MENU

Με τον Κάρλος Αλκαράθ να έχει ήδη χαρακτηριστεί ως ο «νέος Ναδάλ», θυμηθήκαμε αυτά που άκουγε ο 31χρονος Βούλγαρος (Νο.21) στην αρχή της δικής του καριέρας. Όπως μας λέει, το "Baby Fed" που άκουγε από όλους στα πρώτα του βήματα, ήταν αρχικά... cool, ωστόσο στη συνέχεια έγινε μάλλον ενοχλητικό.

Κατάφερε, πάντως, τελικά να ξεχωρίσει από τους παίκτες της γενιάς του, να φτάσει στο Νο.3 της παγκόσμιας κατάταξης και να γράψει ιστορία για την πατρίδα του, όμως πιθανότατα με το ταλέντο που διαθέτεi θα μπορούσε να είχε πετύχει περισσότερα... 

Ο ίδιος δεν θέλει να στέκεται στο παρελθόν, αφού θεωρεί ότι η φλόγα παραμένει μέσα του και πως υπάρχει ακόμα χρόνος για μερικά σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της καριέρας του. Και δεν έχει άδικο...

Τον συναντήσαμε λίγη ώρα μετά την εύκολη νίκη του επί του Μπόρνα Τσόριτς...

- Έχεις ξεκινήσει πολύ καλά το τουρνουά, με straight sets νίκες κόντρα σε δυνατούς παίκτες. Πώς αισθάνεσαι για το παιχνίδι σου και τις πιθανότητές σου εδώ; 

«Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε καλό σημείο αυτή τη στιγμή, αλλά δεν θέλω να κοιτάω πολύ μακριά. Βλέπω ένα ματς τη φορά και νομίζω ότι έχω την εμπειρία, έχω παίξει σε πολλά σλαμ και ξέρω πώς να χειριστώ τα νεύρα, τις καταστάσεις, την προετοιμασία. Νιώθω περήφανος γι' αυτό και για τα εφόδια που έχω αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια. Το πιο σημαντικό, λοιπόν, να πάω μέρα με τη μέρα, να μείνω υγιής. Τα βασικά, δηλαδή!».

- Σαφέστατα έχεις χρόνια μπροστά σου ακόμα, αλλά γυρνώντας πίσω θεωρείς ότι θα μπορούσες να πας καλύτερα στην καριέρα σου; Έχεις μετανιώσει για κάτι;

«Σίγουρα δεν έχω μετανιώσει για κάτι. Αν γυρίσω, όμως, πίσω μπορώ να σου αναφέρω αρκετά ματς, τα οποία αν κέρδιζα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αλλά δεν βοηθάει το "θα μπορούσα" ή το "θα έπρεπε" στο άθλημά μας, οπότε νομίζω ότι είναι καλύτερα να ξεχάσεις το παρελθόν και να χτίσεις πάνω στην επόμενη ευκαιρία σου. Και, φυσικά, να πάρεις μαζί σου την εμπειρία σου. Αν, λοιπόν, μπορώ να τη χρησιμοποιήσω στον επόμενο αντίπαλο, ματς, τουρνουά, στην επόμενη ευκαιρία, τότε θα έχω κάνει καλή δουλειά. Δεν υπάρχει, όμως, χρόνος να μετανιώνεις στο δικό μας άθλημα».

- Νιώθεις τυχερός ή άτυχος που έπαιξες στην ίδια εποχή με θρύλους του αθλήματος, όπως οι Ρότζερ Φέντερερ, Νόβακ Τζόκοβιτς, Ραφα Ναδάλ;

«Δεν θέλω να βάλω ταμπέλα σε αυτό! Δεν διαλέγουμε τον χρόνο μας σε αυτόν τον κόσμο. Δεν διαλέγουμε την οικογένειά μας, τον τόπο γέννησής μας, έτσι δεν είναι; Κάπως έτσι είναι και αυτό! Ναι, μπορείς πεις "αν", αλλά και πάλι μιλάμε υποθετικά. Αυτό το "αν" δεν βοηθάει! Νιώθω, πάντως, τυχερός και ευγνώμων όχι μόνο για το άθλημα, αλλά για όλους του παίκτες με τους οποίους έχω τεθεί αντιμέτωπος όλα αυτά τα χρόνια. Όλη αυτή τη εμπειρία μού δίνει μεγάλη τιμή και ευχαρίστηση. Το κεφάλαιο δεν έχει κλείσει ακόμα, έχει μείνει ακόμα αρκετό τένις μέσα μου. Το σώμα αντέχει και μπορεί να γράψουμε περισσότερα πράγματα, οπότε μπορεί να έχω καλύτερη απάντηση όταν με ξαναρωτήσεις στο μέλλον».

- Στο ξεκίνημα της καριέρας σου, γίνονταν συγκρίσεις με τον Φέντερερ. Και τώρα έχουμε κάτι ανάλογο με τον Κάρλος Αλκαράθ, τον οποίο πολλοί χαρακτηρίζουν ως τον νέο Ναδάλ... Αυτό δημιουργεί πίεση;

«Η πίεση είναι δεδομένη, αλλά όταν είσαι τόσο νέος δεν το καταλαβαίνεις. Γι' αυτό πάντα λέω, αφήστε το παιδί να είναι παιδί, αφήστε το να παίξει τένις. Μην συγκρίνετε κάποιον με κάτι άλλο, διότι προσθέτει όχι απαραίτητα πίεση, αλλά σκέψεις! Εδώ είναι, όμως, παίζει φοβερά, ήδη έχει νικήσει πολλούς παίκτες σε μεγάλα τουρνουά. Αυτό είναι καλό, ωστόσο το τένις δεν είναι σπριντ, είναι μαραθώνιος».

- Εσύ ένιωσες πίεση; 

«Όχι απαραίτητα. Στην αρχή ήταν ωραίο, αλλά μετά ήθελα να σταματήσει αυτό το πράγμα και είμαι χαρούμενος που έφτιαξα το δικό μου όνομα».

Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ στο SDNA: «Το κεφάλαιο δεν έχει κλείσει ακόμα»
EVENTS