Υπό φυσιολογικές συνθήκες (μόνο φυσιολογικές δεν ήταν για τον ΠΑΟΚ οι συνθήκες το φετινό καλοκαίρι), η πρόκριση στους ομίλους της ευρωπαϊκής διοργάνωσης, θα ήταν αυτονόητη.
Αν θυμηθούμε ωστόσο τα όσα συνέβησαν από την έναρξη της προετοιμασίας μέχρι το «μαγικό» για την οικογένεια του ΠΑΟΚ, βράδυ της Πέμπτης, θα διαπιστώσουμε τον βαθμό δυσκολίας της προσπάθειας που κατέβαλε η ομάδα για να πετύχει τον πρώτο φετινό της στόχο.
Οι ομάδες που ξεκινούν από τον β΄ προκριματικό γύρο μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης για να φτάσουν στους ομίλους, έχουν μόλις 23% πιθανότητες να τα καταφέρουν. Οι πιθανότητες του ΠΑΟΚ, ήταν σαφώς λιγότερες. Πραγματοποίησε προετοιμασία με πολλές ηχηρές απουσίες λόγω εθνικών ομάδων και πούλησε διαδοχικά εν μέσω αγώνων, βασικά στελέχη του όπως ο Ινγκανσον, ο Ντούγκλας και ο Νάρει.
Από τους παίκτες που αποκτήθηκαν, μόνο οι Ράχμαν Μπάμπα και Ενκονγκ είχαν την ευκαιρία να πάρουν κάποιες προπονήσεις για να χρησιμοποιηθούν από την τεχνική ηγεσία.
Μόνο φυσιολογικές λοιπόν, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αυτές οι συνθήκες. Να μην ξεχνάμε επίσης πως η ομάδα πέτυχε το στόχο της, στηριζόμενη στο δίδυμο Σβαμπ – Τσιγγάρα στη μεσαία γραμμή. Κάθε άλλο σχόλιο περί των συνθηκών, είναι περιττό.
Η πρόκριση είναι έργο του Ραζβάν Λουτσέσκου. Ο Ρουμάνος τεχνικός είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε το βάρος της ευθύνης και στηριζόμενος αποκλειστικά στις δυνάμεις του, τον εγωισμό και τη διάθεση των παικτών για διάκριση, πέτυχε το στόχο.
Το μόνο αβαντάζ που είχε στην προσπάθεια που κατέβαλε, ήταν η αλλαγή κλίματος στα αποδυτήρια, με την αποχώρηση παικτών που όπως έχω ξαναγράψει, είχαν κουραστεί και είχαν κουράσει στην Τούμπα.
Ο Λουτσέσκου δούλεψε με νέο υλικό, έχτισε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους μεγαλύτερους σε ηλικία και εμπιστεύθηκε ακόμα περισσότερο τους μικρότερους σε ηλικία, βρήκε πρόσφορο έδαφος για να «μπολιάσει» τη φιλοσοφία του και το αποτέλεσμα το είδαμε στους 6 αγώνες που έδωσε η ομάδα στην διάρκεια της προκριματικής φάσης.
Το γεγονός ότι, από τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα, οι Οζντόεφ – Σαμάτα είχαν ελάχιστη συμμετοχή στους ευρωπαϊκούς αγώνες ενώ οι Μειτέ και Μάρκος Αντόνιο, απλά παρακολούθησαν από την κερκίδα το παιχνίδι της Πέμπτης, λέει επίσης πολλά.
Καθοριστικό ρόλο στην πορεία αυτή, έπαιξε η στάση που κράτησε ο κόσμος απέναντι στην ομάδα. Η στήριξη και η εμπιστοσύνη που έδειξαν στην τεχνική ηγεσία και τους διαθέσιμους παίκτες (κόντρα στην τοξικότητα των social media, όσοι παρακολούθησαν τα 5 (μαζί με το πρωτάθλημα) εντός έδρας παιχνίδια του ΠΑΟΚ, αποτέλεσαν την καύσιμη ύλη στην μέχρι τώρα πορεία των ασπρόμαυρων.
Είχα γράψει επίσης πως, αν αυτή η ομάδα ενισχυθεί με ποιοτικές προσθήκες, το αφήγημα για το τι μπορεί να πετύχει στην διάρκεια της φετινής σεζόν ο ΠΑΟΚ, θα αλλάξει. Μετά τις προσθήκες των δυο χαφ από την Μπενφίκα και τη Λάτσιο, την απόκτηση ενός ποιοτικού εξτρέμ που τη θεωρώ βέβαια και θα το διαπιστώσετε στο επόμενο 48ωρο, με σιγουρά γράφω πως το αφήγημα θα είναι διαφορετικό.
Ο ΠΑΟΚ ενισχύθηκε ουσιαστικά, με παίκτες που διαθέτουν ποιότητα και προσωπικότητα. Το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος. Αν καταφέρει όσο κυλά ο χρόνος να πορεύεται με νίκες όπως οι δυο που πέτυχε στην έναρξη του πρωταθλήματος, τότε θα είναι σαφώς διεκδικητής το τίτλου. Κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να γράψω και να υπερασπιστώ πριν από ένα μήνα.
Αυτό που έχει μπροστά της η ομάδα, δεν είναι οι αντίπαλοι στον ευρωπαικό της όμιλο. Είναι το παιχνίδι με τον ΟΦΗ στην Κρήτη. Για όλα τα υπόλοιπα υπάρχει χρόνος να συζητήσουμε.
Στο μεταγραφικό μέτωπο, όπως προαναφέρω, θεωρώ δεδομένη την προσθήκη ενός εξτρέμ που εννοείται ότι θα αποκτηθεί πριν εκπνεύσει η προθεσμία (Δευτέρα) για να δηλώσει λίστα στην UEFA ο ΠΑΟΚ, για τους 6 αγώνες των ομίλων. Υπήρχε διάθεση και προοπτική για την απόκτηση και 2ου εξτρέμ, ωστόσο το ενδεχόμενο αυτό φαντάζει πλέον δύσκολο λόγω της πίεσης του χρόνου. Δεν το αποκλείω αλλά οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος του ΠΑΟΚ.
