Οι επόμενες μέρες της αναπάντεχης ήττας του ΠΑΟΚ από την Καλαμάτα στην Τούμπα, βρίσκουν τον ασπρόμαυρο οργανισμό βυθισμένο στην εσωστρέφεια. Το αρχικό σοκ, μετατράπηκε σε βαθιά κρίση, καθώς δικαιολογημένα ο κόσμος ζητά απαντήσεις, για μια γκέλα που στέρησε από την ομάδα το δικαίωμα, να βρεθεί στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.
Η πέρα από κάθε φαντασία ήττα από την φιλότιμη Καλαμάτα (στην οποία αξίζουν θερμά συγχαρητήρια για ότι πέτυχε), είναι μια εξέλιξη που μπορεί να συμβεί σε κάθε ομάδα. Το γεγονός που προκάλεσε σοκ, είναι η εμφάνιση της ομάδας. Είχα πολλά χρόνια να δω σε γήπεδο, ένα τόσο κακό και αδιάφορο ΠΑΟΚ. Η εμφάνιση ήταν που προκάλεσε το σοκ στο οποίο αναφέρομαι και όχι η ήττα.
Εμφάνιση που προκάλεσε δικαιολογημένη απογοήτευση, ακόμα και στο πιο αισιόδοξο φίλαθλο του ΠΑΟΚ. Εμφάνιση που θεωρώ πως βάζει στο κάδρο, χωρίς καμία εξαίρεση, το σύνολο της δομής του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Το… «ντου» στον Λίσι, είναι ο εύκολος δρόμος. Θεωρώ απαράδεκτο να χρεωθούν η ήττα και η εμφάνιση στον προπονητή και οι υπόλοιποι να μείνουν στο απυρόβλητο. Σε καμία περίπτωση δεν δικαιούμαστε να χρεώσουμε στον Ιταλό την αποτυχία και όλοι οι υπόλοιποι, να συνεχίσουν ανενόχλητοι να κάνουν ότι έκαναν.
Αυτό που συνέβη την Δευτέρα στην Τούμπα, ξεπερνά το στενά αγωνιστικό κομμάτι. Είναι μια οργανωτική, πνευματική και ψυχολογική κατάρρευση, που δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά γράμματα, ούτε να αντιμετωπιστεί με τις συνηθισμένες, κλισέ δικαιολογίες περί «κακής βραδιάς», «μη διαθέσιμων επιλογών» ή «ποδοσφαιρικής ατυχίας».
Ο πρώτος στον οποίο θα ασκηθεί κριτική, όπως επιτάσσει ο άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου, είναι ο προπονητής. Η διαχείριση του παιχνιδιού, η παντελής έλλειψη εναλλακτικού πλάνου απέναντι σε έναν υποδεέστερο αντίπαλο και η παταγώδης αποτυχία του να αφυπνίσει ή να εμπνεύσει τους παίκτες του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με την πιο σκληρή κριτική από την ημέρα που ανέλαβε τον ΠΑΟΚ.
Η ομάδα παρουσιάστηκε στον αγωνιστικό χώρο χωρίς αρχή, μέση και τέλος, στερούμενη οποιασδήποτε τακτικής πειθαρχίας. Η εικόνα του ΠΑΟΚ στον αγωνιστικό χώρο, μαρτυρά έλλειψη καθαρού μυαλού, έλλειψη προσανατολισμού και το κυριότερο, αδυναμία του τεχνικού τιμ να εμπνεύσει τον απαιτούμενο εγωισμό που επιβάλλει το DNA του συλλόγου.
Απαγορεύεται ωστόσο, να περιοριστούν οι ευθύνες στην τεχνική ηγεσία. στην άκρη του πάγκου. Ευθύνες υπάρχουν και για όσους βρέθηκαν εντός του αγωνιστικού χώρου. Με εξαίρεση τον Εντιαγιέ, οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ, εμφανίστηκαν με αδικαιολόγητη υπεροψία, μπλαζέ ύφος και χωρίς ίχνος πάθους. Θεωρώ αυτονόητο πως οφείλουν να αντιληφθούν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί.
Η φανέλα του ΠΑΟΚ απαιτεί σεβασμό, αυταπάρνηση και πνεύμα νικητή. Επαναλαμβάνω πως αφετηρία της κριτικής μου, δεν αποτελεί η ήττα. Οι ήττες είναι μέρος του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου. Η εμφάνιση είναι το πρόβλημα. Το γεγονός πως η Καλαμάτα ήθελε τη νίκη και πάλεψε για να την πετύχει, περισσότερο από τον Δικέφαλο, είναι το πρόβλημα.
Τελειώνουμε με τους παίκτες και την τεχνική ηγεσία; Όχι βέβαια. Μετά τους δυο διαδοχικούς αποκλεισμούς από την Ευρώπη, ήρθε η ήττα από την Καλαμάτα να θυμίσει σε όλους, πως η ομάδα αυτή, έχει τεχνικό διευθυντή και τους συνεργάτες που τον πλαισιώνουν. Είναι δική τους ευθύνη η κάτω του μετρίου (επιεικώς) εμφανίσεις που πραγματοποιούν ορισμένοι από τους παίκτες που μετά… «βαΐων και κλάδων» αποκτήθηκαν (και πληρώθηκαν αδρά) στην τελευταία μεταγραφική περίοδο.
Είναι δική τους ευθύνη, ο έλεγχος της τεχνικής ηγεσίας και των ποδοσφαιριστών. Ολοι όσοι συμμετείχαν στον μεταγραφικό σχεδιασμό του καλοκαιριού και τώρα έχουν την υποχρέωση της επιτήρησης του ποδοσφαιρικού τμήματος, έχουν ευθύνες, τόσο για την απουσία του ΠΑΟΚ από τις ευρωπαικές διοργανώσεις όσο και για την εικόνα – ντροπής που είδαμε την Δευτέρα το βράδυ.
Τελείωσε η σεζόν για τον ΠΑΟΚ; Θα ήταν αστείο να ανοίξουμε τέτοια συζήτηση.
Σαφώς και δεν τελείωσε τίποτα, με την προυπόθεση ότι δεν θα ξαναδούμε το ασπρόμαυρο γκρουπ, σε τέτοια χάλια. Σε διαφορετική περίπτωση (που όλοι απευχόμαστε), θα κληθούν διοίκηση και ιδιοκτησία να πάρουν αποφάσεις. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην τεχνική ηγεσία και το ρόστερ.
Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται πλέον σε κρίσιμο και οριακό σταυροδρόμι. Το «Βατερλώ» με την Καλαμάτα, έφερε στην επιφάνεια προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν και να λυθούν με ποδοσφαιρική λογική. Η περίφημη «πίστωση χρόνου», δεν μπορεί να αποτελεί αιώνιο άλλοθι, για κανένα. Είναι η ώρα της ανάληψης ευθυνών, από όσους απόλαυσαν την εμπιστοσύνη που πλουσιοπάροχα τους προσέφερε η ιδιοκτησία, χωρίς να καταφέρουν να φανούν αντάξιοι. Και αναφέρομαι πάντα σε όσους έχουν μικρή ή μεγάλη σχέση με το ποδοσφαιρικό τμήμα.
