MENU

Πλατανιάς. Ομάδα των Χανίων. Χωριουδάκι. Συμπαθητικό. Μέχρι που ο ίδιος θέλησε να το αλλάξει. Γιατί ξαφνικά μπήκε στη ζωή των ποδοσφαιρόφιλων, με τσαμπουκά που δε… σήκωνε το ανάστημά του. Τσαμπουκά βγαλμένο απ’ τις σελίδες των πιο μαύρων ημερών του Ελληνικού ποδοσφαίρου. 

Αν δεν τα μάθαμε, ο Πλατανιάς ουσιαστικά εξαφανίζεται. Δεν κατάφερε να βρει παίκτες για να συμμετάσχει ούτε καν στο Α’ τοπικό του νομού Χανίων. Μιλάμε για ομάδα που την προηγούμενη δεκαετία έμεινε έξι σερί σεζόν στην Super League 1! Επίτευγμα που ελάχιστες επαρχιακές ομάδες έχουν πετύχει. 

Περίπτωση που… ξεφύτρωσε σα μανιτάρι στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Μέχρι το 2009 δεν είχε αγωνιστεί ποτέ πάνω από τη Δ’ Εθνική. Και τρία χρόνια μετά, βρισκόταν στα… σαλόνια της μεγάλης κατηγορίας. Ίσως να είχε υπερομάδα. Αλλά στη χώρα που ζούμε, ειδικά εκείνες τις εποχές, δεν αρκούσε να έχει υπερομάδα. Ίσα-ίσα έπαιζε τον τελευταίο ρόλο για πιθανή επιτυχία ή αποτυχία σου. 

Τα έξι χρόνια που έμεινε ο Πλατανιάς στη Super League 1, ήταν ο καθρέφτης του ποδοσφαίρου μας. Το πως λειτουργούσε με την προηγούμενη κατάσταση και το πως η ίδια κατάσταση εκδικήθηκε με μανία και με όποιο τρόπο-μέσο μπορούσε, όταν πλέον… ψυχορραγούσε.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει διαιτησίες που είχε ο Πλατανιάς κόντρα σε μεγάλους αντιπάλους. Κανείς δεν μπορεί να λησμονήσει πέναλτι που έπαιρνε (π.χ. κόντρα στον Παναθηναϊκό το 2012-13) τα οποία χειροκροτούσε όρθιος με ενθουσιασμό ο Αλέκος Αλεξανδρής και έδειχνε στο γιο του πως είναι το σωστό και το ηθικό στο δικό του μυαλό. Το παγκόσμιο ρεκόρ με το μόλις 1 φάουλ εις βάρος του (2014-15) κόντρα στον Παναθηναϊκό, ή το πως γινόταν… Μπαρτσελόνα τελευταίες αγωνιστικές για να γλιτώσει υποβιβασμούς. Λογικά θα ήταν το κίνητρο. 

Μέχρι που ο ίδιος ο Πλατανιάς αποφάσισε να… απογαλακτιστεί. Αποφάσισε πως δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Δεν μπορεί να έχει τα χάδια ενός και την αηδία όλων των υπόλοιπων. Θέλησε κατά κάποιο τρόπο να κόψει τον ομφάλιο λώρο. Εκεί γνώρισε τη μανία των πρώην «φίλων» του. 

Κερασάκι στην τούρτα του μιντιακού εμετού εναντίον της ομάδας των Χανίων, το πώς αντιμετωπίστηκε η καταγγελία που τόλμησε να κάνει μετά από ματς στο «Γ. Καραϊσκάκης». Εκεί όπου οι τραμπουκισμοί των αποδυτηρίων καταγγέλθηκαν. Εκεί όπου από σύμπτωση οι κάμερες δεν είχαν πλάνα, δεν λειτουργούσαν, οπότε δεν μπορούσε να αποδειχθεί το δίκιο των Κρητικών, ή αντίστοιχα το άδικό τους αν έλεγαν ψέματα όπως φώναζε το γνωστό σύστημα λάσπης. 

Προσπάθησαν να του βάλουν μέχρι και ρετσινιά επειδή δύο άνθρωποι ήπιαν καφέ! Δύο φίλοι, δύο γνωστοί. Όχι δύο τύποι που τυχαία πήρε ο ένας τον άλλο τηλέφωνο και είπε «έλα στο Mikel για καφέ» κι ο άλλος απλά πήγε για να ακούσει πως κάποιος άγνωστος για λογαριασμό κάποιου άλλου άγνωστου θέλει να υπάρξει μειωμένη απόδοση σε αγώνα. 

Τελικά τα αφηγήματα ολοκληρώθηκαν όταν ο Πλατανιάς υποβιβάστηκε. Έπαψε πλέον να ενδιαφέρει. Ήταν Ο «φίλος» τους που δεν είχε καμία χρησιμότητα. Κι όταν δε γινόταν να χρησιμοποιηθεί επειδή τα πράγματα είχαν αλλάξει, βρέθηκε άλλος τρόπος. Αυτός της επικοινωνιακής διάλυσης για εξυπηρέτηση σκοπών. 

Η κατάληξη; Ο Πλατανιάς όντως διαλύθηκε. Μην μπορώντας να κατέβει ούτε στο Α’ τοπικό Χανίων. Προκαλεί απορία βέβαια, πώς δεν παρενέβη ο… κοντοχωριανός μεγαλοϊδιοκτήτης ή κάνας Κρητικός μουσικός για να λύσει το τόσο απλό πρόβλημα της ανεύρεσης παικτών για αυτή την κατηγορία. Μάλλον ακόμη ο Πλατανιάς θα πληρώνει την φυγή του απ’ το άρμα. Την μικρή του επανάσταση που πνίγηκε στο αίμα των υποβιβασμών και της αφάνειας. 
 

Πλατανιάς: Ένα ακόμη «θύμα» στη λίστα…
EVENTS