MENU

Δεν παραξένεψε κανέναν η ήττα του Ολυμπιακού από την Εφές. Το γιατί, μάλλον δεν χρειάζεται να το πούμε. Αν κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν, μιλάμε για την φιναλίστ της περυσινής Ευρωλίγκας και έναν Ολυμπιακό, που έχει πάψει να έχει την δυναμική του παρελθόντος. Έναν Ολυμπιακό, που την περυσινή σεζόν δεν μπήκε στην οκτάδα. Αυτό, που παραξένεψε ή μάλλον μπορεί να σταθεί κανείς είναι η ευκολία, με την οποία έχασαν και πάλι οι Πειραιώτες.

Κάτι, που έγινε και με την Βιλερμπάν και με την Μπασκόνια και με την Μακάμπι. Μετά την βαριά ήττα από τους Ισραηλινούς, θα περίμενε κανείς κόντρα στην Εφές να είναι πιο ανταγωνιστικός ο Ολυμπιακός. Να παλέψει με αξιώσεις για τη νίκη. Να δώσει μάχη μέχρι τέλους, που είναι και το μότο του. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε. Έφτασε κάποια στιγμή μέχρι και τους 6 πόντους (61-67), αλλά δεν μπόρεσε παραπάνω. Και όχι μόνο δεν μπόρεσε, αλλά το -6 έγινε σχεδόν 20άρα. Ο Ολυμπιακός στο τέλος κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος και θα λέγαμε ότι το σημερινό ματς θύμισε εκείνο της Βιτόρια με την Μπασκόνια.

Εννοείται και το αναφέραμε άλλωστε ότι η Εφές είναι καλύτερη ομάδα. Θεωρούμε, όμως, ότι οι «ερυθρόλευκοι» θα μπορούσαν να έχουν καλύτερο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι πιο ανταγωνιστικοί. Ακόμη και με αυτό το ρόστερ, που έχουν. Πάνω από όλα –και το έχουμε επισημάνει χίλιες φορές- για αυτό, που βλέπουμε από τον Ολυμπιακό βασική υπεύθυνη είναι η διοίκησή του. Οι Αγγελόπουλοι, δηλαδή, οι οποίοι έχουν τα προβλήματά τους τον τελευταίο καιρό. Δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς τα τεράστια πράγματα, που έχουν δώσει και στην ομάδα τους και στο ελληνικό μπάσκετ γενικότερα.

Όποιος το κάνει, ή εμπαθής είναι ή δεν ξέρει τι του γίνεται. Όλα, όμως, έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Ετσι και οι διοικούντες τον Ολυμπιακό δεν βρίσκονται στο καλύτερό τους φεγγάρι. Ακόμη και έτσι, όμως, θα περίμενε κανείς π.χ. να πάρει 15 μπάλες ο Μιλουτίνοφ κόντρα στην Εφές και όχι να κάνει το τρόλεϊ Παγκράτι-Κολιάτσου. Ένα παράδειγμα δώσαμε, που είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Προς Θεού: δεν είναι ο Κεμζούρα ο υπεύθυνος για αυτό, που βλέπουμε. Ο αποκλειστικός, δηλαδή, ή ο βασικός υπεύθυνος. Καμία σχέση. Άλλωστε αναφέραμε παραπάνω τον βασικό λόγο, που ο Ολυμπιακός δεν είναι όπως ήταν.

Μία καλύτερη διαχείριση, όμως, θα έπρεπε να έχει αυτό το ρόστερ. Αυτή είναι η ταπεινή μας άποψη και μέχρι εδώ. «Σκέψου στο τέλος του 2019 να μην έχει ο Ολυμπιακός κίνητρο στην Ευρωλίγκα, τι ζημιά θα είναι για την ομάδα του Πειραιά» μου είπε ένας φίλος του μπάσκετ, βλέποντας τον Ολυμπιακό στο 2-5. Είναι όντως ένα σενάριο, που δεν μοιάζει απίθανο και αν υλοποιηθεί δεν θα είναι και το πλέον κολακευτικό για έναν τεράστιο σύλλογο, για μία ομάδα, που έχει δώσει πολλά στην χώρα και στο ελληνικό μπάσκετ. Έτσι, όμως, όπως είναι τα πράγματα και έτσι γενικά όπως είναι το άθλημα, καλύτερα είναι να πηγαίνουμε βήμα βήμα.

Και συν τοις άλλοις, μυριζόμαστε νέες αλλαγές στον Ολυμπιακό. Ίσως έρθει ένας ακόμη γκαρντ, ο Κουζμίνσκας μοιάζει «ξένο σώμα» στο ΣΕΦ και ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να γίνει. Αυτό, που σκεφτόμουνα μετά το τέλος του ματς με την Εφές είναι με τι όρεξη να πάνε οι παίκτες του Ολυμπιακού στην προπόνηση, έχοντας μία εβδομάδα μπροστά τους για το επόμενο ματς. Αν κέρδιζαν όλα θα ήταν μία χαρά και ουδείς θα σχολίαζε και θα ασχολείτο με την απουσία από την Α1. Τώρα, όμως, είναι μεγάλο το πρόβλημα και δεν είναι εύκολο για άπαντες στο κλαμπ να ζουν μία τέτοια διαδικασία.

 

Ο Μιλουτίνοφ θύμιζε το τρόλεϊ Παγκράτι-Κολιάτσου
EVENTS