Εκεί που σταμάτα η λογική αρχίζει ο στρατός, είναι μια ατάκα που ακούγεται διαχρονικά από τα χείλη όσων υπηρετούν τη θητεία τους. Η ελάχιστη παράφραση της, αντικαθιστώντας το «στρατός» με το «Παναθηναϊκός», ίσως περιγράφει πιστά την εφετινή σεζόν που έχει πολλά κοινά με την εξίσου αλλοπρόσαλλη σεζόν του 1999. Βασικότερο ό,τι και οι δύο έκλεισαν με τον ίδιο θριαμβευτικό τρόπο: break και πρωτάθλημα στο ΣΕΦ, στον 5ο και τελευταίο τελικό!
-
Νέα ομάδα, ξανά αλλαγή προπονητή
Ο Παναθηναϊκός σχεδιάστηκε από έναν προπονητή, τον Αργύρη Πεδουλάκη, που δύο φορές κρίθηκε επιτυχημένος στις εγχώριες διοργανώσεις (είτε κατακτώντας τίτλους την πρώτη φορά, είτε για τη βελτιωμένη εικόνα που παρουσίασε η ομάδα τη δεύτερη) αλλά απολύθηκε ύστερα από τον τρίτο επίσημο αγώνα της χρονιάς.
-
Αγωνιστικά σκαμπανεβάσματα
Είχε μεγάλα σκαμπανεβάσματα σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς με τον νέο προπονητή, Τσάβι Πασκουάλ να ψάχνει και να ψάχνεται προσπαθώντας να βρει σταθερές στο παιχνίδι της ομάδας (που δεν σχεδίασε, αλλά δεν έκανε καμία παρέμβαση στο ρόστερ -η υπόθεση Τζεντίλε είναι άλλη περίπτωση- και ποτέ δεν το χρησιμοποίησε ως άλλοθι!). Στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν, δημιούργησε την εντύπωση ότι αυτό άρχισε να συμβαίνει και με εντυπωσιακό φινάλε στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας κατόρθωσε για 1η φορά μετά την εποχή Ομπράντοβιτς να πάρει πλεονέκτημα έδρας, αυξάνοντας τις προσδοκίες για επιστροφή στα φάιναλ-φορ.
-
Πούλμαν, «αντάρτες» και «ορφανά»
Και τότε έπεσε σε δίνη, ανάλογη με εκείνη που είχε βιώσει το 1999. Ο ταπεινωτικός αποκλεισμός από την Φενέρμπαχτσε με sweep και βαριές ήττες, προκάλεσε μικρότερο σάλος στην Ευρώπη από την απόφαση να επιστρέψει, ως τιμωρία, η ομάδα από την Κωνσταντινούπολη με πούλμαν! Η συνοχή της ομάδας δοκιμάστηκε κι έσπασε καθώς το 1/3 των παικτών της αποστολής (Τζέιμς, Γκέμπριελ, Σίγκλετον, Φώτσης) αρνήθηκαν να υπακούσουν στις εντολές, ευχήθηκαν στους υπόλοιπους καλό ταξίδι και μετά τους περίμεναν στην Αθήνα όπου έφθασαν αεροπορικώς σε μία ώρα. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δήλωσε δημοσίως -και όχι μόνο μία φορά- ότι ήταν αντίθετος με την παραμονή των «ανταρτών» στην ομάδα, μετά το 1-0 ένιωσε δικαιωμένος επαναλαμβάνοντας πως «τα έλεγε ότι έπρεπε να κατεβάσει εφήβους» και μάλιστα απείχε από σειρά αγώνων του Παναθηναϊκού αφήνοντας τους Πράσινους «ορφανούς».
-
Κατακραυγή και απαξίωση
Στα social media οργισμένοι οπαδοί επιτίθονταν ευθεύως στους παίκτες. Κάποιοι διακινούσαν φωτογραφίες τους για να αποδείξουν παραβίαση νυχτερινού ωραρίου, ενώ οι αγώνες στο ΟΑΚΑ για πρώτη φορά συγκέντρωναν τόσο μικρό αριθμό θεατών. Η γκρίνια και οι επικρίσεις είχαν περάσει στην πρώτη γραμμή, σε έναν οργανισμό που είναι σταθερά κι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον κόσμο, με σλόγκαν «στις χαρές και τις λύπες, μαζί».
-
Αγωνιστική εικόνα
Οι επιδόσεις στα προημιτελικά και τα ημιτελικά, όπου ήρθε και η ήττα από την ΑΕΚ επιβεβαίωναν πως ο Παναθηναϊκός ήταν δύσκολο να βρει τα πατήματα του και τη συνοχή του ως ομάδα. Έκαναν δε τις φήμες για κακή ατμόσφαιρα στα εσωτερικά της να γίνονται ολοένα και πιο έντονες.
Κι όμως, αυτή η ομάδα παρά τις αντιξοότητες και τις αλλοπρόσαλλες καταστάσεις, με μειονέκτημα έδρας, με αντίπαλο ομάδα που είχε ακριβώς τα αντίθετα στοιχεία κι έφθασε στον τελικό της Ευρωλίγκας νικώντας με επικό τρόπο την ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό του φάιναλ-φορ και εν τέλει έπειτα από ήττες που συνήθως καταρρακώνουν τη ψυχολογία, κατόρθωσε να κατακτήσει έναν ακόμη ιστορικό τίτλο.
Γιατί το break τίτλου το βράδυ της 11ης Ιουνίου στο ΣΕΦ θα μνημονεύεται όπως μνημονεύεται 18 χρόνια το μοναδικό -μέχρι χθες- πρωτάθλημα που πήρε ομάδα εκτός έδρας σε πέμπτο τελικό! ΑΘΛΟΣ! Γιατί περί άθλου πρόκειται και γι’ αυτό έκανα όλη αυτή την αναδρομή προκειμένου να θυμηθούμε και να αντιληφθούμε μέσα από ποιες καταστάσεις και υπό ποιες συνθήκες ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Πίσω στο 1999: Ο Παναθηναϊκός μετά τον αποκλεισμό του από την Τιμσίστεμ Μπολόνια, γνώρισε υποδοχή με γιαούρτια στο παλιο αεροδρόμιο. Πολλοί επέλεξαν την πίσω πόρτα για να αποφύγουν τη συνάντηση με τους οργισμένους οπαδούς, αλλά εισέπραξαν τις έντονες αποδοκιμασίες τους στο πρώτο εντός έδρας ματς για το πρωτάθλημα όταν δεκάδες οπαδοί δεν παρακολούθησαν τον αγώνα από τη μόνιμη θέση τους στο «πέταλο» αλλά πίσω από τον πάγκο της ομάδας. Δεν έχω ξαναδεί παίκτη να σκοράρει και να χειρονομεί εναντίον οπαδών της ομάδας του επειδή τον έβριζαν.
Εκείνη τη σεζόν είχαν επίσης συμβεί: ανακοίνωση με δηλώσεις του Λευτέρη Σούμποτιτς, προπονητή της ομάδας, εκδόθηκε δεύτερη φορά έχοντας τροποποιήσεις στις δηλώσεις του που δεν γνώριζε ο προπονητής. Επεισόδιο του Ντίνο Ράτζα με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, λίγα λεπτά αργότερα άρνηση του βοηθού του προπονητή, Θανάση Παπαχατζή στον Παύλο Γιαννακόπουλο να εισβάλλει στα αποδυτήρια της ομάδας για να επικρίνει τους παίκτες επειδή δεν κάλυψαν τη διαφορά των 10π και απώλεσαν το πλεονέκτημα έδρας, μεταμεσονύκτια επίσκεψη ατόμων -με δύο τζιπ- στην οικεία του Ράτζα όπου εκσφενδόνισαν πέτρες κι άλλα αντικείμενα.
Στο τέλος εκείνης της ιστορικής σεζόν, ο Ντίνο Ράτζα αναχώρησε με την πρώτη πρωϊνή πτήση χωρίς να συμμετάσχει στο γλέντι για τον τίτλο και δήλωσε στα ΝΕΑ «η συμβουλή μου στον κ.Παύλο Γιαννακόπουλο είναι να αγοράσει ένα αφεντικό για την ομάδα του, όπως συμβαίνει στις ομάδες του ΝΒΑ».
Μετά, με τη βοήθεια μιας συγκυρίας, ήρθε στο ΟΑΚΑ ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και υπό μια ευρύτερη έννοια έγινε το «αφεντικό» για τα επόμενα -ονειρώδη για τον ΠΑΟ- 13 χρόνια. Τώρα, υπάρχει ο Τσάβι Πασκουάλ που μπορεί να αναλάβει ανάλογο ρόλο και να βοηθήσει τα μέγιστα ώστε ο Παναθηναϊκός να πορεύεται στο δρόμο της ομαλότητας και της κανονικότητας.
ΥΓ1: Δεν περίμενα να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα για να εκτιμήσω τον Τσάβι Πασκουάλ. Κάποτε εκνευριζόμουν με όσους ελαφρά τη καρδία, χωρίς να σέβονται την πορεία του, τους τίτλους του, το μπάσκετ που «παράγει», τον αποκαλούσαν «παρκαδόρο» και άσχετο. Καιρό τώρα απλά γελώ. Ο Καταλανός, όπως έγραψα και πιο πάνω, ψαχνόταν σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς προκειμένου να βρει κάποιες σταθερές σε ένα ρόστερ που δεν διάλεξε. Το ίδιο έκανε και στη διάρκεια των τελικών κατορθώνοντας να παρουσιάσει μια ομάδα που εμφάνιζε βελτίωση και μεγαλύτερη προσαρμογή στις συνθήκες των αγώνων, από τελικό σε τελικό. Επιπροσθέτως, έβαλε παίκτες που βγάζουν το ψωμί στηριζόμενοι στο ένστικτο (Τζέιμς, Παππάς) να «σκεφτούν» και κατάφερε να τους προσφέρει άλλη διάσταση στην ποιότητα τους.
ΥΓ2: Οι δηλώσεις του Τσάβι Πασκουάλ, στον Κώστα Κατέβα που έκανε εξαιρετική δουλειά έξω από τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού, με έβαλαν σε σκέψεις. Ο προπονητής του ΠΑΟ φάνηκε αινιγματικός για την επόμενη ημέρα. Επιχειρώντας να διερευνήσω αν τα όσα είπε κρυπτογραφούσαν κάτι ιδιαίτερο, από τη Βαρκελώνη μου είπαν ότι και στο παρελθόν είχε κάνει τις ίδιες αινιγματικές δηλώσεις στο τέλος μιας σεζόν. Το είχε πράξει κι όταν η Μακάμπι ήθελε να του προσφέρει συμβόλαιο αλλά τελικά έμεινε στη Μπαρτσελόνα. Και τώρα οι ισραηλινοί, που περιμένουν την απάντηση του Μπλατ, λέγεται πως αν λάβουν αρνητική απάντηση από τον προπονητή της Νταρουσαφάκα θα ήθελαν να έπαιρναν τον Πασκουάλ στο Τελ Αβίβ…
ΥΓ3: Τους αδελφούς Αγγελόπουλους τους ενοχλεί η εξομοίωση. Κάθε φορά που αισθάνονται οτι συμβαίνει κάτι τέτοιο εκφράζουν άμεσα την ενόχληση τους. Προσωπικά δεν θέλω να τους εξομοιώσω με κανέναν και τους σέβομαι. Όμως ο κίνδυνος να συμβεί είναι μεγάλος, σχεδόν αναπόφευκτος διότι όταν δεν μπορείς να προστατεύσεις το γήπεδο σου, την ομάδα σου, την (όποια) επένδυση σου, όταν δεν μπορείς να ελέγξεις τους «τυφλωμένους οπαδούς» που πηγαίνουν στο γήπεδο με σκοπό να τα κάνουν μπάχαλο σε περίπτωση που δεν νικήσει η ομάδα και να τραμπουκίσουν κατά πάντων, όταν οι πιο άγριοι των αγρίων έχουν πάρει θέσεις «μάχης» σε κάθε επίκαιρο σημείο του γηπέδου και κόβουν βόλτες ανενόχλητοι, μοιάζεις σαν να υποθάλπτεις τη βία και τους «αρρώστους».
Γιατί όταν φαίνεται πως δεν μπορείς να ελέγξεις κάτι και επαναλαμβανόμενα δρα ανεξέλεκτα το ερώτημα που αυτομάτως τίθεται είναι αν θέλεις να το ελέγξεις;
Όπως έγραψα ότι η εικόνα του μισοάδειου ΣΕΦ μετά το φάιναλ-φορ δεν αξίζει στον Ολυμπιακό των υπερβάσεων και τους Αγγελόπουλους, μολονότι οι ίδιοι έσπευσαν σχεδόν να επιπλήξουν τον συνάδελφο της ΕΡΤ, Βαγγέλη Ιωάννου όταν μετά τον τελικό στην Κωνσταντινούπολη «τόλμησε» να ρωτήσει αν υπάρχει πικρία για την προσέλευση του κόσμου, το ίδιο θα πω και για όσα συνέβησαν για τρίτη φορά στο ΣΕΦ. Ο Ολυμπιακός και οι Αγγελόπουλοι δεν αξίζουν να ζουν σε ένα τοξικό περιβάλλον σαν αυτό που έχει προκαλέσει τόσες και τόσες διακοπές τελικών με θλιβερά επεισόδια και φασιστικές συμπεριφορές. Οφείλουν να δράσουν για να λύσουν το πρόβλημα. Διαφορετικά θα γίνουν μέρος του…
ΥΓ4: Αποτρόπαια η συμπεριφορά του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο βίντεο-καταγγελία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ολυμπιακός. Η δράση του (για μια ακόμη φορά) προκλητική, τα όσα ξεστομίζει άθλια. Αυτό δεν αναιρεί τίποτα από τα παραπάνω για την επιλογή των ατόμων που κάθονταν στις court seats και τη συμπεριφορά όσων διέκοψαν τον αγώνα.
ΥΓ5: Οι επόμενες ημέρες θα έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και θα μας δείξουν τι προσδοκίες μπορούμε να έχουμε από τις δύο ομάδες σε επίπεδο Ευρωλίγκας. Κρατήστε το αυτό…
ΥΓ6: Τρόπον τινά ένα μικρό μερίδιο σε αυτόν τον τίτλο του Παναθηναϊκού έχει και ο Ομπράντοβιτς, αφού η πνευματική καθίζηση του Ολυμπιακού έχει σχέση και με τη βαριά ήττα στον τελικό της Ευρωλίγκας.