Από τη μία ο Παναθηναϊκός έχασε για δεύτερη φορά την ευκαιρία να «ντύσει» στα πράσινα τον Βαγγέλη Μάντζαρη και να προσθέσει έναν ποιοτικό Έλληνα στο ρόστερ. Από την άλλη έχει κάτι περισσότερο από ένα εκατομμύριο ευρώ για να τα «σπρώξει» στην αγορά και να αποκτήσει κάποιον καλύτερο, έστω κι αυτός δεν είναι απαραιτήτως Έλληνας.
Το σενάριο «Μάντζαρη» έληξε προτού καλά - καλά αρχίσει. Φέτος δεν είχαμε τα περσινά με τις δημόσιες προσφορές, είχαμε όμως το ξέσπασμα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου που υποστήριξε ότι ο Μάντζαρης αθέτησε το λόγο του, αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί πως μπορεί να το πάει και παρακάτω, αν τυχόν το θελήσει. Μίλησε για πέντε ραντεβού στη διάρκεια των τελικών, για επικοινωνία του Μάντζαρη με τον Πασκουάλ 15 λεπτά πριν από τη συνάντηση με τους Αγγελόπουλους, αλλά το πιο σημαντικό κι αυτό που έχει πλέον μεγαλύτερη αξία και σημασία για τους Παναθηναϊκούς είναι πως δεσμεύτηκε ότι η ομάδα θα είναι καλύτερη και έτοιμη για νέο νταμπλ.
Θεωρώ πως ο Μάντζαρης είναι από τους Ελληνες παίκτες που θα είχε σημαντικό ρόλο στο ρόστερ του Παναθηναϊκού. Από τη μία θα αποτελούσε μια επικοινωνιακή νίκη του Γιαννακόπουλου απέναντι στους Αγγελόπουλους, από την άλλη οι «πράσινοι» θα αποκτούσαν έναν αξιόπιστο Ελληνα διεθνή, σε καλή ηλικία, που χρόνο με το χρόνο βελτιώνεται. Παρ΄ολ' αυτά δεν θεωρώ πως η απόκτησή του ή η μή απόκτησή του θα έκρινε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του Παναθηναϊκού την επόμενη σεζόν.
Δεν θεωρώ μάλιστα πως ο Παναθηναϊκός είχε ιδιαίτερο λόγο να δημιουργήσει τόσο ντόρο για μια μεταγραφή που δεν θα άλλαζε το ρου της ιστορίας. Με τα χρήματα που θέλει να διαθέσει ο Γιαννακόπουλος είναι σαφέστατα πως μπορεί να αποκτήσει καλύτερο παίκτη, έστω κι αν του χαλάει το σχέδιο για ελληνικό κορμό. Ναι, προφανώς και πρέπει ο Παναθηναϊκός να ενισχύσει το ελληνικό στοιχείο, ναι, πρέπει να πληρώσει και υπεραξία αν χρειαστεί, αλλά σ' αυτή τη φάση δεν έχει κανέναν λόγο να φορέσει πλερέζες, ούτε βεβαίως να δώσει την εντύπωση πως όλα αρχίζουν και τελειώνουν από τον Μάντζαρη.
Με τη στάση του ο Γιαννακόπουλος «δίνει» μεν τον Μάντζαρη στους Ολυμπιακούς και προκαλεί ερωτηματικά για το τι έχει προηγηθεί, αλλά ταυτόχρονα προδίδει μια ενόχληση για έναν παίκτη που σε καμία περίπτωση δεν αλλάζει το ρου της ιστορίας, ούτε καν αλλάζει τις ισορροπίες. Μια ομάδα με 6 ευρωπαϊκά δεν μπορεί να κανει έτσι για τον Μάντζαρη, όσα δίκια κι αν έχει. Είναι πρώτα απ όλα θέμα πρεστίζ του συλλόγου και μετά όλα τα άλλα. Και προς Θεού, σε καμία περίπτωση δεν μειώνω την αξία του διεθνούς γκαρντ, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει... ξεκατανιαστεί για περιπτώσεις τύπου Μποντιρόγκα, Σπανούλη και άλλους και μπαίνει στη διαδικασία να το κάνει για τον Μάντζαρη.
Η ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου άλλωστε δεν είναι εύκολη υπόθεση, από την στιγμή που ο Παναθηναϊκός δεν φρόντισε όταν έπρεπε να τακτοποιήσει αυτές τις υποθέσεις, την εποχή του Ομπράντοβιτς και του Θανάση. Θεωρώ εξαιρετικά δύσκολη έως απίθανη και την περίπτωση του Κώστα Σλούκα που κατά 95% θα παραμείνει στη Φενέρ, αλλά όλα αυτά είναι αναμενόμενα και εξαιρετικά δύσκολα εξ αρχής.
Καλά κάνει λοιπόν ο Παναθηναϊκός και διεκδικεί με τις πιθανότητες που του αναλογούν όλες αυτές τις περιπτώσεις, αλλά δεν έχει λόγο να αντιδρά όπως στην περίπτωση του Μάντζαρη, γνωρίζοντας πως δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Είναι ταιριαστή όσο ποτέ η φράση «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» και μπορεί να μην είναι... ελληνικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ο Παναθηναϊκός θα έχει αποτύχει στον σχεδιασμό του, αν δεν καταφέρει να «κλειδώσει» κάποιον Ελληνα αυτής της κατηγορίας.
Το μόνο λοιπόν που έχει να κάνει ο Γιαννακόπουλος είναι να αφήσει πίσω την υπόθεση του Μάντζαρη, να κάνει πράξη το δεύτερο ποστ που ανέβασε στο Instagram και σε συνεργασία με τον Πασκουάλ να βρουν τον τρόπο για να ενισχύσουν την ομάδα με ποιοτικούς παίκτες. Αν συμβεί αυτό, που μπορεί να συμβεί με τα χρήματα που σκοπεύει να επενδύσει, τότε σε λίγο καιρό ουδείς θα θυμάται την υπόθεση Μάντζαρη...
