«Πω πω ένας Λεσόρ», «Τί έκανε μέσα σε 9'44'' ο Ρογκαβόπουλος;», «Πόσο ατάραχα και άκοπα σκόραρε 19 πόντους χρυσάφι ο Χέιζ Ντέιβις;», «Τι θα γίνει όταν μπει μέσα ο Ναν και ο Σλούκας;». Ορισμένες από τις ατάκες που άκουγες στα «πηγαδάκια» μεταξύ των οπαδών του Παναθηναϊκού, φεύγοντας από το Τ-Center, στο ίδιο μήκος κύματος και τα μηνύματα που αντάλλαζε ο κόσμος, αμέσως μετά τον θρίαμβο επί της Φενέρμπαχτσε, που έφερε εκείνο το τόσο ξεκάθαρο και καθαρογραμμένο 4-0.
«Είναι μία ομάδα που δεν τα παρατάει ποτέ η Φενέρ. Μερικές φορές μας έκαναν παγίδες, ήταν πρόβλημα για εμάς. Αλλά έχουμε έμπειρους παίκτες. Πολλοί συνεισέφεραν αλλά θα ξεχωρίσω τον Μπόνγκα, ο οποίος ήταν εκπληκτικός αμυντικά», ήταν το «μήνυμα» του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Μετά από έναν αγώνα, αληθινή αποθέωση του μπάσκετ από τον οποίο αναδείχθηκαν πολλοί και διάφοροι πρωταγωνιστές, ο Ζοτς είχε ήδη αναδείξει τον δικό του. Τον πρωταγωνιστή που εν πολλοίς, φανερώνει και την φιλοσοφία του. Αυτή είναι. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να καθορίσει τη λειτουργία του συνόλου και να γίνει «παράγοντας» ενός αγώνα, χωρίς καν να έχει την οποιαδήποτε συνεισφορά στο σκοράρισμα.
O Σάρας, στο ματς, εμφανίστηκε κάθε άλλο παρά... αδιάβαστος, σύμφωνα με τα όσα είχε δει από τον Παναθηναϊκό στα προηγούμενα τρία παιχνίδια. Έδωσε έμφαση στο θέμα του ριμπάουντ, επιχείρησε να «τρέξει» το transition, έτσι ώστε να βρει όσο γινόταν ανοργάνωτη την άμυνα του Επτάστερου και στο πρώτο δεκάλεπτο του ματς, σχεδόν τα κατάφερε κιόλας.
Και μετά εμφανίστηκε η ιστορία της Λερναίας Ύδρας. Και για την Φενέρμπαχτσε δεν υπήρχε... Ιόλαος για να βοηθήσει τον Ηρακλή. Άρχισαν να εμφανίζονται κεφάλια και χέρια παντού. Πολλά χέρια πάνω σε ΚΑΘΕ μπάλα. Σχήματα που ομολογουμένως ακόμα κι αν έχεις μια Α' ιδέα από μπάσκετμπολ, δεν τα περίμενες σχεδόν με τίποτα, όταν φτιαχνόταν το ρόστερ του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι. Είδαμε Ρογκαβόπουλο-Μπόνγκα-Χέιζ Ντέιβις μαζί χωρίς να... καταλαβαίνεις ακριβώς ποιος παίζει που στις ενδιάμεσες θέσεις, τον Αμερικάνο μαζί με τους Μπόνγκα και Μαντζούκα από το 2 ως το 4, είδαμε ακόμα και σχήμα με Μπόνγκα, Χέιζ, Γιαμπουσέλε και Μήτογλου. Μαζί, ταυτόχρονα όλοι τους στο glass floor. Και άπαντες με τα μεγάλα τους χέρια πάνω στις μπάλες.
Επιστρέφοντας σπίτι, χρειαζόμουν οπωσδήποτε... Hoopfellas για να κατανοήσω πως ακριβώς έσφιξε την «τανάλια» ο Ζέλικο. Όπως είχαμε ξαναγράψει, επανήλθε πια εκείνη η ωραία εποχή, που όσο ο Σέρβος «ζωγραφίζει» τον πίνακα, είναι προτιμότερο να απολαμβάνεις τη διαδικασία, παρά να προσπαθείς πλήρως να κατανοήσεις.
Αμφίβολο είναι, την ώρα που σε κάθε transition της Φενέρ, η οποία δεν άλλαξε την προσηλωμένη φιλοσοφία που είχε στο πρώτο δεκάλεπτο, όμως είδε έκτοτε δεκάδες χέρια να εμφανίζονται πάνω στην οποιαδήποτε «σκέψη» της στο glass floor, αν μπόρεσε ακόμα και ο ίδιος ο Γιασικεβίτσιους, να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη.
Ήταν άλλωστε, πέρα του αγωνιστικού τομέα, απολύτως «ιδιαίτερο» για εκείνον το παιχνίδι, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος στις δικές του δηλώσεις του στη συνέντευξη Τύπου. Όλη η «οικογένεια» είχε πάρει θέση στο «τραπέζι» και εκείνος έπρεπε να καθίσει, για 40 λεπτά σε διαφορετικό. Ήρθαν και τα ψηλά σχήματα του Ομπράντοβιτς, μετέπειτα και φόρτισαν κι άλλο τη βραδιά.
Το 4-0 επετεύχθη με τρόπο άκρως «Ομπραντοβιτσιακό» και όσο οι «ειδικοί» θα πρέπει να «σκαρφιστούν» νέα... μυθιστορήματα χωρίς δράκους περί εύκολων αντιπάλων, ο Παναθηναϊκός αναμένει τα νεότερα με όσους αναμένονται να προσθέσουν τα κεφάλια τους στη Λερναία Ύδρα και στρέφει την προσοχή του στη «διαβολοβδομάδα». Το παιχνίδι της ερχόμενης Τρίτης στο Βελιγράδι, έχει από μόνο του το στοιχείο του «ιδιαίτερου» για ευνόητους λόγους και είναι παράλληλα και το πρώτο φετινό εκτός έδρας. Η ανυπομονησία για να το παρακολουθήσεις, έχει ήδη σχηματιστεί, με ένα σωρό ακόμα λόγους πλάι της.
Πριν από αυτό όμως καθώς και εκείνο που θα ακολουθήσει απέναντι στην Χάποελ, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να περάσει για λίγο από την ΣΚΟΤΕΙΝΗ πλευρά του ελληνικού μπάσκετ. Το Σάββατο, για την 2η αγωνιστική της Basket League, θα αντιμετωπίσει στην Πάτρα μια ομάδα που... γιορτάζει επειδή ο αθλητικός δικαστής ανέβαλε την επιβολή των ποινών μέχρι να υπάρξει η κύρια εκδίκαση από το Διοικητικό Δικαστήριο. Μια ομάδα που στο τσακίρ κέφι εκτελεί 50 βολές σπάζοντας κάθε ρεκόρ που υπάρχει, μια ομάδα που πρωτοστατεί μαζί με τον Βαγγέλη Λιόλιο σε ζοφερές καταστάσεις που ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση έχουν, με τα αμιγώς μπασκετικά που διαδραματίζονται κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα.
Στη ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο ελληνικό μπάσκετ, εξαιτίας της ΕΟΚ, ήρθε, δυστυχώς, να προστεθεί και μια ανακοίνωση αληθινό μνημείο καθώς κάποιοι θέλησαν να φωνάξουν πως είναι... άνθρωποι, μέσω ενός παραληρήματος για θέμα υγείας. Τα λόγια στερεύουν, ακόμα και για να το σχολιάσει κανείς.
* «Μητέρα των Μαχών» την Κυριακή στο ποδόσφαιρο. Ένα ματς που ο Παναθηναϊκός πρέπει να αντιμετωπίσει ακριβώς όπως αντιμετώπισε τα προηγούμενα πέντε, τα οποία κέρδισε. Τελικοί μέσα Οκτώβρη δεν υπάρχουν, ματς... χωρίς αύριο, ίσως και να είναι για όσους βρίσκονται αρκετά πίσω στη βαθμολογία. Αλλά και πάλι είναι πολύ νωρίς, όσο κι αν το κίνητρο και το γόητρο ενός «αιώνιου» ντέρμπι, είναι πάντα τεράστιο.
