Η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της νέας Euroleague έφτασε στο τέλος της. Σε λίγες ώρες από τώρα η νέα σεζόν θα ξεκινήσει και επίσημα με όλες τις ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα να κάνουν… όνειρα. Άλλωστε τα όνειρα τζάμπα είναι και όλοι μπορούν να τα κάνουν. Το θέμα είναι ποιοι μπορούν να τα κάνουν… πραγματικότητα ή έστω να τα πλησιάσουν και στο τέλος της ημέρας να νιώσουν τη γεύση της επιτυχίας.
Ο Παναθηναϊκός σαφώς και δεν αποτελεί εξαίρεση του κανόνα. Τι κι αν για δεύτερη συνεχή σεζόν ο Παναθηναϊκός καλείται να αντιμετωπίσει και τα δικά του προβλήματα. Οι «πράσινοι» μετά την απόφαση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου να αποχωρήσει από τα κοινά της ομάδας, κλήθηκε να δημιουργήσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό, ένα σύνολο αξιόμαχο που καλείται να κρατήσει ψηλά την πράσινη σημαία και να κάνει δύσκολη την ζωή των αντιπάλων του.
Τα οικονομικά του συλλόγου σαφώς και δεν είναι τα… επιθυμητά. Σαφώς και δεν είναι αυτά που είχαμε συνηθίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όμως φέτος τα πράγματα μοιάζουν έστω και λίγο καλύτερα. Βλέπετε ακόμα και η μια χρονιά που κουβαλάνε στις πλάτες τους οι άνθρωποι που «τρέχουν» την ομάδα από πέρσι τους έχει κάνει… σοφότερους.
Ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να δώσει τα κλειδιά της ομάδας σε έναν άνθρωπο που έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του, ξέρει πολύ καλά την ομάδα και τους ανθρώπους της και ακόμα δεν έχει πιάσει… ταβάνι. Ο λόγος για τον Δημήτρη Πρίφτη. Ο Έλληνας τεχνικός μετά από μια άκρως επιτυχημένη τετραετία στο Καζάν και την ομάδα της Ούνιξ πήρε την απόφαση να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, αλλά και στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Έπειτα από σχεδόν 7 χρόνια από την τελευταία φορά. Τότε που ως άμεσος συνεργάτης του Φραγκίσκου Αλβέρτη είχε πανηγυρίσει την κατάκτηση του πρωταθλήματος, τη σεζόν 2013-2014.
Η στρατηγική του Πρίφτη
Ο Δημήτρης Πρίφτης κλήθηκε να «χτίσει» την νέα ομάδα. Με όλες τις… αγκυλώσεις που δημιουργεί η πολιτική του «έσοδα-έξοδα». Η εμπειρία του, όμως, μαζί με τη συνδρομή των ανθρώπων του «τριφυλλιού» φαίνεται πως λειτούργησαν ευεργετικά. Ο Έλληνας τεχνικός θέλησε να δημιουργήσει μια ομάδα που θα βασίζεται εν πολλοίς στη βάση της περασμένης σεζόν (Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Νέντοβιτς, Σαντ-Ρος, Κασελάκης, Μποχωρίδης, με μεγάλη απώλεια αυτή του Ντίνου Μήτογλου), αλλά και με παίκτες που είτε γνωρίζει από… πρώτο χέρι (Οκάρο Ουάιτ), είτε ξέρει πως μπορούν να βοηθήσουν λόγω των… χιλιομέτρων τους στα παρκέ (Τζέρεμι Έβανς). Την ίδια ώρα οι παίκτες «στοιχήματα» έμοιαζαν αναπόφευκτα λόγω των οικονομικών δεδομένων. Όπως είναι οι Πέρι, Μέικον που μετά από εξαιρετικές σεζόν έχουν την ευκαιρία να κάνουν το μεγάλο τους βήμα στο κορυφαίο επίπεδο.
Ο Παναθηναϊκός είναι σίγουρο ότι θα αποτελεί μια ομάδα που θα παλεύει. Θα είναι ένα σύνολο που δεν θα παρατάει παιχνίδια, που θα τα κυνηγάει μέχρι το άκουσμα της κόρνας και θα «μάχεται» για να κάνει το καλύτερο δυνατό ταμείο.
Το μεγάλο «όπλο»
Και φυσικά η φετινή σεζόν δίνει… πίσω στον Παναθηναϊκό το μεγάλο του «όπλο». Το πιο μεγάλο απ’ όλα. Το ΟΑΚΑ. Μετά από μια χρονιά με άδει γήπεδα, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, το κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων ανοίγει και πάλι τις πόρτες του. Ο κόσμος του «τριφυλλιού» επιστρέφει στη θέση του, προετοιμάζει τη… φωνή του και αν κρίνουμε από την παρουσία του στο «Παύλος Γιαννακόπουλος», ο Δημήτρης Πρίφτης και οι παίκτες του θα έχουν στη διάθεσή του τον καλύτερο 6ο παίκτης της διοργάνωσης.
Άλλωστε η ομάδα που «πόνεσε» περισσότερο από κάθε άλλη, λόγω των περσινών δεδομένων, ήταν ο Παναθηναϊκό. Το ΟΑΚΑ άλλαξε παντελώς όψη χωρίς τους «πράσινους» οπαδούς στις εξέδρες, τη στιγμή που σε άλλα γήπεδα η εικόνα δεν είχε διαφοροποιηθεί και πολύ.
Ο στόχος
Αντί επιλόγου. Στόχος του Παναθηναϊκού δεν είναι άλλος από το να… τιμηθεί και με το παραπάνω η φανέλα και το όνομα του συλλόγου. Ο Πρίφτης το ξέρει, οι παίκτες το ξέρουν, ο Ιωάννης Παπαπέτρου μίλησε για «μάχη» για την οκτάδα. Βήμα-βήμα, παιχνίδι με το παιχνίδι και στο τέλος θα γίνει το ταμείο. Αρκεί μέσα σε αυτόν τον «μαραθώνιο» ο Παναθηναϊκός να μείνει υγιής, να μείνει ενωμένος και να φτάσει ως το τέλος της διαδρομής με μάτι που… γυαλίζει. Σε παρκέ και εξέδρα…
