MENU

«Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρική, υπάρχει μεγάλη φασαρία, ειδικά σε καθοριστικές στιγμές, όπου είμαστε στα ίσα», είπε ο 32χρονος Σέρβος, που φάνηκε αρκετά εκνευρισμένος με τον κόσμο όταν ολοκληρώθηκε ο τελικός κόντρα στον Ελβετό. «Όταν έχεις την πλειοψηφία του κόσμου μαζί σου, σε βοηθάει, σου δίνει κίνητρο, δύναμη, ενέργεια. Όταν δεν την έχεις, πρέπει να τη βρεις μέσα σου, υποθέτω».

Και συνέχισε αναφορικά με το ίδιο θέμα. «Μερικές φορές προσπαθείς να το αγνοήσεις, κάτι που είναι πολύ δύσκολο. Εγώ κάνω αυτό: όταν ο κόσμος φωνάζει Ρότζερ, ακούω Νόβακ. Ακούγεται χαζό, αλλά έτσι είναι. Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι είναι έτσι. Ρότζερ και Νόβακ μοιάζουν (γέλια)».

Ο Νόβακ, με αφορμή τη μείωση της διαφοράς σε κατακτήσεις major σε σχέση με Ράφα και Ρότζερ, μίλησε και για το rivalry με τους δύο μεγάλους αντιπάλους του. «Αυτοί είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που μπορώ ακόμα να παίζω σε αυτό το επίπεδο. Το γεγονός ότι έχουν γράψει ιστορία στο άθλημα μου δίνει κίνητρο, με εμπνέει να προσπαθήσω να κάνω ό,τι έχουν κάνει και ακόμα περισσότερα. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να το κάνω. Δεν βλέπω, πάντως, την ηλικία ως κάποιον περιορισμό. Πραγματικά το εννοώ όταν λέω ότι με εμπνέει η προσπάθεια του Ρότζερ σε αυτή την ηλικία. Εξαρτάται από το πόσο θα παίζω ακόμα το αν θα έχω την ευκαιρία να γίνω το ιστορικό Νο.1 ή να πάρω τα περισσότερα σλαμς. Εξαρτάται όχι μόνο από εμένα, αλλά και από τις συνθήκες της ζωής. δεν είμαι μόνο παίκτης, είμαι πατέρας και σύζυγος. Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία».

Ο Νόλε σχολίασε και τον τελικό... «Έχει το τέλειο παιχνίδι για την επιφάνεια ο Ρότζερ. Ήξερα, λοιπόν, ότι θα έπρεπε να βάλω ποικιλία στο παιχνίδι μου. Έπρεπε να είμαι εκεί όταν θα είχα την ευκαιρία, αν είχα ρηχή μπάλα να επιτεθώ. Κάποιες φορές το έκανα, κάποιες όχι. Ειδικά στα δεύτερα σερβίς δεν τα πήγα καλά. Νομίζω ότι είχα πολλές ευκαιρίες και δεν χτύπησα την μπάλα, δεν τις εκμεταλλεύτηκα. Είναι, όμως, φυσιολογικό να είσαι νευρικός στον τελικό του Wimbledon, κόντρα στον Ρότζερ. Νομίζω ότι σε όλο το ματς αμυνόμουν και αυτός κυριαρχούσε. Έπρεπε απλά να βρω τον τρόπο στα κρίσιμα σημεία του αγώνα και έτσι έγινε».

Μας είπε και πώς είναι η γεύση του γρασιδιού («έφαγε» μετά τη λήξη του αγώνα): «Καλύτερη από ποτέ. Ήταν φανταστικό. Ακόμα το χωνεύω»!

Τζόκοβιτς: «Φωνάζουν Ρότζερ, ακούω Νόβακ»
EVENTS