Το ημερολόγιο δείχνει 4 Μαρτίου του 2020 και ο υδράργυρος της τοξικότητας κοντεύει να τρυπήσει το θερμόμετρο στο ελληνικό ποδόσφαιρο
Το πόρισμα της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού υποδεικνύει υποβιβασμό του ΠΑΟΚ και η Τούμπα είναι το τελευταίο μέρος που θα ήθελε να βρίσκεται κάποιος ως φιλοξενούμενος.
Το γήπεδο είναι… πίτα από νωρίς, η οργή, ο θυμός, το μίσος ξεχειλίζει από τα μάτια, τα ντεσιμπέλ ηχητικής βίας τρυπάνε τα τύμπανα.
Είναι το χειρότερο μέρος για να κάνεις ντεμπούτο σε επαγγελματικό επίπεδο, τέτοιες συνθήκες είναι ικανές να «καταπιούν» ακόμα και έναν μπαρουτοκαπνισμένο λεγεωνάριο.
Ο Ζοσέ Σα είναι τραυματίας και ο Πέδρο Μαρτίνς ούτε που σκέφτεται να δώσει γάντια βασικού στον ασταθή Γάλλο, Μπόμπι Αλέν, στις προπονήσεις βλέπει ότι έχει ένα καθαρόαιμο, που δεν… χαμπαριάζει από τίποτα.
Κάπως έτσι, ο 17χρονος Κωνσταντής Τζολάκης παίρνει το βάπτισμα του πυρός σε έναν ημιτελικό κυπέλλου και σε ένα γήπεδο που από το ζέσταμα κιόλας, σείεται
Θα περίμενε κανείς έναν πιτσιρικά με τρεμάμενα χέρια. Καμία σχέση!
Ο Κρητικός μπαίνει μέσα λες και δεν έχει αίμα μέσα του και διατηρεί αυτό το ανέκφραστο poker face μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Είναι ένα παράξενο ματς, ο Ολυμπιακός προηγείται με 0-2, όμως στο 11ο λεπτό το σκορ είναι ήδη ισόπαλο! Ο Δικέφαλος κερδίζει με 3-2, όμως σε κανένα από τα τρία τέρματα ο μικρός δεν μπορεί να κάνει κάτι. Το ένα σε κενή εστία, το άλλο πλαϊνό δίχτυ, το τρίτο πέναλτι.
Ωστόσο, παίζει… άνιωθα. Είναι σταθερός στις εξόδους του, σίγουρος με την μπάλα στα πόδια, διαβάζει τις φάσεις μακριά από την εστία του, εμπνέει μία παράταιρη σιγουριά για παιδί 17 ετών.
Είναι το τελευταίο ματς πριν κλείσουν τα γήπεδα λόγω της κατάρας του Covid-19, όμως η επίγευση που μένει στο στόμα είναι πως ο Ολυμπιακός βρήκε μία τερματοφυλακάρα.
Fast forward μιας πενταετίας. Εκείνη η επίγευση έχει αποδειχθεί σωστή. Στα 22 του, ο Τζολάκης έχει στα γάντια του ήδη μία κατάκτηση Conference League στην οποία υπήρξε πρωταγωνιστής και παίζει την θέση με σιγουριά 30άρη.
Το σημαντικότερο; Δημιουργεί την έξτρα αυτοπεποίθηση στους συμπαίκτες του, πως και… στραβή να κάνουν, δεν τρέχει κάστανο.
Θα το πιάσει ο Τζολάκης!
Η στατιστική λέει ότι στην καριέρα του μετρά 8 αποκρούσεις πέναλτι σε 22 εκτελέσεις και πως φέτος μετράει ήδη 13 παιχνίδια με μηδέν παθητικό σε όλες τις διοργανώσεις.
Ναι, μα κανένα από αυτά τα δύο (εντυπωσιακά) νούμερα δεν φανερώνουν από μόνα τους έναν σπουδαίο τερματοφύλακα.
Υπάρχουν άλλα πολύ πιο αναλυτικά metrics που φωτογραφίζουν και ξεχωρίζουν έναν καλό, από έναν σπουδαίο τερματοφύλακα.
Καλός τερματοφύλακας είναι αυτός που πιάνει αυτά που βγαίνουν.
Σπουδαίος τερματοφύλακας είναι αυτός που κάνει με συνέπεια το παραπάνω και συνάμα πιάνει και ορισμένα από αυτά που δεν… βγαίνουν.
Ο Τζολάκης ανήκει στην δεύτερη κατηγορία.
Μπορεί να μην φαίνεται στο γυμνό μάτι, μα είναι ένα θεριό με μπόι 1,93, το ιδανικό ύψος για τη θέση του.
Η ενασχόληση του με το άλμα εις ύψος σε μικρή ηλικία έχει διατηρήσει την ελαστικότητα και την πλαστικότητα του κορμιού του, τα «ανοίγματα» που έχει σε φάσεις που χρειάζονται αντανακλαστικά, εκτός από άρτια σε τεχνικό επίπεδο, τον βοηθούν να μεγαλώνει το σώμα του και να «κρύβει» την εστία.
Ο Τζολάκης είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις αθλητών με κρύο αίμα. Είναι από αυτούς που δεν ανεβάζουν παλμούς, παίζουν χωρίς πίεση, είναι ακριβώς το ίδιο είτε μιλάμε για προπόνηση είτε για τελικό Conference League.
Πιθανώς, το σημαντικότερο προσόν αν φοράς γάντια.
Τα προηγμένα analytics στο whyscout λένε ότι ο Τζολάκης έχει το εξωφρενικό ποσοστό 77,78% στις αποκρούσεις που απαιτούν ρεφλέξ (όχι δηλαδή στα σουτ που πάνε πάνω του) και φυσικά είναι ο κορυφαίος στην φετινή Super League.
Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, τα ποσοστά των δύο άλλων που ερίζουν για τον τίτλο του κορυφαίου γκολκίπερ στο ελληνικό πρωτάθλημα (Μπάρτλομεϊ Ντραγκόφσκι, Ντόμινικ Κοτάρσκι) είναι αντίστοιχα 57,5% και 52,63%.
Κι έπειτα είναι και το άλλο. Τόσο, ο Πολωνός, όσο και ο Κροάτης, όσο καλοί κι αν είναι, έχουν κάνει τις χοντράδες τους φέτος. Έχουν κάνει γκέλες που κόστισαν βαθμούς, νίκες. Ο Τζολάκης, όχι ακόμα.
Τα νούμερα στο Europa League είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά. Εκεί, το συνολικό save percentage του Κρητικού φτάνει το αδιανόητο 87,5%, χοντρικά πιάνει τα 9 στα 10 που πηγαίνουν προς την εστία του!
Αυτά είναι νούμερα του Μαμαρντασβίλι, του Ουνάι Σιμόν, του Ράγια και του Καρνεσέκι, του Ρεμίρο. Με τέτοιους τερματοφύλακες προσομοιώνεται πια το στατιστικό προφίλ του Τζολάκη από εξειδικευμένες πλατφόρμες ανάλυσης.
Πρόσφατα το CIES (Διεθνές Κέντρο Αθλητικών Σπουδών) τον έχρισε ως τον πιο έτοιμο (βάση data) τερματοφύλακα στον κόσμο σε ηλικίες κάτω των 23 ετών, για να κάνει το βήμα σε κάποιο από τα Top-5 πρωταθλήματα. Όχι, άδικα.
Ο Τζολάκης πιθανώς και να είναι το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο στο ρόστερ του Ολυμπιακού!
Διότι, αμυντικούς «φτιάχνεις». Μέσοι, υπάρχουν παντού. Επιθετικούς, βρίσκεις.
Οι τερματοφύλακες, όμως τέτοιας πάστας, με ποιότητα χαρακτήρα, συστολή, ωριμότητα, σοβαρότητα είναι σπάνιοι. Δυσεύρετοι.
Όχι, εδώ. Παντού!
Ο Γιάννης Παπαστεφανάκης με το αλάθητο παιδικό κριτήριο τον είχε χαρακτηρίσει «το καλύτερο παιδί», όταν μετά το περσινό ματς των πλέι-οφ με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, είχε πάρει ως δώρο την φανέλα του.
Ήταν και πάλι εκεί στο Περιστέρι, όταν τον είδε να «ψαρεύει» τον Φαν Βέερτ στις καθυστερήσεις, στην καθοριστικότερη φάση του πρωταθλήματος έως τώρα -τουλάχιστον σε ψυχολογικό αποτύπωμα σε φίλους και εχθρούς του Ολυμπιακού.
Είναι συζητήσιμο αν είναι όντως το «καλύτερο παιδί», πρόκειται για μία υποκειμενική κρίση.
Αυτό που μάλλον αποτελεί αντικειμενική αλήθεια είναι πως ο Κωνσταντής Τζολάκης είναι αυτή την στιγμή ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας…
