσω (από τον Βαγγέλη Μάντζαρη και τον άτυχο της σεζόν, Ντάνιελ Χάκετ) ή θα την φέρει ο Έρικ Γκριν με την προσθήκη της συνέχειας, Ντομινίκ Ουότερς.
Τι απέκτησαν ή φαίνεται πως έχουν αποφασίσει να αποκτήσουν οι «αιώνιοι»;
Ο Παναθηναϊκός απέκτησε για πρώτο «ζήτημα» του, τον Λούκας Λεκαβίτσιους και για το δεύτερο κενό του, τον Ζακ Όγκαστ.
Ο Ολυμπιακός για το πρώτο «θεματάκι» του πρόσθεσε τον Γιάνις Στρέλνιεκς και για το δεύτερο μειονέκτημα του ρόστερ του, κινείται όπως αναφέρουν όλα τα ρεπορτάζ για τον Κιμ Τιλί (έτσι προφέρει ο ίδιος το όνομα του στο audio που προσφέρει η Euroleague).
Και οι τέσσερις κινήσεις είναι εξαιρετικές. Με ενθουσιάζουν τολμώ να πω. Διότι δείχνουν ομάδες που «προβληματίζονται» τόσο για τις αδυναμίες στο ρόστερ τους, όσο και για τις λύσεις που μπορεί να δώσει μια «στεγνή» σε γενικές γραμμές αγορά και εν τέλει για την ενίσχυση του «supporting cast» ποντάρουν/επενδύουν σε παίκτες που δεν είναι «πρώτης γραμμής», δεν κάνουν τα ονόματα τους «κρότο», δεν κοστίζουν ακριβά αλλά προσφέρουν τα περισσότερα από όσα αναζητούσαν.
Οφείλω να σημειώσω ότι οι δύο παίκτες που αφορούν τον Ολυμπιακό είναι πιο «μπαρουτοκαπνισμένοι» από εκείνους που προσθέτει ο Παναθηναϊκός, ωστόσο δεν τίθεται ζήτημα σύγκρισης καθώς είναι διαφορετικοί οι ρόλοι και οι απαιτήσεις.
Για τον Λεκαβίτσιους τα όσα έγραψε ο Άρης Λαούδης αλλά και όλη η «πιάτσα» με βρίσκουν σύμφωνο και αρκούν. Για τον Ζακ Όγκαστ, να τονίζω πως το μεγάλο προσόν του είναι ότι έχει ελληνικές ρίζες και απέκτησε ελληνικό διαβατήριο και ως προσθήκη για την ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου πρέπει πρωτίστως να αντιμετωπιστεί. Θα προσφέρει κι όλα τα παραπάνω (πλην του παιχνιδιού στο low-post, το οποίο δεν διαθέτει, τουλάχιστον επί του παρόντος) όμως είναι αρκετά… άγουρος. Διαθέτει σωματικά και αθλητικά προσόντα, τρέχει το γήπεδο, ειναι ικανός ριμπάουντερ. Όμως δεν είναι καλός finisher αν δεν βρίσκεται εξ επαφής με το καλάθι και δεν μπορεί να δημιουργήσει φάσεις για τον εαυτό του ή να διαβάσει την αντίπαλη άμυνα από το low-post.
O Γιάνις Στρέλνιεκς είναι ένας πόιντ-γκαρντ που μπορεί να παίξει στο «2», όπως συνέβαινε και με τον ισοϋψή Κώστα Σλούκα, μέχρι να καθιερωθεί από τον Ομπράντοβιτς στη θέση «1» στη Φενέρμπαχτσε. Δεύτερος σκόρερ και δεύτερος δημιουργός (με 11,7π και 3,5 ασ) της Μπάμπεργκ, σκληρός, έξυπνος αμυντικός και με πλήρη επίγνωση του ρόλου που θα κληθεί να παίξει (πχ ο Γκριν δεν μπορούσε να τον αποδεχτεί και οι φιλοδοξίες του Σλούκα ήταν και είναι μεγαλύτερες) ο Στρέλνιεκς είναι σπουδαία προσθήκη για τον Ολυμπιακό, που είναι έτοιμος να υπογράψει τον Κιμ Τιλί ή πάντως έχει αποφασίσει να προσθέσει παίκτη πίσω από τον Πρίντεζη που λίγο έλειψε ο άνθρωπος να κάψει φλάντζα.
Από εκεί και πέρα η δεύτερη διαφορά, που είναι πιο βασική από την προηγούμενη, στις μεταγραφές των «αιωνίων» είναι ότι στον Ολυμπιακό μοιάζει να γνωρίζουμε σε μεγάλο βαθμό (σίγουρα πολύ μεγαλύτερο από του ΠΑΟ) τα κομμάτια του βασικού rotation, επιβεβαιώνοντας ότι ο κορμός, η ομοιογένεια και η χημεία παραμένουν στοιχεία αναλλοίωτα, αντίθετα με τον Παναθηναϊκό που φαίνεται ότι θα πρέπει να περιμένουν ένα μικρό χρονικό διάστημα για να διαπιστώσουμε ποιους παίκτες θα συμπληρώσουν οι Λεκαβίτσιους, Όγκαστ.
Η επιστροφή του Ίαν Βουγιούκα στο προσκήνιο, μάλιστα ύστερα από την απόκτηση του Όγκαστ, πολλαπλασιάζει τις ενδείξεις ότι η φροντ-λάιν του ΠΑΟ θα υποστεί ριζικές αλλαγές. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται και μπορεί να σημαίνει.. Με τους Τζέιμς, Σίγκλετον, Γκιστ και Φελντίν ακόμη στον «αέρα» ο Παναθηναϊκός είναι άγνωστο αν θα διατηρήσει την ομοιογένεια του ή θα αλλάξει 4-5 κομμάτια, τα οποία σε ένα σφικτό rotation είναι πολλά καθότι θα σημάνουν 50-60% αλλαγή!
ΥΓ1: Με την προσθήκη Λεκαβίτσιους και την πιθανότατη αποδέσμευση του Φελντίν, ο Τσάβι Πασκουάλ θα «αποσυμφορήσει» την περιφέρεια των Πράσινων στη θέση «2». Δεν χωρούσαν όλοι εκεί και δεν μπορούσαν να παίξουν πίσω από τον Καλάθη. Η επιλογή του αντι-Τζέιμς (ο οποίος απέρριψε πρόταση της Μιλάνο για 2,8 και της Μακάμπι για 2,9 για 2 χρόνια) είναι κρίσιμη.
ΥΓ2: Χωρίς ενδοιασμούς θα ομολογήσω ότι θα αποτελέσει έκπληξη για εμένα αν ο Κρις Σίγκλετον συνεχίσει στον Παναθηναϊκό. Δεν το αποκλείω, εξάλλου δεσμεύεται με συμβόλαιο, αλλά το κατατάσσω ως τελευταία πιθανότητα. Λίγο αν μελετήσεις την αγορά, λίγο αν ενημερωθείς από τι κινείται και τι συμβαίνει σε αυτήν, αλλά και ερμηνεύοντας τις κινήσεις των εμπλεκομένων, τα «ευρήματα» και τα δεδομένα θα σε οδηγήσουν σε μια ανάλογη ιεράρχηση. Οι Πράσινοι είναι πιθανό να βρεθούν αντιμέτωποι με το εξής σενάριο: να χάσουν τον παίκτη από το ΝΒΑ και να πάρουν 100.000, ή να επιλέξουν να τον παραχωρήσουν σε ομάδα της Ευρωλίγκας, η οποία πρώτα θα καλύπτει τις απαιτήσεις του παίκτη, για 500.000. Επιτρέψτε μου αλλά τη σήμερον ημέρα, με τα μπάτζετ να μειώνονται (κι αυτό αν δεν είναι προφανές, είναι κάτι διαδίδει η αγορά ως πληροφορία) οι επιλογές δεν είναι δύο, αλλά μία.
