MENU

Ο ΠΑΟΚ το κατέκτησε. Έκλεισε την χρονιά όπως έπρεπε. Και ο Ολυμπιακός δεν είναι μία εύκολη ομάδα για να τον κερδίσεις στον τελικό.

Έγραψα στο τελευταίο μου μπλογκ, πως η κατάκτηση ενός τροπαίου σε μία σεζόν τόσο ερμαφρόδιτη για τον ΠΑΟΚ, είναι η σφραγίδα μίας δυναμικής πολύ δυνατής. Γιατί με όσα κουσούρια και αν εμφάνισε σε αυτή, βρήκε τον τρόπο να την κλείσει θετικά.

Στον ΠΑΟΚ δεν περισσεύουν οι τίτλοι. Φτάσαμε αισίως τους έντεκα σήμερα, όμως όταν διάβασα προϊστορία των τελικών με τον Ολυμπιακό, οι δύο φορές από τις πέντε που μας κέρδισε, ήταν στο Καραϊσκάκη. Αν εκείνη την εποχή ερχόταν στη Τούμπα, δε νομίζω οι κατακτήσεις του να ήταν πέντε.

Ο ΠΑΟΚ τρέχει να ρεφάρει και το καταφέρνει τελευταία. Αυτός ο τίτλος έχει την σφραγίδα ανθρώπων που βίωσαν μεγάλη πίεση φέτος. Του Πάμπλο Γκαρσία που έπιασε το ταβάνι των στόχων που είχαν τεθεί όταν ανέλαβε, τον Αλέξανδρο Πασχαλάκη που δέχτηκε ακόμα και επίθεση από οπαδούς της ίδιας του της ομάδας φέτος και του Μάικλ Κρμέντσικ που στη κορυφαία συγκυρία της καριέρας του, εκδιώχτηκε κακήν κακώς από την Μπριζ. Σε αυτούς θα προσθέσω και τον Άντρε Βιεϊρίνια που επίσης αμφισβητήθηκε στο σπίτι του.

Ήταν ένας τελικός που η μπίλια θα μπορούσε να κάτσει παντού. Αλλά νομίζω πως ο Μάρτινς έκανε το μοιραίο λάθος με τη χρησιμοποίηση του Παπασταθόπουλου ήταν ανέτοιμος και τον ξεκίνησε. Ο Γκαρσία κάτι αντίστοιχο δεν το έκανε με τον Καντουρί.

Ο τραυματισμός του Σωκράτη, οδήγησε τον Μάρτινς σε τριάδα στόπερ με έναν στόπερ, ο ΠΑΟΚ είχε καπάκι δοκάρι και γκολ, ενώ πήγε το παιχνίδι ακριβώς εκεί που τον βόλευε.

Εννοείται πως ο Ολυμπιακός θα έβγαζε αντίδραση, βρήκε ένα γκολ από στημένο με τον Εμβιλά, βρήκε το μομέντουμ του, όμως όταν ο Πασχαλάκης έκανε τη μεγάλη απόκρουση στη κεφαλιά του Μασούρα, φάνηκε πως έρχεται η παράταση.

Όταν όμως επιλέγεις να παίξεις με τριάδα που οι δύο δεν είναι στόπερ, μη περιμένεις να έχεις ισορροπία. Στις δύο πρώτες φάσεις του Κρμέντσικ η άμυνα του Ολυμπιακού έχει ερασιτεχνική τοποθέτηση. Στη 3η, απλά έπρεπε να εμφανιστεί ο Ζίγκοβιτς στο κάδρο με τη μαγική του ασίστ και το γκολ του Τσέχου. Μοιραίος για δέκα λεπτά αυτός, ήρωας στο τέλος.

Ο ΠΑΟΚ έγραψε ιστορία, κάποια μπλουζάκια τυπώθηκαν τζάμπα και το ποδόσφαιρο είναι στο κάδρο. Προς τιμήν της η ΕΠΟ διοργάνωσε ένα παιχνίδι που δεν συνέβη το παραμικρό πλην του αγωνιστικού χώρου. Και έτσι, δεν έχουμε να συζητήσουμε κάτι άλλο.

Στον Ολυμπιακό πρέπει σιγά – σιγά να αποδέχονται και να μην έχουν έπαρση, πως ο ΠΑΟΚ είναι ικανός να τους κάνει κηδεία οπουδήποτε. Διαβάζω στα σχόλια μία νηπιακή νοοτροπία για τους τίτλους και ποιος ΠΑΟΚ και τα γνωστά.

Η σημερινή βραδιά είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να κατανοήσουν πως ο ΠΑΟΚ είναι μεγάλο κλαμπ. Με τα καλά και τα στραβά του, με την προοπτική του, με την τρέλα του, είναι ένα τεράστιο κλαμπ.

Και πάμε στο θέμα της καθόδου των οπαδών του ΠΑΟΚ στην Αθήνα.

Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, επειδή δεν τους ξέρετε καλά ζώντας μακριά, πάντα έχουν στο μυαλό τους το πως θα βοηθήσουν την ομάδα τους. Έκριναν πως μία κάθοδο στην Αθήνα, στο άνδρο του “οχτρού” θα περνούσε το κατάλληλο μήνυμα στην ομάδα. Εκ του αποτελέσματος, δικαιώθηκαν.

Δεν έκαναν τίποτα παράνομο, δεν έκαναν τίποτα που να δημιούργησε πρόβλημα. Κατέβηκαν μία βόλτα στην Ελληνική πρωτεύουσα, ήπιαν έναν καφέ με τα ΠΑΟΚτσάκια του Λεκανοπεδίου και αποχώρησαν. Ζήλεψαν τον μεγάλο περίπατο στη τελική και ήθελαν να τον κάνουν.

Μετά από αυτή τους την επιλογή, είδα γελοία ρεπορτάζ υπερβολής στο Μέγκα και στημένα δημοσιεύματα για αλλαγή στελεχών στην ηγεσία της αστυνομίας.

Είναι μία πάγια τακτική των κακομαθημένων, να κάνουν μπούλινγκ σε όλους, έτσι ώστε να περάσουν δικούς τους – δεν έχουν και λίγους ήδη – έτσι ώστε να αυξάνονται οι υπάλληλοί τους.

Βέβαια πρέπει να είσαι ηλίθιος για να μη καταλαβαίνεις τι συνέβη. Η αστυνομία ήξερε πως ξεκίνησαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ από τη Θεσσαλονίκη, ενημέρωσε το αρχηγείο, τους έψαξαν δύο φορές στη διαδρομή χωρίς να βρούνε τίποτα και δεν υπήρχε κανένα νομικό πλαίσιο και καμία οδηγία που θα μπορούσε να αποτρέψει την έλευσή τους στην Αθήνα.

Ήταν μία από τις λίγες φορές φέτος που η αστυνομία λειτούργησε σωστά, δεν έγινε το παραμικρό επεισόδιο στην Αθήνα και άπαντες γύρισαν στα σπίτια τους.

Όμως είναι τόσο γελοίο, σε μία χώρα που έχουμε κάθε εβδομάδα εκτελέσεις – πληρωμένα συμβόλαια – ανθρώπων μέρα μεσημέρι, στυγερών δολοφονιών γυναικών μέσα σε σπίτια και άλλα πολλά, να υπάρχει αλλαγή στελεχών όταν η αστυνομία λειτούργησε σωστά. 

Έτσι γράφεται η ιστορία