'Ομως ότι θα μιλούσε αυτός...αλήθεια δεν του το’χα.
Συνήθως οι μεγάλοι παλαίμαχοι αθλητές όταν μιλούν λένε μπούρδες... π.χ. ο Μάϊκλ Τζόρνταν.
Η μεγαλοσύνη τους όμως στα σπορ τα σκεπάζει όλα. Δεν χρειάζεται να\μαστε πλεονέκτες.
Όσες φορές (όλες) παρακολούθησα συνεντεύξεις που 'δωσε ο Γκάλης βρήκα μέτρια προς αδιάφορα αυτά που είπε.
Ακόμα και η γλώσσα του σώματος του ήταν αδιάφορη... μόνο τα μάτια γιάλιζαν.
Αυτό (πάντα) κάτι λέει.... και αυτό το κάτι επιβεβαιώθηκε με την τελευταία του δήλωση:
«Είμαι ο Νίκος Γκάλης και κάποιοι δεν είναι καλά. Είμαι αθλητής και κάποιοι δεν είναι δημοσιογράφοι. Δεν είμαι πολιτικός και κάποιοι δεν θα έπρεπε να είναι πολιτικοί. Δεν θα βρίσκομαι σε κανένα ψηφοδέλτιο κανενός κόμματος και κάποιοι δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη θέση που βρίσκονται. Τα μόνα παιχνίδια που έχω παίξει ήταν εντός γηπέδου. Αυτοί που παίζουν παιχνίδια στην πλάτη μου και όσοι παίζουν παιχνίδια στην πλάτη του ελληνικού λαού είναι άξιοι της μοίρας τους. Και στους Έλληνες αξίζει μια καλύτερη μοίρα.»
Σιωπώ από σεβασμό.
Θα έπρεπε όλοι να σιωπήσουμε ...ειδικά οι πολιτικοί συντάκτες και οι ίδιοι οι πολιτικοί.
Προφανώς η πορτοκαλί μπάλα ήταν μόνο το (!!!) εργαλείο.
Σιωπώ και προσκυνώ.
Η Ελλάδα του οφείλει πολλά... νόμιζα ότι τα ήξερα όλα (όσα του οφείλουμε).
Έκανα λάθος.
