Για τους ουδέτερους, δεν υπήρχε καλύτερο σενάριο αμέσως μετά τη διακοπή από ένα Λίβερπουλ - Μάντσεστερ Σίτι στο Anfield ειδικά μετά την ενοχή για το οικονομικό σκάνδαλο των Cityzens. Αντίθετα, δεν υπήρχε χειρότερο ματς για τους Reds για να παραταχθούν με τόσο σημαντικές απουσίες. Δυστυχώς για την ομάδα του Άντονι Ιραόλα, δεν ήταν μόνο αυτοί που όντως δεν ήταν διαθέσιμοι. Απουσία πήραν παίκτες που βρίσκονταν στην 11άδα, όπως και εκείνοι που θα έδιναν λύσεις από τον πάγκο. Ευτυχώς, σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, υπάρχει και ένα θετικό για τους 20 φορές πρωταθλητές.
Ο ΚΑΛΟΣ
Πέρυσι, ο Κονατέ έπαιζε επειδή ουσιαστικά δεν υπήρχε κάποιος να του πάρει τη θέση. Ο νεαρός Ιταλός, Λεόνι, που ήρθε από την Πάρμα, τραυματίστηκε, ενώ ο Τζο Γκόμες δεν ήταν δυνατόν να προσπεράσει στην ιεραρχία. Ειδικοί δεν είμαστε, όμως φέτος οι fans βλέπουν το upgrade. Ο Ζερεμί Ζακέ είχε αποκτηθεί από την Ρεν από τον Ιανουάριο αντί 70 εκατ. ευρώ και άμεσα έχει αποτελέσει απόδειξη στο επιχείρημα ότι οι παικταράδες δεν χρειάζονται χρόνο προσαρμογής. Όπως θα δούμε παρακάτω, για το club αυτό δεν είναι μόνο θετικό.
Πριν τη διακοπή, ο 21χρονος σέντερ-μπακ κέρδισε την κλήση του Ζινεντίν Ζιντάν στην Εθνική Γαλλίας. «Πολύ καλός, πολύ καλός. Γενναίος. Εκπληκτικός στις μονομαχίες. Ακόμα μια φορά, ήταν πολύ καλός. Το είπα 4 φορές». Πριν μόλις δύο χρόνια έπαιζε στη 2η κατηγορία. Πέρυσι κατέγραψε 75% σε εναέριες και επίγειες μονομαχίες και παρότι τραυματίστηκε πριν την προετοιμασία, ο Ιραόλα τον πίστευε. Είναι η μοναδική μεταγραφή για την οποία οι άνθρωποι της Λίβερπουλ μπορούν να κάνουν τον Σταυρό τους, αφού παρά την έλλειψη εμπειρίας είναι πανίσχυρος στον αέρα, κερδίζει μπάλες, ενώ την... τσουλάει και στη φάση της κατοχής.
Έχασαν 0-3 οι Reds, σύμφωνοι, όμως όσο το ματς ήταν 11v11 δεν πήγε και άσχημα κόντρα στον Χάαλαντ. Ο Ζακέ είναι το μοναδικό κέρδος για την Λίβερπουλ σε μια πολύ δύσκολη περίοδο.
Ο ΚΑΚΟΣ
Πέρα από τον Εκιτίκε, που χτύπησε σοβαρά πέρυσι και έμεινε εκτός για 9 μήνες, η Λίβερπουλ είχε κι άλλες, σημαντικές απουσίες υποδεχόμενη την Σίτι. Εκτός τέθηκαν οι Σομποζλάι, Γκάκπο, Ίσακ, οι οποίοι πέρα από το αντικειμενικό του πράγματος, είναι οι παίκτες που έχουν πετύχει τα 6 από τα 7 φετινά γκολ στο πρωτάθλημα. Θεωρητικά, είναι μια σούπερ ευκαιρία να κάνεις step-up, να δείξεις κάτι. Όμως όχι, ο Φλόριαν Βιρτς δεν μπορεί να πάρει μπροστά με τίποτα.
Όμως αντί για τη διαφορά, ο Γερμανός έκανε ακόμα μια απογοητευτική εμφάνιση με παιδαριώδη λάθη, κακές πάσες, πουλήματα κατοχής και παντελή έλειψη προσωπικότητας όταν η ομάδα το ζητούσε σαν οξυγόνο ούσα διαλυμένη από τα προβλήματα. Υποτίθεται ότι αυτή θα ήταν χρονιά του Γερμανού, η δεύτερη στο Anfield, όμως οι οπαδοί στην καλύτερη περίπτωση βλέπουν την υπομονή να τελειώνει. «Είμαι ικανοποιημένος από τους παίκτες, είχαμε ομαδικό πνεύμα» ήταν η ασπίδα από τον Ιραόλα.
Είναι λογικό ο Βιρτς να δέχεται την πιο σκληρή κριτική επειδή κουβαλάει την ετικέτα της μεταγραφής των 140 εκατ. ευρώ, όμως 1 ασίστ σε 7 ματς δεν είναι ο απολογισμός που περιμένεις. Υπάρχει και η άποψη ότι η συνεισφορά του δεν αποτυπώνεται σε γκολ/ασίστ και ότι αυτά που προσφέρει στην ομάδα περνούν συχνά κάτω από το radar. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο η Λίβερπουλ πάει χάλια, η κριτική θα υπάρχει.
Ο ΑΣΧΗΜΟΣ
Το πρόβλημα όμως φαίνεται πως είναι μεγαλύτερο. Όταν ο Ιραόλα χρειάστηκε να αντικαταστήσει Βιρτς, πέρασε στο ματς τον Τρέι Νόνι. Έβγαλε δηλαδή την μεγάλη επένδυση και η επιλογή που είχε ήταν ένας πιτσιρικάς που, με όλο τον σεβασμό, δεν είναι και το Νο1 wonderkid στον κόσμο. Το κακό έχει γίνει από το προηγούμενο καλοκαίρι. Όταν η Λίβερπουλ πραγματοποίησε τη, για πολλούς, χειρότερη μεταγραφική περίοδο όλων των εποχών.
Και η αιτία γι' αυτό έχει όνομα και επώνυμο. Ρίτσαρντ Χιούζ. Ο τεχνικός διευθυντής που ήταν πίσω από το recruitment του καλοκαιριού του 2025. Είχε πάρει τη δουλειά έναν χρόνο πριν και αποχώρησε τον προηγούμενο Σεπτέμβιο. Αυτός ήταν που έτρεξε τις δουλειές για να δαπανηθούν 400 εκατ. ευρώ για Εκιτίκε, Ίσακ, Βιρτς, κάτι το οποίο του «χρέωσε» ο σύλλογος στην ανακοίνωση της εξόδου.
Μαζί με τον CEO, Μάικλ Έντουαρντς, άνθρωπο που τον προσέλαβε, αλλά και τον τότε τεχνικό, Άρνε Σλοτ, σχεδιάσαν το ρόστερ με τέτοιο τρόπο που όταν υπάρχουν 3-4 σοβαρές ελλείψεις, ο προπονητής αντί για λύσεις, βλέπει στον πάγκο ένα κενό. Πέρα από την ατομική εμφάνιση των παικτών και την τακτική, η Λίβερπουλ μοιάζει «άδεια», ειδικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ένα θέμα το οποίο καλείται να διορθώσει τους επόμενους μήνες...
