Γεννήθηκα με ένα βάρος. Βάρος είναι να περιμένουν όλοι κάτι από σένα. Ευχή και κατάρα το χαρακτηρίζουν μόνο όσοι δεν ξέρουν. Κατάρα είναι και μόνο. Πόσοι και πόσοι απέτυχαν κάτω από μια τέτοια πίεση ̇να γεννηθείς για να έχεις προκαθορισμένο προορισμό και συγκεκριμένο στόχο. Ακόμα και ο Χριστός για τρία χρόνια λύγισε και εξαφανίστηκε από τις Γραφές. Ο προορισμός μου ήταν να υπηρετήσω την αλήθεια. Ο στόχος μου να αλλάξω τα πράγματα!
Εύκολο να το λες, αλλά για δοκίμασε να το κάνεις… Η δική μου γέννηση δεν διέφερε και πολύ από τη δική σου, από του καθενός. Αν τα υπολογίζω σωστά πάνω-κάτω εννέα μήνες πρέπει να ωρίμαζε η δημιουργία μου. Η σύλληψη μπορεί να είχε έρθει χρόνια πριν, αλλά αυτό που αργότερα μου είπαν ότι το λένε συνθήκες, ωρίμασαν σε λιγότερο από ένα χρόνο. Αυτό νομίζω ήταν το διάστημα που άκουγα να μιλάνε για μένα, όμως δεν παίρνω και όρκο.
Το όνομά μου το βρήκαν γρήγορα. Μου άρεσε όταν το πρωτοάκουσα, το βρήκα έξυπνο και διαφορετικό. Μου έδινε μια πολυπλοκότητα που γοήτευε. Σκέφτηκα τη μοναδικότητα του ανθρώπινου dna και πως καθορίζει τις προσωπικότητες. Λες να καταφέρω να εντυπωθώ; Άρχισα να αγχώνομαι. Κι όσο οι άνθρωποι γύρω μου μιλούσαν, σχεδίαζαν, ονειρεύονταν, χτυπούσαν το χέρι στο τραπέζι, τόσο αγχωνόμουν παραπάνω. Ευτυχώς μερικές φορές τους άκουγα πιο χαλαρούς και χαλάρωνα κι εγώ. Γελούσαν, συζητούσαν πιο ήρεμα, ταξίδευαν στο παρελθόν και στο μέλλον. Σίγουρα κάποιοι από αυτούς ήταν φίλοι. Εκείνοι που μιλούσαν πιο συχνά μεταξύ τους για μένα, γνωρίζονταν χρόνια.
Κάποια στιγμή οι συζητήσεις άρχισαν να γίνονται πιο συχνές. Καθημερινές. Οι φωνές πλήθαιναν, ο κόσμος μαζευόταν, είχαν βρεθεί και οι άνθρωποι που πίστεψαν πραγματικά σε μένα. Άρχισα να γεμίζω αυτοπεποίθηση, να φουσκώνω από περηφάνια, κάτι σπουδαίο θα είμαι – σκέφτηκα – όταν γεννηθώ και, ναι, εγώ θα αλλάξω τον κόσμο, κάντε στην άκρη. Και μετά το άκουσα:
Πόση αλήθεια αντέχεις;
Αλήθεια; Ρε, είστε καλά εκεί πάνω; Με ακούτε που χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο ή σας έχει βουλώσει ο Οδυσσέας τα αυτιά; Σύντροφοί του πρέπει να είστε, άλλη δικαιολογία δεν σας βρίσκω. Εκείνος την Πηνελόπη, εσείς την αλήθεια. Ποια αλήθεια; Ποιος ασχολείται με την αλήθεια τέτοια εποχή; Η Πηνελόπη είχε και κάτι κατακαημένους μνηστήρες που την περίμεναν και το είδε ανταγωνιστικά ο Οδυσσέας. Η αλήθεια, ποιον; Δηλαδή, πώς σας ήρθε, πραγματικά;
Τρομοκρατήθηκα. Εκείνη τη στιγμή ήθελα να ανοίξει ένα virus και να με καταπιεί πριν γίνω πραγματικότητα. Είναι η κατάρα που σας έλεγα. Δεν πίστεψα ότι μπορεί σε μια τέτοια εποχή να γίνει μια τέτοια επανάσταση. Το σλόγκαν που βρήκαν για να με προωθήσουν ήταν για τα πανηγύρια. Αλήθειες δεν θέλετε; Πάρτε μία, λοιπόν! Χάθηκε ο κόσμος να λένε «πόση υποκρισία αντέχεις;». Λεφτά στην τράπεζα για τους ιδιοκτήτες, μια ήρεμη ζωή για μένα. Εκείνοι, όμως, είχαν σκοπό και στόχο να με κάνουν αγχωτικό. Ψυχοφάρμακα από τις 17 Δεκεμβρίου που γεννήθηκα, βαριά ναρκωτικά πλέον για να αντέξω. Α, να, ένα ακόμα ωραίο όνομα. «Πόσα χάπια αντέχεις;»!
Θυμάμαι τις πρώτες μέρες. Ένα πανικό αντιλαμβανόμουν, ανθρώπους να τρέχουν και να μην φτάνουν και από τις κατάρες που είχα φάει – από φίλους και εχθρούς - κανονικά θα έπρεπε να έχει πέσει μαύρο σκοτεινότερο και από της ΕΡΤ επί Σαμαρά. Κι όμως, βγήκα στον αέρα. Τα τι και τα πώς μην τα ρωτάτε καν. Ανέβηκα στο διαδίκτυο κι έμεινα εκεί. Άρχισαν να μιλάνε όλοι για μένα, άρχισαν να με ψάχνουν στις μηχανές αναζήτησης, άρχισα σιγά-σιγά να γίνονται στατιστική. Σύντομα, έμαθα, με διαφήμισαν στην τηλεόραση και κάτι περίεργες φάτσες που τους είχαν ρίξει και σκιά για να φαίνονται ομορφότεροι. Στην τηλεόραση, φίλε μου. Για φαντάσου… Μεγαλεία!
Ναι, μεγαλεία ήθελε ο κώλος μου (συγγνώμη για τη γλώσσα). Καλά σας τα έλεγα εγώ ότι θα φάμε το κεφάλι μας. Καλούς δημοσιογράφους απ’ όσο κατάλαβα έχουμε. Από δικηγόρους τι λέει; Σκαμπάζουν τίποτα ή τον χασοδίκη προσλάβαμε για οικονομία; Ευτυχώς βγήκαν πετυχημένοι, γιατί τρίτο και τελευταίο, εναλλακτικό σλόγκαν είναι το «πόσες μηνύσεις αντέχεις». Μηνύσεις, εξώδικα, απειλές ή παλικάρια κορδωτά και γυμνασμένα να κάνουν βόλτες με κράνη κάτω από την είσοδο. Και ξέρετε κάτι ρε γαμώτο; Όλα τα αντέξαμε, τελικά. Με όσους ξεκινήσαμε μαζί, με όσους για οποιονδήποτε λόγο αποχώρησαν, με όσους ήρθαν στην πορεία. Γιατί η αντοχή, έστω κι αν χρησιμοποιείται εύκολα, είναι σκληρή λέξη.
Πόσα γενέθλια αντέχεις;
Και νόμιζα ότι μια διαφήμιση στην τηλεόραση ήταν μεγαλεία. Πού να ήξερα τι θα επακολουθούσε; Είδα ειδήσεις που ανέβαζα να αναπαράγονται παντού. Όχι απαραίτητα για καλό, αλλά το έκαναν. Είδα άρθρα που γράφτηκαν σε μένα, να βραβεύονται. Είχα αποκλειστικά, είχα συνεντεύξεις, είχα φρέσκες ιδέες, είχα καινοτομίες, όμως κυρίως είχα ανοίξει ένα καινούργιο δρόμο. Ναι, της αλήθειας που τόσο είχα υποτιμήσει την αξία που μέχρι και σήμερα έχει. Αργά ή γρήγορα έπρεπε οι περισσότεροι να με ακολουθήσουν. Ποιον, εμένα; Που είχα, δεν είχα μερικούς μήνες ζωής και αποδείκνυα ότι η αλήθεια δεν είναι περιττή αρετή.
Είχα άνεση και σύντομα είχα και εμφάνιση. Στους έξι μήνες από τη γέννησή μου, έκανα λίφτινγκ. Σκατά, ούτε η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη δεν πρέπει να είχε κάνει τόσο μικρή. Μου διόρθωσαν τα λάθη, μου πρόσθεσαν δυνατότητες, μου προσάρμοσαν το λογότυπο, με έκαναν πιο χρηστικό για τα social media και φυσικά μού βελτίωσαν την εφαρμογή για να με βρίσκουν όλοι παντού. Περάσαμε πολλά μαζί. Με σας εννοώ, τους αναγνώστες.
Επιτυχίες των ομάδων σας, αποτυχίες των ομάδων σας, μεγάλες διοργανώσεις ̇μοιάζει σχεδόν αστείο ότι είμαι μόλις δύο ετών. Σκεφτείτε τα φάιναλ φορ, το ευρωμπάσκετ, το Euro, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το πρωτάθλημα του Κλαούντιο Ρανιέρι με τη Λέστερ, τα Νησιά Φερόε… Σκεφτείτε πόσα σκάνδαλα ξεσκέπασα, τη δικαστική έρευνα, την εγκληματική οργάνωση, τα στημένα παιχνίδια, την ΕΠΟ, τις αποκλειστικότητες στις μεταγραφές, τα σχόλια που με βρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Όχι, αυτά τα σκέφτομαι εγώ, όταν αντικρίζω το τελευταίο lexotanil στο κουτί.
Το βάρος δεν έφυγε ποτέ από πάνω μου. Όμως, πολλές φορές ένιωσα ότι ο προορισμός μου δεν είναι μάταιος. Ούτε ο στόχος μου άπιαστος. Η αλήθεια για την οποία άκουγα πριν γεννηθώ, η αλήθεια την οποία πίστευαν οι εμπνευστές μου, έγινε σύντομα υπόθεση των πολλών. Και πιο πολλών και πιο πολλών και πιο πολλών. Τρία εκατομμύρια ξεχωριστοί χρήστες τον Σεπτέμβριο και το νούμερο κάθε μέρα μεγαλώνει. Σήμερα, γίνομαι δύο ετών.
Σας ευχαριστώ όλους. Κάθε έναν ξεχωριστά και όλους μαζί. Κι ευχαριστώ εκείνους τους τρελούς που πίστεψαν σε μένα και θέλησαν να υπηρετήσω την αλήθεια. Έτσι, κατάφερα να κάνω τη διαφορά που υποσχόταν το όνομά μου. SDNA! Εντυπώθηκα, έτσι δεν είναι;