Προ ολίγου μου τηλεφωνησε και η Ανθή Πάνου (μέσα από τη φωλιά του ΠΑΟΚ…Εύοσμος…πώωωωω)
-Σου’χω άρθρο για το χθεσινό!
-Ποιο χθεσινό;
-Πλάκα με κάνεις;
-Συγγνώμη μωρέ… αλλά εχω πονοκέφαλο.
-Εγραψα την αλήθεια… τη μόνη σιγουρη αλήθεια.
-Ξερεις την αλήθεια;
("Θα μου κάνει άγαλμα στην είσοδο του SDNA ο Παπαθεοδώρου"...σκέφτηκα)
-Ε, στειλ'την…
Την έστειλε.
“-Να σας φέρω λίγα τυροπιτάκια ακόμη;
-«Εγώ δε θέλω τίποτε»…
-Κανα κομμάτι pizza;
-«Κάνε στην άκρη ρε παιδάκι μου… Κάνε στην άκρη…»
-Ν ανοίξω καμιά μπυρίτσα, θέλετε;
-«φέρε, φέρε..»
Οι μοναδικοί διάλογοι που ακούστηκαν στο σπίτι μου χτες. Αντροπαρέα-φίλοι 6 ατόμων γύρω στα 35 ετών ο καθείς, συν τον πατέρα μου κι ένα φίλο του στα 64, συγκεντρώθηκαν να δουν τον αγώνα, ναι το σπίτι έχει NOVA, δυστυχώς…. Και λέω, οι μοναδικοί διάλογοι, γιατί οι μονόλογοι ήταν πολλοί και ποικίλου βιολογικού και σωματικού περιεχομένου..
Καταρχάς δε ξέρω πώς μαζεύτηκαν όλοι μέσα στο σαλόνι μου..Κάποιοι δε βρήκαν εισιτήριο, ενώ κάποιοι νομίζω ήρθαν για να φάνε από τα χεράκια μου τυροπιτάκια και σπιτική pizza… Μπήκαν μέσα με τις παπουτσάρες τους στο καθαρό μου το χαλάκι, εκτός από τον μπαμπάκα μου, που με «πονάει» όσο να πεις, άπλωσαν τις ποδάρες τους στο τραπέζι και μου μιλούσαν μόνο όταν ήθελαν να ζητήσουν καμιά μπύρα… « Ανθή, άλλη μία, κρύα ε…» 8 άντρες εχθές, ήπιαν, 37 μπύρες… Όσο έπιναν, έτρωγαν και σχολίαζαν, εγώ χάζευα στο κινητό μαγιώ για το καλοκαίρι 2018…
-«Γαμώ τη ~Παναχαϊκή μου…γαμώωωωω», ο ένας…
-«Τι κάνει ρε ο άχρηστος, το γίδι ρε το γίδι», ο άλλος…
-«Όχι ρε πούστη, δες τι έχασε, βάλε εμένα μέσα ρε, καλύτερα θα παίξω», ο παρ άλλος…
Μη βρίζετε καλέ, μη φωνάζετε, ακούγεστε μέχρι έξω…
Στη φάση δε, με το καταραμένο γκολ, νομίζω πως και γυμνή να περνούσα μπροστά από την τηλεόραση, το πολύ πολύ να μου πετούσαν κανα πιάτο στο κεφάλι… Σα 15χρονοι έφηβοι κάνετε ρε σεις, έχετε πολύ γέλιο, εκτός από τον μπαμπά μου φυσικά, ο οποίος ως βάζελος, απολάμβανε σιωπηλός και χαμογελαστός τόσο τον αγώνα, όσο και τα τυροπιτάκια της κορούλας του…
Να σου βάλω ακόμη λίγα, μπαμπάκα μου;
ΥΓ Περιμένατε να γράψω κάτι πιο σοβαρό για χθές;
Ανθή Πάνου
A presto “
