Πολλές φορές, το έχουμε διαπιστώσει ουκ ολίγες φορές, η κουβέντα στην ΑΕΚ γίνεται για τους λάθος λόγους. Θέλετε επειδή είναι αδύναμη επικοινωνιακά και ο ανταγωνισμός λυσσομανάει εις βάρος της; Θέλετε επειδή υπάρχουν ορισμένοι που παραμένουν αμετανόητοι στην ιδέα πως θα κάνουν κουμάντο και σπεκουλάρουν ανελέητα; Θέλετε επειδή τα πράγματα έρχονται από μια καταστροφική σεζόν που άνοιξε πληγές που θα κάνουν καιρό να κλείσουν; Οποια απάντηση κι αν επιλέξετε, η ουσία παραμένει ίδια.
Σε μια περίοδο που θα έπρεπε να βρίσκονται φυσιολογικά στην πρώτη γραμμή επικαιρότητας, η βελτίωση της ΑΕΚ, όσα έδειξε και όσα πρέπει να βελτιώσει η πρεμιέρα της εποχής Νίκολιτς, την (δεδομένη) ανάγκη ενίσχυσης και πως οι «κιτρινόμαυροι» θα βρουν το συντομότερο τις επόμενες ποιοτικές κινήσεις τους, μπαίνουμε σε μια κουβέντα για Μαρσιάλ, Λαμέλα και Περέιρα. Κυρίως, για όσα δεν κάνουν ή για όσα συμβαίνουν γύρω και φουντώνουν ακόμα περισσότερο την ανακατωσούρα που έχει ξεκινήσει από πέρυσι.
Πως ξεκίνησε η ιστορία
Ας ρίξουμε μια ματιά προς τα πίσω, για να δούμε καθαρά και προς τα μπροστά. Η ΑΕΚ ακολουθώντας τις οδηγίες του Αλμέιδα και των υπεύθυνων του σχεδιασμού, έκλεισε περίπου στην μέση του περυσινού καλοκαιριού τον Περέιρα. Τεράστιο όνομα, γεμάτες χρονιές στο Καμπιονάτο, ο Αργεντινός ερχόταν για να καλύψει κυρίως την αριστερή πλευρά της επίθεσης και να δώσει ποιότητα και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός.
Κίνηση δεύτερη, ο Λαμέλα. Ακόμα πιο σπουδαίο όνομα, με συγκλονιστική καριέρα στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου, με ικανότητες να κάνει απίθανα πράγματα μέσα στο γήπεδο. Ο Αλμέιδα εισηγήθηκε την απόκτηση του, γνωρίζοντας πως έχει ζητήματα και θα απαιτούνταν συγκεκριμένη διαχείριση για να είναι διαθέσιμος σε σημαντικό αριθμό αγώνων, με τον προπονητή της ΑΕΚ να θέλει τον Λαμέλα στα μεγάλα ματς.
Ενόσω είχε προκύψει οι πρώτες τριβές, ο ντροπιαστικός αποκλεισμός από την Νόα, ο Ηλιόπουλος αποφασίζει να κάνει και μια ακόμα μεγάλη κίνηση, έχοντας την έγκριση του Αλμέιδα. Ο Μαρσιάλ, είναι ένας παίκτης με τεράστιο βιογραφικό, από τα σημαντικότερα που έχουν έρθει στην Ελλάδα. Δεν του… συγχωρέθηκε ποτέ, πως ήταν επιλογή Ηλιόπουλου και πήρε ηγεμονικό συμβόλαιο και τον ακολουθούσε μια μόνιμη αρνητικότητα.
Τι έκαναν πέρυσι
Να δούμε συνοπτικά τι έκαναν πέρυσι οι τρεις, σε μια κάκιστη σεζόν που η ΑΕΚ δεν έγινε ποτέ ομάδα; Κατά την κρίση μου, η μεταγραφή που δεν βγήκε ούτε κατ’ ελάχιστο, ήταν ο Περέιρα. Ηταν σε τέτοια κατάσταση, που δεν μπορούσε να παίξει πια στα άκρα, ο Αλμέιδα τον χρησιμοποίησε στον άξονα σε ρόλο που έπαιζε ως τότε ο Πινέδα, ήταν φανερό πως δεν υπήρξε ποτέ αδιάφορος, έχει τακτική παιδεία και ξέρει ποδόσφαιρο, αλλά τρέχει σε ένα τέμπο.
Ο Λαμέλα ήταν εκείνος που έδωσε μερικά από τα σημαντικότερα χάι λάιτ της σεζόν. Παραδόξως, αν και ερχόταν για συγκεκριμένα παιχνίδια έπαιξε πολλά περισσότερα. Σε μια παράδοξη επιλογή, σχεδόν μόνιμα στην δεξιά πλευρά. Είχε πάντα διάθεση, φαινόταν πως δεν είχε την έκρηξη και την ταχύτητα άλλων ετών, αλλά το γκολ που πέτυχε στην Τούμπα αναδείχθηκε πιο εντυπωσιακό της σεζόν και άφησε θετικό πρόσημο.
Ο Μαρσιάλ χρειάστηκε χρόνο για να μπει σε αγωνιστικό ρυθμό. Από την ώρα που μπήκε, ήταν εξαιρετικός και μόνο τυχαίο δεν είναι πως αποτέλεσε τον πρώτο σκόρερ της ΑΕΚ σε όλη την σεζόν. Επαιζε πολλές φορές αριστερά, σε πλευρά που η ΑΕΚ δεν είχε μπακ, ήταν η βασική λύση του Αλμέιδα όταν πωλήθηκε ο Γκαρσία. Μέχρι να τραυματιστεί, ήταν σημείο αναφοράς για την ομάδα. Μετά, δεν επανήλθε ποτέ ουσιαστικά με αιτίες που δεν είναι στιγμή να αναλυθούν.
Τι γίνεται φέτος
Φτάνουμε στο δια ταύτα και όσα συμβαίνουν τώρα. Ο Περέιρα συμμετείχε σε όλη την προετοιμασία. Η παρουσία του, οι ικανότητες του με την μπάλα, αλλά και τα ζητήματα με το τρέξιμο, ήταν από εκείνες που εκτιμώ πως οδήγησαν τον Νίκολιτς στην αρχική επιλογή του «ρόμβου». Είναι θετικός μέχρι τώρα, δείχνει περισσότερη διάθεση. Ο Λαμέλα δεν συμμετείχε καν στην προετοιμασία, φαίνεται καθαρά πως έχει άλλα πράγματα σε προτεραιότητα και δεν έχει ενδεχομένως άλλο να δώσει.
Οσον αφορά τον Μαρσιάλ, υπήρξαν ανοήτοι που σπεκουλάρισαν ακόμα και για ένα σοβαρότατο θέμα υγείας που υπήρχε και καθυστέρησε η ένταξη του στην προετοιμασία. Είναι δύσκολο κορμί, θέλει τον χρόνο του, αλλά είναι από εκείνους που μπορούν με μια επαφή να αλλάξουν ένα ολόκληρο παιχνίδι. Και βέβαια, ποδοσφαιρικά και ηλικιακά, είναι από τους ελάχιστους παίκτες της ΑΕΚ που μπορούν να φέρουν ενδιαφερόμενους και σημαντικά χρήματα για το ταμείο.
Η ΑΕΚ πρέπει να μάθει και να πουλά
Καταλαβαίνω, πως πολλοί περίμεναν πως παιδιά που έρχονται και πληρώνονται ακριβά, θα πρέπει να παίρνουν την μπάλα, να περνούν όλη την αντίπαλη ομάδα και να σκοράρουν κατά ριπάς. Κατά την άποψη μου, το ζητούμενο θα πρέπει να είναι πως η ΑΕΚ θα γίνει ομάδα και θα μπορέσει να πάρει το μέγιστο από τον καθένα. Οποιον θέλει τουλάχιστον να προσφέρει. Αλλά το αυτομαστίγωμα, η απαξίωση και οι μειωτικές αναφορές, μόνο καλό δεν κάνουν.
Αλλωστε, βλέπετε ήδη πως υπάρχει ένα γκρουπ παικτών που – λανθασμένα κατά την κρίση μου – η ΑΕΚ έβγαλε παίκτες υπό παραχώρηση και αυτό μείωσε κατά πολύ την διαπραγματευτική της ικανότητα, ώστε να αποκομίσει οφέλη από την πώληση τους. Και βέβαια, η ΑΕΚ σε αυτήν τη μεταγραφική περίοδο, δεν μπορεί μόνο να αγοράζει, αλλά θα πρέπει και να πουλά. Με τον σωστό τρόπο και στην κατάλληλη τιμή.
