Οι αποτυχίες των μεγαλύτερων ομάδων, ακόμη και στις έδρες τους, αποδεικνύουν ότι η σφυρίχτρα φέτος δεν έχει κατεύθυνση. Μπορεί κάποιοι να παραπονιούνται, αλλά είναι εμφανές ότι το κάνουν για να εμφανίζονται αδικημένοι και να επιζητούν το επόμενο σφύριγμα. Ελεγκτικός μηχανισμός (με την κακή έννοια του όρου) δεν υφίσταται.
Στα play-offs θα έρθουν πάλι οι ξένοι και θα ξεχάσουμε τους Ελληνες. Ο Στεφάν Λανουά και οι συνεργάτες του είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν τη δοκιμασμένη συνταγή, η οποία έχει επιβληθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία δεκαετία. Όμως όταν γίνει το Μάιο η συζήτηση για την ανανέωση της συνεργασίας της ΚΕΔ με την ΕΠΟ, ασφαλώς και θα μετρήσουν οι επιδόσεις των Ελλήνων διαιτητών.
Η αλήθεια είναι ότι το ψυχολογικό βάρος που κουβαλάνε οι ρέφερι σε πολλές περιπτώσεις τους κάνει ντεφορμέ. Ποιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του Τσακαλίδη. Εξελίξιμος διαιτητής και με μεγάλες ικανότητες. Όμως τον τελευταίο καιρό δεν μπορεί να βρει το βηματισμό του, χωρίς όμως να μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς ότι διακατέχετσι από κάποια σκοπιμότητα. Ακόμη κι αυτό είναι μια επιτυχία.
Πιο φορμαρισμένος πλέον και πρώτος υποψήφιος για τον τελικό του Κυπέλλου ο Παπαπέτρου. Εχει κάνει άλματα προόδου, έδειξε ότι δεν συμβιβάζεται και η πείρα του τον βοηθάει να παίρνει τη σωστή απόφαση. Ωριμος για μεγάλα πράγματα.
Μεγαλύτερη ελπίδα της ελληνικής διαιτησίας ο Φωτιάς που στα 35 του δείχνει εξαιρετικά έτοιμος. Ξέρει να στέκεται ακόμη κι όταν κάνει λάθος.
Από πίσω τους υπάρχει μια φουρνιά διαιτητών που οφείλουν να προσπαθήσουν ακόμη περισσότερο για να πείσουν ότι ήρθε η ώρα της ελληνικής σφυρίχτρας. Κυρίως να πείσουν για το αυταπόδεικτο γεγονός ότι η διαιτησία έπαψε να έχει κατεύθυνση, δηλαδή να λοξοκοιτάζει προς τη μεγάλη ομάδα. Ο Βεργέτης αμφισβητήθηκε, αλλά η διαιτησία του στο Καραϊσκάκη έδωσε πειστικές απαντήσεις.
Αν και οι παράγοντες χαμηλώσουν τους τόνους, το περιβάλλον θα είναι διαφορετικό. Αλλωστε έχουν καταλάβει ότι με το νέο VAR οι παρεμβατικές δυνατότητες είναι απολύτως περιορισμένες.
