Δεν είναι ένα θέμα που αφορά τα στενά πλαίσια του ΟΤΕ. Δεν είναι συντεχνιακό επειδή απολύθηκε ένας δημοσιογράφος. Η απόλυση του Αλέξη Σπυρόπουλου, για τους λόγους που έγινε, είναι μία ακόμα, μικρή ή μεγάλη όπως θεωρεί ο καθένας, ότι η Ελλάδα σαν χώρα όχι απλά βρήκε πάτο, αλλά τον έξυσε και προχωράει για ακόμα παρακάτω.
Μια χώρα παραδομένη σε συμφέροντα που πλέον μοιάζει να μην έχει καμία ελπίδα ανάνηψης. Οι δρόμοι είναι δύο: Πας με τα νερά τους και επιβιώνεις ή στέκεσαι απέναντι στη λαίλαπα και παίζεις κορώνα γράμματα, τη δουλειά σου, την υγεία σου, την ύπαρξή σου.
Η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης ξέρετε ποιον δρόμο έχει διαλέξει. Το SDNA γεννήθηκε μέσα από στάχτες και τράβηξε προς τα εκεί, που σχεδόν γράφει «αδιέξοδο». Ήταν χρέος πρώτα απέναντι στους εαυτούς μας και έπειτα σε οτιδήποτε άλλο άυλο (π.χ. δημοσιογραφία) να αρχίσουμε να γράφουμε επιτέλους τα αυτονόητα. Προφανώς και υπήρχε κάποιο κενό για να αγκαλιάσει ο κόσμος τόσο γρήγορα, τόσο μαζικά αυτή την προσπάθεια. Ωστόσο…
…Ήταν δεδομένο πως θα φάμε λάσπη. Θα απειληθούμε από βρωμερά blogs αλλά και από επίσημες φωνές συλλόγων που θίγονταν γιατί κάποιος τους χαλάει τη ζαχαρένια. Δεν πραγματεύεται όμως, αυτό το άρθρο «τι καλό είναι το SDNA» και τι κακοί είναι οι άλλοι. Προσπαθώ μέσα από αυτές τις γραμμές να περιγράψω γιατί φτάσαμε ως εδώ και γιατί ο ΟΤΕ - που έκανε αληθινές επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων - κατάντησε να απολύει τον κορυφαίο δημοσιογράφο που είχε στις τάξεις του.
Ο ΟΤΕ που, κατά τα καραπαπαρίσια non paper, είναι… άντρο του Αλαφούζου και στεγάζει υπαλλήλους του, υπέκυψε στις… ενοχλήσεις (sic) και έδιωξε την καλύτερη φωνή του, τον πιο αναγνωρίσιμο δημοσιογράφο του, έναν από τους τελευταίους που σέβονται και εκτιμούν οι Έλληνες φίλαθλοι από αυτό το παραδομένο στους εκβιασμούς επάγγελμα.
Ο ΟΤΕ που υποτίθεται πως ήρθε για να ευαγγελιστεί μια νέα κατάσταση πραγμάτων, που επέτρεπε στους δημοσιογράφους να σχολιάζουν. Η αλληλουχία των γεγονότων δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες: Μερικοί ίσως ξεχνούν ότι ο Σπυρόπουλος… τόλμησε να πει ότι ο Μανιάτης απέκρουσε με το χέρι στον τελικό με τον Αστέρα; Τότε ξεκίνησαν όλα, στο κύπελλο που κατακτήθηκε με κάλπικο τρόπο… Έπειτα ο Σπυρόπουλος ξανατόλμησε να κριτικάρει ένα κωμικό πέναλτι που κέρδισε ο Ολυμπιακός με τον συμπαθή Φωστήρα. Κι έπειτα ο Αλέξης δεν περιέγραψε ξανά αγώνα του Ολυμπιακού. Ούτε καν το διπλό ματς της χρονιάς για τον ΟΤΕ TV, το Ολυμπιακός-ΑΕΚ του Κυπέλλου, διότι υπήρχε εντολή «να το σχολιάσει κάποιος άλλος καλύτερα, μην μπλέξουμε πάλι με την ΠΑΕ Ολυμπιακός»…
Τα εμετικά δημοσιεύματα συνεχίστηκαν, οι δούλοι που τους λένε «γράψε αυτό» έγραφαν και η ζωή συνεχιζόταν. Μέχρι που οι ενοχλήσεις έγιναν έντονες, πιο έντονες, ακόμα πιο έντονες και… άγγιξαν ταβάνι. Το έχουν ξανακάνει άλλωστε, γνωρίζουν το δρόμο. Όπως τον γνωρίζει και ο Ανδρεάδης. Που ξαφνικά, πριν κλείσει ο φάκελος της εγκληματικής οργάνωσης, μπορεί να βρήκε κι ένα ακόμα στοιχείο να πετάξει, για να τον εμπλουτίσει. Μόνο να ρωτήσει τον Σπυρόπουλο ποια ακριβώς ήταν η εξήγηση που του δόθηκε, αρκεί.
Ο ανακριτής διαφθοράς είναι ένα από τα τελευταία οχυρά που έμειναν. Η δικαιοσύνη γενικώς, έχει μια τελευταία ευκαιρία να σώσει οτιδήποτε… αν σώνεται.
Για τον ΟΤΕ δεν ξέρω τι σηματοδοτεί αυτή η απόφαση ως προς τη γενικότερη στάση του και το μέλλον του. Για τον Σπυρόπουλο πάντως, μπορώ να βεβαιώσω ότι, όχι πως το είχε και μεγάλη ανάγκη, έβαλε ένα ακόμα παράσημο στο πέτο του.
Και μπορεί να μοιάζει οξύμωρο, ότι απολύθηκε εξαιτίας ενός άρθρου που δημοσιεύτηκε στο SDNA, αλλά εμείς εδώ νιώθουμε πολύ περήφανοι που γράφει στο δικό μας Μέσο. Είναι τίτλος τιμής να σε απολύουν επειδή γράφεις την αλήθεια.
Σίγουρα, εκείνοι που έχουν υποταχτεί στο σύστημα κοιμούνται πιο ήσυχα τα βράδια. Έχουν και περισσότερα χρήματα στην τσέπη, σας βεβαιώνω. Έχουν και περισσότερες διαφημίσεις γιατί δεν αγγίζουν οτιδήποτε κάνει τζιζ.
Για παράδειγμα, ένα site που είναι γνωστό πως δεν έχει… καμία σχέση με τα συμφέροντα Μαρινάκη (αλίμονο) κι είναι επίσης γνωστό για την ανεξαρτησία και τη μαχόμενη δημοσιογραφία που ασκεί (πρωτοστάτησε άλλωστε και στις… αποκαλύψεις της εγκληματικής) επιχείρησε να δικαιολογήσει πριν λίγο την απόλυση του κορυφαίου Έλληνα δημοσιογράφου γράφοντας ό,τι τους κατέβηκε στο κεφάλι ή ό,τι τους κατέβηκε στο email…
Όταν ένας άνθρωπος όμως, χάνει τη δουλειά του και το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να δικαιολογήσεις με αυτόν τον τρόπο αντί να καταγράψεις την πραγματικότητα και την αθλιότητα, τότε αντιλαμβάνεσαι γιατί φτάσαμε ως εδώ. Όχι ως κλάδος, ως χώρα.
Ο Σπυρόπουλος, για καλή μας τύχη, θα συνεχίσει να γράφει εδώ. Χωρίς να του αλλάζουμε ούτε το «και». Για αυτό και προ μηνός ξεσηκώθηκαν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού όταν έγραψε μόνο στο SDNA τι συνέβη στην επιστροφή του τσάρτερ από την Καμπάλα. Για τους ίδιους λόγους που ξεσηκώθηκαν και οι παράγοντες του Ολυμπιακού όταν έγραψε την Πέμπτη ότι ο Σίλντεφελντ μέσες άκρες απέδωσε την πραγματικότητα στη συνέντευξή του.
Το μήνυμα της συγκεκριμένης κίνησης ξεπερνά τα δημοσιογραφικά όρια ή της δήθεν ελεύθερης δημοσιογραφίας. Μια τέτοια πράξη, ετησίως, υπενθυμίζει σε όποιον έχει την παραμικρή διάθεση να πει τα πράγματα όπως έχουν, ποιος είναι το αληθινό αφεντικό. Όποιος δεν βγάζει τον σκασμό κινδυνεύει με διαπόμπευση, ξύλο, απόλυση ή κάτι χειρότερο. Διαλέγεις και παίρνεις.
Όπως ξέρουν και τι θα παίρνουν όσο το SDNA είναι εδώ…
Το θέμα όμως, ξαναλέω δεν είναι το SDNA. Κι ο Σπυρόπουλος τώρα είναι αιτία, η τρανή απόδειξη ότι το σύστημα μπορεί να καταπιεί ακόμα και τους πιο ικανούς ανθρώπους στη χώρα. Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα κι αυτό δεν αφορά τώρα αποκλειστικά τον ΟΤΕ. Μια χώρα υποτακτικών, δουλικών και μικροπρεπών ανθρώπων. Ανθρώπων με τεράστια δύναμη που για να έχουν το κεφαλάκι τους ήσυχο μπορούν να ξεπουληθούν ή να ξεπουλήσουν όποιον βρίσκουν μπροστά τους. Σε τέτοια μυαλά δεν υπάρχουν ούτε ηθικοί φραγμοί, ούτε περιοριστικοί όροι…
