Οι τρεις τελευταίοι είχαν εγκριθεί και την προηγούμενη χρονιά.
Ο κανονισμός διαιτησίας εγκρίθηκε για πρώτη φορά στο σύνολό του με το σκπετικό ότι οι σύνδεσμοι διαιτητών και η ΟΔΠΕ στερούνται της "ειδικής αναγνώρισης" της ΓΓΑ, επομένως οι όποιες αρμοδιότητές τους προβλέπονται στον νόμο, περνούν στην ΕΠΟ.
Η έγκριση του Κανονισμού Διαιτησίας της ΕΠΟ από τον Γιάννη Βρούτση κλείνει μια πληγή που αιμορραγεί εδώ και χρόνια ακατάσχετα.
«Πληγή» με την ευρεία έννοια, όπως όλες οι μεγάλες εκκρεμότητες στον ελληνικό
αθλητισμό, που σχετίζονται με ιδιοτέλεια, με συμφέροντα και εντέλει με συστήματα που έχουν μάθει να λειτουργούν με τους δικούς τους όρους και κανόνες.
Επομένως, κάλλιστα θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο υπουργός τα έβαλε με ένα κατεστημένο. Πράγμα όχι και πολύ συνηθισμένο για πολιτικό…
Έτσι όμως μπορούν να λυθούν οι μεγάλες εκκρεμότητες όπως αυτή που έχει δημιουργηθεί από συνδέσμους διαιτητών ανά τη χώρα: ανοίγοντας τον δρόμο για την αναζήτηση θεσμικής λύσης.
Ανάλογη ήταν η κατεύθυνση των παρεμβάσεών του για τη λειτουργία των λεσχών φιλάθλων και την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας. Με την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου, τη σύνδεση των λεσχών με τις ΠΑΕ και την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας στα γήπεδα, επιχείρησε να βάλει κανόνες σε ένα πεδίο «εκτός ελέγχου».
Παράλληλα, η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και η αξιοποίηση συστημάτων επιτήρησης στα γήπεδα αποτέλεσαν σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης ασφάλειας για τους φιλάθλους. Η αντιμετώπιση της οπαδικής βίας απαιτεί σταθερή εφαρμογή των μέτρων, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς υποχωρήσεις όταν προκύπτουν αντιδράσεις.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από θεσμική σταθερότητα, ασφάλεια και ξεκάθαρους κανόνες. Και η Πολιτεία το ίδιο. Ο Γιάννης Βρούτσης έχει αντιληφθεί την ευθύνη της θέσης του, αλλά και το μέγεθος της ευκαιρίας έχοντας αγαστές σχεσεις (πρωτόγνωρο για Υπουργό Αθλητισμού) με το οργανωμένο ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα την ΕΠΟ, η οποία τα τελευταία 2,5 χρόνια κινείται με αποφασιστικότητα και με συνέπεια.
Η αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων προϋποθέτει ακριβώς το ίδιο: συνέπεια και διάθεση ανάληψης ευθύνης. Και αυτό είναι το βασικό ζητούμενο από κάθε πολιτική ηγεσία που επιδιώκει να αφήσει ουσιαστικό έργο στον αθλητισμό. Αντί να αποφεύγει τις δύσκολες επιλογές, να δημιουργεί τις συνθήκες ώστε τα προβλήματα να αντιμετωπίζονται στη ρίζα τους.
Σκεφτείτε μόνο πως ο προηγούμενος Υπουργός Αθλητισμού, ονόματι Λευτέρης Αυγενάκης, κόντεψε να διαλύσει το ποδόσφαιρο προτού ασχοληθεί με τους αγρότες, τους οποίους επίσης κόντεψε να διαλύσει.
