«Ακούω Μπομπ από πολύ μικρός. Η φιλοσοφία του και η ζωή του με οδηγεί κάθε μέρα. Με εμπνέει ακόμα και σε κάθε προπόνηση», εξομολογήθηκε σε μία πρόσφατη συνέντευξη. Μόνο που ο Μπομπ ήταν ανάμεσα στους απαγορευμένους στο σπίτι της οικογένειας Σισέ: «Κάθε φορά που προσπαθούσα να αφήσω τα μαλλιά μου ράστα, όπως εκείνος, ο πατέρας μου έπαιρνε ένα ψαλίδι και μου τα έκοβε. Η μητέρα μου δεν σταματούσε να γκρινιάζει. Δεν ήθελαν ο γιος τους να έχει τέτοια μαλλιά, πίστευαν ότι χαρακτηρίζουν τα κακοποιά στοιχεία».
Get up, stand up, Stand up for your rights. Get up, stand up, Don't give up the fight…
Είναι ο μοναδικός μαύρος προπονητής σε όλο το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μπορεί να είναι τυχαίο. Μπορεί και όχι. Οι υπόλοιπες αφρικανικές ομάδες που προκρίθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο (Νιγηρία, Μαρόκο, Αίγυπτος) επέλεξαν να έχουν στους πάγκους τους έναν Γερμανό, έναν Γάλλο κι έναν Αργεντινό. Στην Αγγλία μόλις 5 μαύροι παλαίμαχοι διεθνείς είχαν την ευκαιρία να κοουτσάρουν κάποια ομάδα στις πρώτες επαγγελματικές κατηγορίες: «Το ποδόσφαιρο είναι μία παγκόσμια γλώσσα. Είναι αλήθεια, ότι είμαι ο μόνος μαύρος προπονητής στην διοργάνωση. Εκπροσωπώ μία νέα γενιά, που θέλει να αφήσει το αποτύπωμα της σε όλο το αφρικανικό ποδόσφαιρο. Χρειαζόμαστε περισσότερους μαύρους προπονητές στο άθλημα».
Don't gain the world and lose your soul; wisdom is better than silver or gold.
Σε ηλικία 42 ετών είναι ο μικρότερος κόουτς στο Μουντιάλ. Στην πραγματικότητα είναι και τρία χρόνια πιο μικρός από τον γηραιότερο παίκτη της διοργάνωσης τον Αιγύπτιο τερματοφύλακα, Εσάμ Ελ-Χανταρί! Δεν τον απασχολεί. Δεν κρίνει την ικανότητα με βάση την ηλικία, ούτε με βάση το κασέ. Με 200.000 ευρώ ετησίως είναι ο χειρότερα αμειβόμενος από τους 32 προπονητές που πήγαν στο Μουντιάλ. Ο ετήσιος μισθός του από την ομοσπονδία της Σενεγάλης είναι όσα παίρνει σε δύο εβδομάδες ο «πολύς» Γιόγκι Λεβ με τα τέσσερα «χαρτιά» ετησίως. Όπως έλεγε κι ο Μπομπ: «Δεν πρέπει να κατακτήσεις τον κόσμο και να χάσεις την ψυχή σου. Η σοφία είναι προτιμότερη από το ασήμι ή τον χρυσό».
No woman, no cry…
Πίστευε ότι ήταν ο βασιλιάς του κόσμου. Μόλις προερχόταν από ένα μυθικό καλοκαίρι, το καλύτερο της ζωής του. Με αυτόν αρχηγό, η Σενεγάλη είχε βιώσει το πιο απίθανο ποδοσφαιρικό ταξίδι, φτάνοντας ως τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Η ζωή ήταν επιτέλους γενναιόδωρη για αυτόν. Καθόταν αραχτός στο νέο πολυτελές σπίτι που είχε αγοράσει στο Μπέρμιγχαμ, έπαιζε στην λαμπερή Premier League, πλέον απολάμβανε τον καθολικό σεβασμό. Μέχρι το τηλέφωνο χτύπησε. Δεν ήταν για καλό.
Ακόμα και σήμερα η ναυτική τραγωδία του La Joola θεωρείται μία από τις χειρότερες στον κόσμο. Το πλοίο καρμανιόλα που χωρούσε 550 άτομα έφυγε για το 16ωρο ταξίδι στο Ντακάρ υπεράριθμο. Κανείς δεν ξέρει πόσους είχε μέσα. Μπορεί 1000. 1500. Μπορεί και 2000. Κανείς δεν ξέρεις. Η μανιασμένη θάλασσα, κατάφερε να το αναποδογυρίσει. Μόνο 64 έζησαν. Κανείς δεν ξέρει τον αληθινό αριθμό των θυμάτων. Σίγουρα ήταν πάνω από 1000. Μόνο ο Αλιού Σισέ εκείνο το βράδυ έχασε 11 μέλη της οικογένειας του.
Αυτό που έκανε ήταν να διοργανώσει ένα φιλικό με την Νιγηρία, όπου τα έσοδα πήγαν στις οικογένειες των θυμάτων. Ο ίδιος δώρισε 5.000 λίρες στα θύματα της τραγωδίας. Από εκείνο το βράδυ κατάφερε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα, μπροστά στην ανθρώπινη ζωή. Όλα είναι εφήμερα.
The greatness of a man is not in how much wealth he acquires, but in his integrity and his ability to affect those around him positively…
«Το 2012 δεν μας ήξερε κανείς. Ήρθε στο Βέλγιο να βρει εμένα και πήγε στην Μετς για να βρει τον Σαντίο. Είναι πολύ κοντά στους παίκτες. Βρίσκει πάντα τα σωστά λόγια για να μας δώσει κίνητρα. Πριν από μερικές ημέρες ξέσπασε σε κλάματα μπροστά μας. Είναι πολύ συναισθηματικός, μας εμπνέει», έλεγε σε μία πρόσφατη συνέντευξη του ο Σεϊκού Κουγιατέ.
Όντως, είναι ο δημιουργός αυτής της γενιάς. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 με ένα τσούρμο άγνωστους παίκτες έφτασε ως τα προημιτελικά. Αυτή η ομάδα είναι η μαγιά της σημερινής Σενεγάλης. Ο Σαντίο Μανέ είναι σαν γιος του. Τον στήριξε, τον πίστεψε όσο κανείς. Όταν το 2015 κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Αλέν Ζιρές στην τεχνική ηγεσία, ήξερε ποιους να εμπιστευτεί. Κατηγορήθηκε για τις συντηρητικές τακτικές του, όμως να ‘τος είναι εδώ. Τελικά το σημαντικό δεν είναι τα πλούτη, αλλά πόσους ανθρώπους μπορείς να επηρεάσεις θετικά.
Και σίγουρα ο Αλιού Σισέ έχει καταφέρει να επηρεάσει θετικά τις ζωές μιας ολόκληρης χώρας. Αυτός ήταν ο αρχιτέκτονας της μεγάλης νίκης επί της Πολωνίας (1-2), της μοναδικής που πήρε ομάδα της Αφρικής στην πρώτη αγωνιστική του Μουντιάλ.
Είναι σίγουρο πως πριν κοιμηθεί, θα βάλει λίγο για να χαλαρώσει το αγαπημένο του τραγούδι.
One Love! One Heart! Let's get together and feel all right…
