Να το πιάσουυμε από τα απλά περιστατικά.
Πόσες φορές σας έχει συμβει να σφυρίξουν κατα της αγαπημένης σας ομάδα καταφαντέστατο πέναλτι μέσα στην περιοχή και σεις να σκούζετε οτι δεν είναι παρ' ολο που το slow motion είναι περρσότερο από διευκρινηστικό.
Ελάτε τώρα…σε όλους μας έχει συμβεί.
Σε όλους…
Η επιθυμία του να μην είναι πέναλτι επηρρεάζει την κρίση σας…ακόμα και την όραση σας…
Και φυαικά και το αντίθετο.
Αν είσαι εχθρός της ομάδας τότε βλέπεις εντός τη περιοχής αυτό που καταφανέστατα έχει γίνει εκτός.
Καρε-καρε να στο δειξουν εσύ ( ο φανατικός) θα λες ότι είναι εντός (εκτός)
Λες ψέματα;
Οχι δεν νομίζω…ο εγκεφαλος απλώς δίνει λαθεμένη εντολή.
ΟΚ… δεν πείθεστε τώρα που σας το λέω…πείθεστε όμως αν τυχον ξαναδείτε τον αγώνα μετα απο καιρό..τότε που τα πάθη έχουν καταλαγιάσει… και τότε το γυρνατε στο αστείο.
Ήταν αστείο; για σκεφθείτε το.
Μ άρεσει πολύ στα άρθρα που γραφω να "φωτογραφίζω" ανθρώπους.
Είναι πολύ ασφαλές γιατι εκείνοι παίρνουν το μνμα χωρίς να εκτίθενται, ενώ ταυτόχρονα η μάζα των αναγνωστών δεν καταλαβαίνουν για ποιόν μιλάω.
Ε. δεν θα το πιστέψετε (ή μαλλον: θα το πιστεψετε) είναι αμέτρητες φιορές που "η κυρία με τα κόκκινα, που είναι έτσι και έτσι κ.λ.π." είναι απολύτως σίγουρη ότι γράφω για την Κοκκινοσκουφίτσα.
-Το διάβασες το άρθρο;
-Τι καί; Ωραίο ήταν.
-Καλέ ποια ήταν αυτη με τα κόκκινα που έτσι κι έτσι κλπ;
-Η Κοκκινοσκουφίτσα…
-Ημουν σίγουρη.
Ναι… βεβαια.
Γι' αυτο και εμείς οι ανθρωπιο αλλάζουμε τόσο δύσκολα.
Δεν βλέπουμε αυτο που μας λένε οι τρίτοι που'χουν καθαρή ματια.
Οτιδήποτε εν δυνάμει μας ενοχλεί-μας χαλάει τη δικιά μας σούπα/βεβαιότητα/συμφέρον εχουμε μια ισχυρή τάση να το σβήνουμε.
Επίσης η αγάπη μας για πρόσωπα μας κανει να μη βλεπουμε τα ελλατώματά τους.
Γνωρίζω εναν καρα-παμπλούτου.
Εξαιρετικός άνθρωπος ο ίδιος.
Εχει εναν γιό.
Μιλάμε για μεγάλο κάθαρμα
Αγενέστατος, επιθετικός, αδιάφορος…κωλόπαιδο με αναγνωρισμένη πατέντα.
Καταλαβαίνετε…πλουσιόπαιδο δεύτερης γενιάς.
Μια μέρα τρωγαμε με τον πατέρα…η κουβέντα ήρθε στο γιό του.
-Εξαιρετικό παιδί Γιάννης μου… Μάλαμα…
Τον κοίταξα με την άκρη του ματιού μου, αν μου κάνει πλάκα.
Το ίδιο και οι άλλοι στο τραπέζι.
Ενας πήγε να πνιγεί.
Ο πατέρας αποδεδειγμένα πανέξυπνος και ικανότατος άνθρωπος…
Συνέχισε: Καμαρωνω γι αυτον… σας ευχομαι και τα δικα σας παιδιά να γίνουν σαν τον Γιάννη μου….
Δεν μίλησε κανεις..
Τι να του πούμε;
Ωραιο μαλάκα έχεις για γιο; Να τον χαίρεστε;
Δε γίνεται!
Πάμε την κουβέντα στην καψούρα γιατι τότε θα συμφωνησουμε όλοι… βλέπει ο/η καψούρης…Οχι δα!
Το ερωτημα είναι αν εγω (εσείς) αντιληφθω την αλήθεια για τα παιδιά μου…ή αναντιλαμβάνομαι πώς με βλέπουν οι άλλοι.
Δεν ειμαι κ α θ ο λ ο υ σιγουρος. Και την δυσκολη στιγμή θα ειμαι και απολύτως βεβαιος οτι οι άλλοι κάνουν λάθος. Σιγουράκι.
Στη ζωή δεν έχει σημασία τί πιστεύουμε εμείς για μας, αλλά τί πιστεύουν οι άλλοι για μας…
Το είναι μας παράγει συνεχως δικαιολογίες που μας βολεύουν/αθωωνουν.
Ο τσιγγούνης δεν λέει ότι ειναι τσιγγούνης, αλλα ότι τα χρήματα βγαίνουν δύσκολα.
Και έτσι δεν νιώθει καμμία τύψη.
Ρε παιδι μου…δεν γινεται να λες 20 χρόνια ειδήσεις και να μην έχεις πει μια φορά: "Ουψ λάθος μου… δεν το΄χα σκεφτει αυτο"…Δεν γίνεται …στατιστικα δεν γίνεται.
Εχετε δει εσείς κανέναν να το πει;
Οχι βέβαια…
Εχετε δει κανέναν πολιτικό να κάνει την αυτοκριτική του;
Οχι βέβαια… και αν τους το πεις ευθαρσώς σε κοιτάντε (πραγματικά) έκπληκτοι.
Ολη η Ελλάδα το βλέπει...πλην αυτών.
Δείτε το βιντεο… στο 2:10 λεω μια καταπληκτική αληθινή ιστορία με έναν που σκέπαζε το αυτοκινητο του με κουκούλα…
Ε...σε καθε γειτονιά υπάρχει ένας... έτσι δεν ειναι;... μα δεν του κανει άραγε καμμια εντυπωση που είναι ΕΝΑΣ…
Οχι καλέ…αυτός βλέπει τους άλλους βλάκες.
