Ο ΠΑΟΚ έκανε τη δεύτερη νίκη του στο πρωτάθλημα επικρατώντας του Άρεως που σύμφωνα με τον Χρύσανθο είναι το αφεντικό. Δύσκολη εποχή για αφεντικά άλλωστε στην Ελλάδα. Φόροι, κρατήσεις, μόνο απαιτήσεις ρε φίλε.
Ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ καλύτερα διαβασμένος επειδή προφανώς οι περισσότεροι παίκτες του έχουν πρόσφατη την εμπειρία των εξετάσεων. Την άλλη φορά, θα πάρω Αμερικανούς από το Αμερικάνικο δημοτικό μήπως και καταφέρει το αφεντικό να με κερδίσει.
Είναι δράμα τους καταλαβαίνω. Να μη συναντιέσαι σε κανένα άθλημα μαζί τους, πλην αυτού που είναι... αυτοκράτορες. Το ακούνε οι Παναθηναϊκοί και κλαίνε αλλά ας το αφήσουμε.
Να τους συναντάς λοιπόν σε ένα άθλημα, να έχει πέντε φορές κάτω μπάτζετ από αυτούς, να γεμίζουν το γήπεδο για να δούνε τον Τέιλορ και τον Σάιμπερτ μήπως και σε κερδίσουν σε κάτι και να χάνουν έχοντας απέναντι ηγετική μορφή τον Λίνο Χρυσικόπουλο που σε αυτούς έπαιζε δίλεπτα.
Τι δράμα θεέ μου. Πέρυσι έλεγαν πως είναι η πρώτη χρονιά του Λάσκαρη και του χρόνου θα χτυπήσουν δυάδα. Βάζει ο ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός δώδεκα εκατομμύρια πλας τον χρόνο και έπρεπε εγώ να ακούω αυτά τα πράγματα. Πρέπει να βρεις μία φόρμουλα να κάνεις πως ακούς. Αλλά να μην ακούς. Παϊσιος φάση. Το έχω καταφέρει με τις γυναίκες, όχι με αυτούς ακόμη.
Ο Χρύσανθος βέβαια είχε το αποκλειστικό για ακόμα μία φορά. Ο Άρης κέρδισε σύμφωνα με τα όσα έλεγε στα social media του allaboutaris, ακολουθώντας την γραμμή αρκετών Αριανών το 2003 στον τελικό, όταν και ενημέρωσαν τους λιλιπούτειους Αριανούς πως κέρδισαν.
Κορυφαία στιγμή της σύγχρονης μιντιακής ιστορίας του Άρη μας, ήταν η βαθμολογία που νίκησε τα μαθηματικά. Παραθέτω εικόνα.
Και τώρα ας πάμε στα σοβαρά. Εμείς ξέραμε πως ως φτωχή πλην τίμια ομάδα έχουμε συγκεκριμένες αδυναμίες. Αμερικάνους εκτός τόπου και χρόνου, εκτός ο Μαργαρίτης που είναι ο πλέον κομβικός μας παίκτης για να δέσει η ομάδα και να βρει κατευθύνσεις εντός παρκέ, όμως πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας ξέρουμε πως σε αυτά τα παιχνίδια η ομάδα θα παίξει.
Ο Άρης που διαφημίστηκε από τους μπασκετικούς ιδιαίτερα το καλοκαίρι, ήταν συνονθύλευμα με την Ντομζάλε, έχασε από το Ρέθυμνο και για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο είχε δοθεί η αίσθηση πως θα μας κερδίσει εύκολα γιατί ο Άρης είναι το αφεντικό. Μιλάμε για κακοποίηση του μπάσκετ. Ομάδα που σου έδινε από την αρχή την εντύπωση πως δεν έχει τον παίκτη να σου κάνει σοβαρή ζημιά.
Εμείς καταφέραμε να πάρουμε το παιχνίδι γιατί είχαμε κάτι καλό ανά διαστήματα από τον έναν παίκτη. Στην αρχή ο Κλάντον, μετά ο Πέινερς, μετά ο Μπράιαντ, μετά ο Λίνος και με την εμπειρία του ο Γλυνιαδάκης. Αν είχαμε κανονικά ποσοστά στις βολές δε νομίζω να γινόταν ποτέ ντέρμπι. Θα ήταν μία σχετικά εύκολη επικράτηση.
Τέλος, νομίζω πως το άθλημα βάλλεται από αυτή την απόφαση για το αντιαθλητικό φάουλ. Πρέπει να υπάρχει πιο ξεκάθαρη ερμηνεία. Δεν μπορεί να σφυρίζεται αντιαθλητικό ούτε του Πέινερς ούτε του ξανθόπουλου. Είναι αστεία σφυρίγματα.
Όσο για τα φάουλ απλής επαφής, νομίζω πως οι διαιτητές το κούρασαν κυρίως στο πρώτο ημίχρονο. Ευτυχώς για τους φιλάθλους του αθλήματος που επισκέφτηκαν το ΠΑΛΕ ΝΤΕ ΣΠΟΡ – με κεφαλαία όπως το ΑΡΗΣ για να γίνω κατανοητός – στο δεύτερο ημίχρονο προσαρμόστηκαν οι ομάδες.
