Σε εμένα είπα δεν ξέρω αν μ' αρέσει. (Eλάτε τώρα. Και σεις το ίδιο σκέφτεστε... μην το παίζετε άνετοι και υπεράνω γιατι θα γελάσει κάθε πικραμένη αμυγδαλιά)
Ουφ…δεν ξεκίνησα καλά και θα με πάρετε για φαλοκράτη…ενώ δεν είμαι (πολύ) ... όποιος πει οτι δεν ειναι καθόλου....λέει χοντρά ψέματα και να τον προσέχετε.
Καλα…καλά ξεχάστε το… ομολογώ οτι δεν μπορω να το χειριστώ και θα εκτεθώ και θα'ναι άδικο.
Πρέπει όμως να συμφωνήσουμε ότι από δω το'χα απο εκεί το'χα τον πρόλογο που δεν μπορούσα να βρω τελικά τον βρήκα.
Xαχαχαχαχαχα η φίλη μου η Ξένια Παπαγεωργοπούλου είναι καταπληκτική μαμά δυό κοριτσιών… κουκλάρα (στα απλά ελληνικά τη λέμε: θεά), πολύυυυ διαβασμένη, μιλά ξένες γλώσσες… είναι ως γυναίκα τόσο ανασφαλής όσο χρειάζεται και ταυτόχρονα διευθύνει με πυγμή το καταστημα "Ανταλλακτικά Αυτοκινήτων Ξ. Παπαγεωργοπούλου" .
Ναι… ναι έμαθε τη δουλειά από τον μπαμπά της, που τώρα πια λόγω ηλικίας έχει αποσυρθεί.
Μοναχοπαίδι είναι…συνέχισε την οικογενειακή παράδοση. Τι να'κανε δλδ; Να ανοίξει μαγαζί με γόβες;... αυτές έτσι κι αλλιώς τις φορά με άνεση.
Α, την αγαπώ.
Επειδή είναι σπαθί.
Την αγαπώ λέμε και για για πολλούς λόγους.
Ο βασικός είναι ότι μόλις μυρισθεί οτι έχω κάποιο πρόβλημα…τσουπ τηλεφωνεί… Ντριιιν…. χα! "Η Ξένια" σκέφτομαι.
Όταν κλείσουμε θα'μαι πάντα καλύτερα.
Σας το'χω ξαναπεί οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν απο αλληλεγγύη είναι ραμένοι μέσα μου.
Ε, η Ξένια είναι τέτοια.
Την αγαπώ γιατί ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ είναι τα παιδιά της.
Μπαμπάς είμαι... λέτε να μην συγκινούμαι;
Την αγαπώ γιατι ξέρει και χειρίζεται με άνεση τους πελάτες της, που δεν είναι δα και οι πιο ευκολοι στον κόσμο.
Ανθρωποι που βασικά -αποκλειστικά θα έλεγα- εχουν συνεργεία αυτοκινήτων.
Δεν εχει μπουτικ που θα πάει η κυρία και θα της πει: "Ποια ζάντα μου πρότεινετε που να πηγαίνει με τον προφυλακτήρα;"
Ε; μη λέμε ο,τι θέλουμε. Ολοι οσοι εχουμε αυτοκίνητο μια μικρή εμπειρία από συνεργειατζήδες την έχουμε.
Δεν είναι για να παίζεις μαζί τους, αλλά η Ξένια τους ελέγχει πλήρως… ή μάλλον όχι λάθος τόγραψα… έχει καταφέρει και την αγαπούν…τη σέβονται.
Μα επειδή ξέρει τη δουλειά.
Και επειδή σεβονται βαθειά το επίπεδο της.
Ε, ναι και την ομορφιά της. Δεν πουλα δα εκκλησιαστικα είδη.
Είναι εύκολο αυτο για μια γυναίκα όπως σας την περιγραφω παρα πάνω;
Οχι δεν είναι. Πόσες γυναίκες ξέρετε που να ξέρουν τι ειναι τσιμούχα ή δισκόπλακα;
Εγω δεν ήξερα καμμιά… και μεταξύ μας όταν γνωρισα την Ξένια σκέφτηκα ότι ούτε εκείνη θα'ξερε και τη δουλειά θα την έκανε κάποιος υπάλληλος της.
Πάλι λάθος.
Οταν βγαίνουμε κάποια βράδια για φαγητό με παρέα, όλο και την πιάνω να κουβεντιάζει με κάποιον (εντελώς επαγγελματία) αν το καπάκι "Α" του δωδεκαβάλβδου, τριαξονικού (μάλλον μαλακία λέω) ταιριάζει με το καπάκι "Ζ".
Παναγία μου... θα ξενερώσω.
Παααααλι λάθος.
Στο καπάκι (όχι του δωδεκαβάλβιδου) γυρνά προς το μέρος μου και μου δίνει μια λύση σε κάποιο συναισθηματικό μου πρόβλημα… λιώνει με ένα ερωτικό λαϊκό τραγούδι …και πάλι στο καπάκι μπορεί να σου αναλύσει μια παράγραφο ενός βιβλίου του Κούντερα…να κάνει πλάκα με την κολλητή της και αμα σηκωθεί από το τραπέζι αφήνει άφωνο όλον τον ανδρικό πληθυσμό του εκάστοτε μαγαζιού.
Ω, μην μπερδεύεστε… η Ξένια είναι κυρία με το "κ" κεφαλαίο.
Απλώς προχωρά και λυποθυμα το σύμπαν.
Ε, ναι την αγαπώ.
Τις προάλλες πέρασα από το μαγαζί της να πιούμε καφεδάκι.
Τα'παμε όλα…
Φυγαμε γιατί έπρεπε να παει να μαγειρέψει για τις κόρες της…. αλλιώς θα καθόμασταν μεχρι το βράδυ καθώς με είχε πιάσει η γνωστη μου παρλαπιπίοαση.
Μπήκε στο αυτοκινητό της.
Αμέσως φανάρι…
Εκείνη μπροστά εγω από πίσω…εκεινη θα πήγαινε ευθεία κι εγώ θα εστριβα αριστερά.
Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν ανάψει το πράσινο ξεκίνησε.
Χα: Αγοράκι σκέφτηκα.
Πάλι λάθος!
Μια υπέροχη γυναίκα που κάνει με άνεση μια εντελώς ανδρική δουλειά.
Πφφφφφ λάθος πρόλογος.
Αγνοήστε τον!
