MENU

Ήταν ο τρίτος γύρος του NASDAQ-100 Open στο Μαϊάμι, όταν ο κορυφαίος τενίστας στον κόσμο, ο 22χρονος τότε Ρότζερ Φέντερερ συνάντησε για πρώτη φορά τον 17χρονο Ράφα Ναδάλ, Νο.34 στην παγκόσμια κατάταξη.

Ο Ελβετός είχε ήδη κατακτήσει τα δύο πρώτα του Grand Slams (Wimbledon 2003, Australian Open 2004) και ο αγώνας του τρίτου γύρου κόντρα στον Ράφα φαινόταν σαν μια αναμέτρηση ρουτίνας.

Ο νεαρός Ισπανός, άλλωστε, είχε ήδη αρχίσει να παρουσιάζεται ως «χωματάς» και η μονομαχία θα διεξαγόταν σε σκληρή επιφάνεια, κάτι που έδινε ένα ακόμα πλεονέκτημα στο νέο μεγάλο αστέρι του αθλήματος.

Ο Ναδάλ, ωστόσο, παίζοντας με άγνοια κινδύνου, υποχρέωσε τον Φέντερερ σε 20 αβίαστα λάθη, δεν αντιμετώπισε ποτέ μπρέικ πόιντ και πήρε την επιβλητική νίκη με 6-3, 6-3 σε μόλις 70 λεπτά. Ήταν ένα ματς-προφητεία για αυτό που θα ακολουθούσε...

«Είμαι πολύ χαρούμενος διότι έπαιξα ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της ζωής μου», είπε ο πιτσιρικάς Ράφα μετά την πρόκριση. «Σίγουρα δεν έπαιξε το καλύτερό του τένις και αυτός είναι ο λόγος που μπόρεσα να κερδίσω. Αν έπαιζε το καλύτερό του τένις, δεν θα είχα καμία ελπίδα».

Ο Φέντερερ, από την πλευρά του, μάλλον είχε καταλάβει... τι ερχόταν. «Δεν εκπλήσσομαι. Έχω ακούσει πολλά για εκείνον και έχω δει και κάποια παιχνίδια του. Δε νομίζω να είναι έκπληξη για όλους».

Για την ιστορία, ο Ναδάλ έχασε στον τέταρτο γύρο από τον Φερνάντο Γκονζάλες, ενώ ο Φεντ πήρε τη ρεβάνς έναν χρόνο μετά, αφού λύγισε τον Ράφα στον τελικό του Μαϊάμι, παρότι έχανε 0-2, με 2-6, 6-7(4), 7-6(5), 6-3, 6-1.

Οι επικές κόντρες τους έχουν μείνει στην ιστορία και έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην κατακόρυφη αύξηση της δημοφιλίας του αθλήματος. Πέρα από όλα τα άλλα, ήταν και αυτή η σύγκρουση δύο τελείως διαφορετικών στυλ που τράβηξε τα βλέμματα.

Ο Ναδάλ είχε πάντα το πάντα χέρι στις αναμετρήσεις τους και προηγείται στο head to head με 24-16, όμως Φέντερερ έγινε πιο... τολμηρός με το backhand του τα τελευταία χρόνια και κατάφερε να μαζέψει τη διαφορά. Είναι χαρακτηριστικό πως στις επτά τελευταίες συναντήσεις του με τον Ράφα έχει μόλις μία ήττα, που σημειώθηκε πέρυσι στα ημιτελικά του Roland Garros.

Το ματς που δεν θα ξεχαστεί ποτέ είναι σίγουρα ο τελικός του Wimbledon 2008, όπου μετά από μια συγκλονιστική μάχη διάρκειας 4 ωρών και 48 λεπτών, ο Ναδάλ πήρε τη νίκη με 6-4, 6-4, 6-7(5), 6-7(8), 9–7. Ίσως μιλάμε και για τον κορυφαίο αγώνα στην ιστορία!

Μακάρι να επιστρέψουμε σύντομα σε κανονικούς ρυθμούς και να συνεχιστεί αυτό το απίθανο rivalry!

 

Η «γέννηση» του Fedal στο Μαϊάμι (vids)
EVENTS