Είχα μπόλικη δουλειά, είχα να γράψω διάφορα πράγματα, αλλά έπρεπε να παρακολουθήσω και το φιλικό παιχνίδι του Ολυμπιακού στο Κάλιαρι κόντρα στην Λιμόζ. Αλλωστε για τους αγώνες γίνονται όλα: για αυτούς εν τέλει γράφουμε, για αυτούς ζουν και αναπνέουν παίκτες, προπονητές, φίλαθλοι, διοικούντες, όλος ο κόσμος.
Δεν ζουν, βέβαια, για τα φιλικά, αλλά αυτά είναι απαραίτητα πριν πάμε στα επίσημα. Ετσι γίνεται η προετοιμασία και αυτό είναι κάτι, που δεν αλλάζει. Κατ' αρχάς, όταν βλέπουμε φιλικά παιχνίδια, δεν ασχολούμαστε με το αποτέλεσμα. Αυτός είναι νόμος. Απλά τα παρακολουθούμε, βγάζουμε κάποια συμπεράσματα και προχωράμε.
Αλήθεια είναι ότι για αυτό τον Ολυμπιακό δεν μπορείς να πεις πολλά πράγματα, υπό την έννοια ότι όχι μόνο βρίσκεται κάπου στην μέση της προετοιμασίας, αλλά αυτή γίνεται με μισή ομάδα. Και με παίκτες, που δεν θα ανήκουν σύντομα στο ρόστερ, όπως ο σπουδαίος στα 37 του χρόνια Γιάννης Καλαμπόκης.
Από κει και πέρα, όμως, είναι κάποια πράγματα, που φαίνονται, ξεχωρίζουν καταστάσεις, που λογικά θα τις συναντήσουμε στο μέλλον. Δεν αναφερόμαστε στην πολύ καλή παρουσία του Γιάννη Αθηναίου ή στην ολοένα και αυξανόμενη πρόοδο του 19χρονου, Βασίλη Τολιόπουλου. Αλλά στο νέο....4άρι του Ολυμπιακού.
Πολύς λόγος έχει γίνει για τα «3άρια» και τα «4άρια» του Ολυμπιακού. Σε μερίδα φιλάθλων δεν αρέσει το γεγονός ότι στο «3» υπάρχει μόνο ο Λοτζέσκι με τον Παπαπέτρου και στο «4» δεσπόζει ο Πρίντεζης με τον Αγραβάνη να είναι το μπακ-απ και τον Τσαϊρέλη να έρχεται πιο πίσω. Αυτοί, που γκρινιάζουν θα ήθελαν κάτι ακόμη σε αυτές τις θέσεις, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας θα ήθελαν τον Κώστα Παπανικολάου. Την ίδια ώρα, όμως, ηρεμούν, έχοντας εμπιστοσύνη στον Γιάννη Σφαιρόπουλο, μα πάνω από όλα στην διοίκηση της ΚΑΕ, στους Αγγελόπουλους, για τον μηχανισμό, που λειτουργεί η ομάδα τους και ο οποίος είναι η αλήθεια βρίσκεται σε εξαιρετικό σημείο.
Πάμε στο παρασύνθημα, γιατί ίσως κουράσαμε και πλατιάσαμε: ποιο είναι το νεο «4άρι» του Ολυμπιακού; Μα ο Οθέλο Χάντερ. Οποιος παρακολούθησε το φιλικό με την Λιμόζ, θα είδε ότι οι Πειραιώτες έπαιξαν στην ίδια πεντάδα με τον Χάντερ στο «4» και τον Γιανγκ στο «5». Δεν είναι ακριβώς «twin towers» (δεν είναι πολύ ψηλοί γαρ), αλλά μιλάμε για δύο «5άρια» στην ίδια πεντάδα. Δεν νομίζουμε ότι αυτό έγινε λόγω των απουσιών του Ολυμπιακού, αλλά βάσει σχεδίου του Γιάννη Σφαιρόπουλου, που θα θέλει κάποιες στιγμές να έχει και τους δυο Αμερικάνους στην πεντάδα, ώστε εκτός των άλλων να ελέγχει τα ριμπάουντ. Οσον αφορά στην άμυνα, ο Χάντερ, επειδή είναι πολύ γρήγορος και ευκίνητος, με αρκετά «4άρια» δεν θα έχει πρόβλημα, στην δε επίθεση δεν είναι ο καλύτερος σουτέρ του κόσμου, αλλά το σουτ από τα «4-5» μέτρα θα το επιχειρήσει.
Αυτό, λοιπόν, είναι το στοιχείο, που κρατάμε, από το φιλικό των πρωταθλητών Ελλάδας με την Λιμόζ. Μία εικόνα πιστεύουμε από το μέλλον. Και εδώ, που τα λέμε, πάντως, μπορεί να μιλάμε για προετοιμασία, σε περίπου τρεις εβδομάδες, όμως, υπάρχει το μεγάλο ματς του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό. Ο ηττημένος αυτού του ματς δεν θα πάει στην...κόλαση, αλλά όπως και να έχει τόσο οι «ερυθρόλευκοι» όσο και οι «πράσινοι» θέλουν να ξεκινήσουν με μία μεγάλη νίκη την χρονιά. Και την κατάκτηση....μισού τίτλου.
Για τον Παναθηναϊκό προς το παρόν δεν μπορούμε να πούμε τίποτα, γιατί δεν έχουμε εικόνα των πρώτων φιλικών του. Οταν θα έχουμε, εδώ θα είμαστε, να τα καταγράψουμε. Εκ των προτέρων, πάντως, λέμε ότι ο Φελντέιν μας αρέσει περισσότερο σε σχέση με τον προκατοχό του Σλότερ. Δεν χρειάζεται να δούμε δράση για να βγάλουμε αυτό το συμπέρασμα. Εχουμε ήδη άποψη και καθώς είδατε την καταγράψαμε.
Φωτογραφία: Ciamillo & Castoria Agency
