Η χρονιά φτάνει στο τέλος της, περιμένοντας και την τελική κατάταξη στην GBL, σε ένα πρωτάθλημα που αν μη τι άλλο φέτος, είχε πολλές συγκινήσεις, ανατροπές και τρομερά παιχνίδια, ειδικά στην ουρά του πρωταθλήματος. Οι δύο ομάδες που ξεχώρισαν, για διαφορετικό λόγο η κάθε μία είναι η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ. Η Ένωση μετά από μια τραγική σεζόν πέρσι, ήταν η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα μετά τους δύο «αιώνιους», τρυπώντας το ταβάνι της στην Ευρώπη και φτάνοντας μέχρι το Φάιναλ-4 που διοργάνωσε η ίδια.
Το κυριότερο όμως είναι ότι έπαιξε ένα πολύ ωραίο μπάσκετ στο μάτι, από τον Ιανουάριο και μετά, απέκτησε ένα χαρακτηριστικό στυλ και μια αναγνωρισιμότητα, κάτι που ήταν το ζητούμενο και του προπονητή αλλά και της διοίκησης. Η ΑΕΚ με τις εμφανίσεις και την πορεία της, ανάγκασε τον κόσμο της να επιστρέψει στο γήπεδο και για τον τελευταίο μήνα, έζησε μαγικές καταστάσεις.
Από την άλλη, ο ΠΑΟΚ πέτυχε διάνα με τον προπονητή που διάλεξε το καλοκαίρι, αφού ο Κανσελιέρι, έφτιαξε ένα σύνολο, που η ομαδική του λειτουργία, ξεπερνούσε κατά πολύ το ατομικό ταλέντο των παικτών της. Το ιδανικό σενάριο δηλαδή, για ένα μπάτζετ που ήταν το δεύτερο μικρότερο της κατηγορίας. Η 6η θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα, μπορεί να χαρακτηριστεί και θαύμα, χάρις στην καλή δουλειά όλων των μελών του οργανισμού. Η πορεία δε στην Ευρώπη, αποκλείοντας την Γαλλική και πανάκριβη Σολέ, ισοδυναμούσε με θαύμα. Το «Παλατάκι» γέμισε, υπήρξαν διαδοχικά sold out που έφεραν και χρήματα στα ταμεία.
Σε αυτό το πρωτάθλημα όμως είδαμε και ομάδες που παρόλα τα πολλά λεφτά που ξόδεψαν, δεν κατάφεραν κάτι καλό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Μαρούσι, που είχε το τέταρτο μπάτζετ στην κατηγορία και κατάφερε να σωθεί στο παρά πέντε. Οι δύο Δικέφαλοι, έδειξαν τον δρόμο για το πώς πρέπει να κινούνται οι ομάδες αλλά και οι παράγοντες.
Τι κοινό έχουν αυτές οι δύο ομάδες; Δύο πολύ βασικά πράγματα. Και οι δύο κράτησαν τον προπονητή τους καθ’ όλη την διάρκεια της σεζόν και δεν άλλαξαν κανέναν από τους βασικούς ξένους που διάλεξαν τον καλοκαίρι. Αν αυτό για τον ΠΑΟΚ ίσως ήταν μονόδρομος, για την ΑΕΚ που έχει συνηθίσει να αλλάζει παίκτες κάθε χρονιά, ήταν ίσως η εξαίρεση που έκανε την διαφορά. Τα αποτελέσματα και για τους δύο, τους δικαίωσαν. Τελικό FIBA Europe Cup ο ΠΑΟΚ, Φάιναλ-4 του BCL η ΑΕΚ. Καλό θα είναι λοιπόν και οι υπόλοιπες ομάδες, να αφήσουν τα πάρε δώσε μέσα στην χρονιά σε παίκτες, να φτιάξουν ένα μακρόπνοο πλάνο, να νοικοκυρέψουν τα οικονομικά τους, εφόσον κάνουν διαχείριση των αυξημένων εσόδων που υπάρχουν, για να μπορέσουμε να δούμε πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του χρόνου, με την Μύκονο και τον Ηρακλή να δίνουν μεγαλύτερη αίγλη.
Ποιο ελληνικό μπάσκετ εκτοξεύτηκε;
Από την άλλη, υπάρχουν και πολλοί που λένε ότι το ελληνικό μπάσκετ εκτοξεύεται και έρχονται πολύ καλύτερες μέρες. Αυτό μπορεί να ισχύει, αλλά όχι γιατί εκτοξεύεται το Ελληνικό μπάσκετ, αλλά γιατί υπάρχουν τρεις πολύ δυνατοί επενδυτές που συντηρούν τις ομάδες τους. Ο Παναθηναϊκός, όπως δήλωσε και ο Αταμάν, έχει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, αφού έχει καταφέρει να αυξήσει σημαντικά τα έσοδα του. Ο Ολυμπιακός προσπαθεί και αυτός να κάνει το ίδιο με τους αδερφούς Αγγελόπουλους. Ο Μάκης Αγγελόπουλος της ΑΕΚ, κάθε χρόνο πληρώνει τις ζημιές του μπάτζετ από την τσέπη του για να διατηρεί την ομάδα σε υψηλό επίπεδο.
Αν το πάμε ακόμα παραπέρα, ποιο Ελληνικό μπάσκετ εκπροσωπείται σε αυτές τις ομάδες; Ποιοι είναι και πόσοι, οι Έλληνες παίκτες που πρωταγωνιστούν; Συνολικά και στις τέσσερις ομάδες, να είναι με το ζόρι πέντε, που οι περισσότεροι είναι σε προχωρημένη ηλικία. Στην Εθνική ψάχνουν ξένο για να τον κάνουν Έλληνα και να έχουμε μια λύση παραπάνω. Να είναι καλά, οι πρόεδροι που πληρώνουν και φέρνουν καλούς ξένους λοιπόν.
Καταλαβαίνω ότι επειδή ζούμε στα χρόνια του… θεσμού, να πρέπει να υπάρχει μια αποθέωση για το Ελληνικό μπάσκετ, να ακούγεται η πολύ καλή δουλειά που γίνεται στην ΕΟΚ, που βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τις επιτυχίες των ομάδων. Πες πες, κάτι θα μείνει όμως και σε 10 χρόνια μπορεί να ακούμε ότι στα χρόνια του κύριου Λιόλιου, τέσσερις ομάδες πήγαν σε τελικές φάσεις και να αποθεώνεται. Για αυτό λίγο μέτρο τουλάχιστον γιατί μας βλέπουνε.
