«Φυσικά ήμουν πολύ, πολύ συναισθηματικά φορτισμένος», είπε αρχικά ο Ισπανός θρύλος του τένις. «Νομίζω ότι ήταν τέλεια, ειλικρινά. Δεν θα μπορούσα να περιμένω πιο συναισθηματικά φορτισμένη μέρα. Οπότε δεν μπορώ να ευχαριστήσω αρκετά τον πρόεδρο, τον Ζιλ, την Αμελί και όλους τους ανθρώπους που έκαναν αυτή τη μέρα δυνατή, ειλικρινά. Ήταν αξέχαστη, πολλά συναισθήματα για έναν άνθρωπο σαν εμένα που, ξέρετε, δεν αγαπώ τέτοιου είδους πράγματα επειδή είμαι ακόμα λίγο ντροπαλός για όλα αυτά. Ξέρετε, δεν μου αρέσει πολύ να είμαι το κέντρο της προσοχής για αυτά τα πράγματα. Ήταν αρκετό όταν έπαιζα τένις. Αλλά το απόλαυσα, ειλικρινά. Υπέφερα λίγο με τα συναισθήματα, αλλά το απόλαυσα πολύ».
Ρωτήθηκε στη συνέχεια αν ήξερε για το αποτύπωμά του στο court: «Δεν το ήξερα, ειλικρινά. Για να προλάβω μια πιθανή ερώτηση, δεν ήξερα τίποτα για την τελετή. Το μόνο που ήξερα πριν πάω εκεί ήταν ότι θα υπήρχε βίντεο όταν θα μιλούσα, μετά θα ήταν η ομιλία μου και μετά θα υπήρχαν μερικές εκπλήξεις. Αλλά δεν ήθελαν να το ξέρω. Μετά, όταν το είδα αυτό, σκέφτηκα ότι θα ήταν μόνο για φέτος. Ξέροντας ότι θα είναι για πάντα εκεί, είναι ένα δώρο που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια. Αλλά για μένα ήταν και είναι και θα είναι πάντα μια τεράστια τιμή και πολύ, πολύ συγκινητικό να έχω αυτή τη θέση στο πιο σημαντικό γήπεδο της καριέρας μου στο τένις, χωρίς αμφιβολία. Είναι δύσκολο να περιγράψω το συναίσθημα, αλλά είναι κάτι που πραγματικά με άγγιξε, ναι. Πολύ, πολύ ξεχωριστό. Ευχαριστώ».
Μίλησε και για τις κουβέντες του με τους Φέντερερ, Τζόκοβιτς και Μάρεϊ, προσφέροντας άφθονο γέλιο όταν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον Άντι. «Ρωτούσαμε ο ένας τον άλλο για τη ζωή, τις οικογένειές μας. Ξέρετε, ο καλός μου φίλος Άντι, με τον οποίο δεν ήμουν σε επαφή για κάποιο καιρό, την ημέρα που η Άρσεναλ νίκησε τη Ρεάλ Μαδρίτης, όταν ο αγώνας μόλις τελείωσε, μετά από ένα δευτερόλεπτο, μου έστειλε ένα μήνυμα, λέγοντάς μου... Θα το διαβάσω, γιατί είναι αρκετά καλό (γέλια). Νομίζω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον (σ.σ. διαβάζει στο κινητό του): "Γεια σου, Ράφα, δεν έχουμε μιλήσει εδώ και καιρό. Απλώς ήθελα να βεβαιωθώ ότι είσαι καλά". Οπότε ειλικρινά, χρειάστηκα πέντε δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσω τι διάβαζα, γιατί στην αρχή, είπα "εντάξει, είναι τόσο καλός τύπος. Με ρωτάει πώς τα πάω, οικογένεια". Μετά από πέντε δευτερόλεπτα είπα "αυτό το βρετανικό χιούμορ (γέλια)". Παρεμπιπτόντως, δεν του έστειλα μήνυμα όταν η Παρί Σεν Ζερμέν νίκησε την Άρσεναλ».
Ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσίες. Θα ήθελε ο γιος του να γίνει επαγγελματίας αθλητής; «Ποτέ δεν είχα την αίσθηση ότι έκανα πολλές θυσίες. Ποτέ δεν είχα την αίσθηση ότι έχασα ένα μέρος της ζωής μου για να γίνω επαγγελματίας. Ποτέ δεν έχασα, κατά κάποιο τρόπο, πράγματα από όταν ήμουν μικρός εξαιτίας του τένις. Δεν μπορούσα να κάνω όλα όσα έκαναν οι φίλοι μου κάθε Σαββατοκύριακο, αλλά μπορούσα να κάνω τα πάντα. Και ταυτόχρονα, όταν κάνεις αυτό που θέλεις να κάνεις, δεν κάνεις θυσίες. Δουλεύεις σκληρά, φυσικά. Πιέζεις όσο περισσότερο μπορείς. Αλλά κάνεις αυτό που θέλεις να κάνεις. Ας πούμε, λοιπόν, ότι αν ο γιος μου νιώθει έτσι, θα τον στηρίξω. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί αυτό, αλλά θα τον στηρίξω σε οτιδήποτε θέλει να κάνει. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι όταν κάνεις κάτι, δεν πρέπει α νιώθεις ότι επειδή το κάνεις αυτό χάνεις πολλά πράγματα, γιατί έτσι ξεκινάς από λάθος οπτική γωνία».
Αυτή τη στιγμή, πάντως, ο ίδιος κάνει «αποτοξίνωση» από τον αθλητισμό ή τουλάχιστον από το τένις! «Δεν έχω πιάσει ακόμα ρακέτα μετά την απόσυρσή μου. Οπότε έχουν περάσει οκτώ μήνες χωρίς να βρίσκομαι σε γήπεδο τένις. Αλλά θα το κάνω. Θα επιστρέψω κάποια στιγμή, γιατί κάποια στιγμή θα προετοιμαστώ για να παίξω σε έναν αγώνα επίδειξης ή κάτι τέτοιο. Ακόμα κι αν είχα πολλές ευκαιρίες να το κάνω αυτό, πρέπει να δώσω στον εαυτό μου λίγο χρόνο αποσύνδεσης, ξέρετε, γιατί στο τέλος, οι αγώνες επίδειξης δεν είναι μόνο να πας εκεί και να παίξεις τον αγώνα, είναι όλη η προετοιμασία που απαιτεί αυτό. Όταν παίζεις σε έναν αγώνα επίδειξης, θέλεις να δείξεις ένα καλό επίπεδο τένις για τους οπαδούς και για όλους όσους το διοργανώνουν».
