Οι Παναθηναϊκοί γκρίνιαζαν μέχρι πρότινος. Ακουγαν διάφορα ονόματα, μεγάλα ονόματα, αλλά δεν έβλεπαν υπογραφές, ανακοινώσεις. Η γκρίνια τους ήταν μεγαλύτερη του αναμενομένου για τον επιπλέον λόγο ότι η ομάδα τους τα δύο τελευταία χρόνια είναι χωρίς πρωτάθλημα: και φέτος και πέρυσι πανηγύρισε ο Ολυμπιακός.
Την ίδια ώρα δεν μπορούσαν νε ξεχάσουν αυτά, που είδαν φέτος στην ομάδα τους. Τον Τζόρτζεβιτς, τον Κούζμιτς, τον Πάβλοβιτς, το να μην παίζει ο Παπαγιάννης και ο Χαραλαμπόπουλος. Γλύκανε η κατάσταση με την έλευση του Αργύρη Πεδουλάκη. Σε μικρό χρονικό διάστημα ο "Αρτζι" έκανε σπουδαία δουλειά, αλλά στον Παναθηναϊκό είσαι χαρούμενος, μόνο όταν μπαίνουν οι κούπες στην θέση τους. Και κάτι τέτοιο δεν έγινε, αφού ο Σπανούλης είχε διαφορετική άποψη.
Ο χρόνος πέρασε, είμαστε πλέον στις 3 Ιουλίου και την θέση της γκρίνιας έχει πάρει ο ενθουσιασμός. Αλλωστε έτσι είναι η Ελλάδα: γρήγορα απογοητευόμαστε, γρήγορα ενθουσιαζόμαστε. Αλήθεια, πάντως, είναι ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιημένος για τις δύο πρώτες μεταγραφικές κινήσεις.
Ο Τζέιμς Σίνγκλετον και ο Μάικ Τζέιμς είναι παίκτες από το πάνω, πάνω ράφι. Είναι παίκτες φάιναλ-φορ Ευρωλίγκας, είναι μεταγραφές Παναθηναϊκού επί εποχής Ομπράντοβιτς. Το χέρι μπήκε βαθιά στην τσέπη και ο Γιαννακόπουλος έφερε στην ομάδα του δύο από τους καλύτερους παίκτες, που κυκλοφορούσαν στην ευρωπαϊκή αγορά. Για τον Τζέιμς, πάντως, πρέπει να κρατάμε μία πισινή, γιατί έχει NBA out μέχρι τις 5 Αυγούστου. Και με όσα γίνονται φέτος στο ΝΒΑ, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Σίνγκλετον και Τζέιμς είναι πάνω από όλα δύο παίκτες, που ταιριάζουν απόλυτα σε αυτό, που πρεσβεύει ο Πεδουλάκης. Είναι δύο παίκτες σε εξαιρετική ηλικία, δύο παίκτες πολύ αθλητικοί, δύο παίκτες, που θα παλέψουν στην άμυνα, δύο παίκτες, που γνωρίζουν από υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο.
Για τον Τζέιμς ένα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι έχει παίξει στην Ελλάδα. Επαιξε λίγο στον Κολοσσό, αλλά έπαιξε. Στο τρίμηνο, που ήταν στην Ρόδο πρόλαβε και αγωνίστηκε κόντρα σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ. Αρα έχει πάρει την γεύση του. Επαναλαμβάνουμε: Σίνγκλετον και Τζέιμς είναι μεταγραφές εποχής Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό. Οταν οι "πράσινοι" αποκτούσαν τον ένα σπουδαίο (και ακριβό) παίκτη μετά τον άλλον.
Το γλυκό θα δέσει για τους Κυπελλούχους Ελλάδας, αν αποκτηθεί και ο Γιάννης Μπουρούσης. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ξανά τα πλεονεκτήματα, που έχει μία τέτοια μεταγραφή. Προς το παρόν, πάντως, ο διεθνής σέντερ έχει το μυαλό του στο ΝΒΑ. Από το Τορίνο, όπου βρίσκεται με την Εθνική, βλέπει τον έναν παίκτη μετά τον άλλο να υπογράφει στο ΝΒΑ και να παίρνει ένα σωρό χρήματα, και η επιθυμία του να διασχίσει τον Ατλαντικό γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Την δικαιούται αυτή την ευκαιρία, αφού βρίσκεται στα καλύτερά του και στην Ευρώπη μάλλον την έχει εξαντλήσει όλη την ιστορία. Εννοείται ότι έχει τύχη ο Παναθηναϊκός να τον αποκτήσει. Με την φορά άλλωστε που έχει πάρει, ποιος τον σταματάει;
Πλέον με Τζέιμς και Σίνγκλετον, οι "πράσινοι" συμπλήρωσαν τον αριθμό των 4 ξένων. Οι άλλοι δύο είναι ο Φελντέιν και ο Γκιστ. Τον τελευταίο, πάντως, δεν τον έχουμε και πολύ σίγουρο, όσον αφορά στην παραμονή του στο ΟΑΚΑ. Είχαμε γράψει άλλωστε τις προάλλες ότι τον θέλουν και οι Ντάλας Μάβερικς. Συν τοις άλλοις, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει διακαώς να θέλει τον Οκάρο Ουάιτ (που τον θέλει και ο Ολυμπιακός). Αν τελικά τον πάρει, πρέπει να διώξει έναν ξένο. Για ποιον θα χτυπάει τότε η καμπάνα;
Επιστρέφοντας στον Μπουρούση, με την απόκτησή του ο Παναθηναϊκός ανεβαίνει δύο σκάλες παραπάνω. Αν δεν τον πάρει, δεν καταστρέφεται, αλλά θα έχει πρόβλημα. Ο Βουγιούκας προέρχεται από πολύ καλή σεζόν με την Ζαλγκίρις, είναι παίκτης επιπέδου Ευρωλίγκας, αλλά δεν είναι Μπουρούσης.
Είτε με Γκιστ, είτε με Οκάρο Ουάιτ, ο Παναθηναϊκός θα ψάξει πλέον για δύο κοινοτικούς. Ενα"τριάρι" και έναν ψηλό. Δεν είναι πολύ εύκολο να βρει, αλλά θα βρει. Το σοβαρό θέμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι οι βασικοί. Και τους δύο πολύ καλούς τους πήραν ήδη οι "πράσινοι". Και όπως είπαμε αν τριτώσει για αυτούς το καλό με τον Μπουρούση, θα είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο. Ναι, στην θεωρία δεν φτιάχνονται ομάδες. Αλλο, όμως, να ξεκινάς την χρονιά με Τζέιμς και Σίνγκλετον και άλλο με Πάβλοβιτς και Κούζμιτς. Υπάρχει διαφορά, αν και ο Ολυμπιακός είναι εκείνος, που και πάλι θα ξεκινήσει ως το φαβορί. Εχει κορμό, που δεν έχει ο Παναθηναϊκός, και κυρίως έχει ελληνικό κορμό. Που όλα αυτά τα χρόνια έχουμε δει ότι παίζει μεγάλο, για να μην πούμε τον κυριότερο ρόλο.
