MENU

Με την κλασική, όσο και διαχρονική ως προς την αξία της, φράση «Ήταν δίκαιο, έγινε πράξη» μπορεί εύκολα κάποιος να τιτλοφορήσει και τα δύο σπουδαία γεγονότα της Κυριακής που πέρασε. Τόσο τη 2η νίκη της Εθνικής Ελλάδος στο ποδόσφαιρο για το Nations League όσο και τη συντριπτική επικράτηση του Τάκη Μαλακατέ –και του ψηφοδελτίου του- στις εκλογές του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού.

Ήταν δίκαιο το «διπλό» στο Κόσοβο γιατί η ομάδα του Γκουστάβο Πογιέτ πάτησε πολύ καλύτερα απ΄ότι στην Ιρλανδία, αποδεικνύοντας εκείνο που λέγαμε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης: εκείνο που χρειάζεται ΑΥΤΗ τη στιγμή η ομάδα είναι ΝΙΚΕΣ. Μόνο νίκες οι οποίες θα την μπολιάσουν αυτοπεποίθηση και θα δέσουν ως θεμέλια το νέο πρότζεκτ. Το λένε και οι ποδοσφαιριστές, το καταλαβαίνουν άριστα όσοι αγαπούν την ομάδα και επιθυμούν πραγματικά την πρόοδό της. Δεν είναι ώρα να «ψάχνουμε» το θέαμα, αν και χθες η ομάδα είχε αρκετά καλά διαστήματα επιθετικότητας.

Όσοι δεν αγαπούν την Εθνική και τη βλέπουν ως «προέκταση της ΕΠΟ» χτυπώντας την για να… πλήξουν τη διοίκηση της Ομοσπονδίας, έχουν τόσο μυαλό όσο ένας ροφός που τον ξέβρασε το κύμα στην παραλία. Μην ασχολείστε μαζί τους.

Εκείνο που δεν είναι σωστό όμως -το διαπίστωσα μετά το πρώτο ματς ξανά σε αρκετά σχόλια- αφορά τον πεσιμισμό, τον αρνητισμό και τη «συλλογική οπτική» με την οποία κάποιοι φίλαθλοι κρίνουν την ομάδα.

«Γιατί να παίζει ο ένας και να μην παίζει ο άλλος», «γιατί αυτός της ΑΕΚ και όχι ο άλλος του ΠΑΟΚ ή του Ολυμπιακού» και πάει λέγοντας. Μέχρι «Γιατί παίζει ο Μπακασέτας;» έγραψε κάποιος και το… τερμάτισε!

Προφανώς αυτά δεν είναι καινούργια. Η ρίζα τους βρίσκεται πολλές δεκαετίες πίσω. Πάντα ο οπαδός ήθελε να βλέπει στην 11αδα της Εθνικής παίκτες της δικής του συλλογικής προτίμησης και δεν του έκαναν οι άλλοι. Εξαίρεση κάποιοι οπαδοί της ΑΕΚ οι οποίοι σήμερα βγάζουν αφρούς βλέποντας τον Μάνταλο στην Εθνική, αλλά ευτυχώς ο Πέτρος δεν δίνει σημασία. Μόνο ασίστ στον Μπακασέτα!

Όπως κι αν έχει, προφανώς στη δημοκρατία ο καθένας διατηρεί το δικαίωμα να λέει τη γνώμη του και είναι σεβαστή. Ας σκεφτούμε όμως πως άλλο η καλοπροαίρετη κριτική άλλο η εμπάθεια. Το να απαξιώνεις τη Βόρεια Ιρλανδία η οποία πριν από 8 χρόνια σου έκανε διπλή «κηδεία» συμβάλλοντας στη διάλυση της Ελλάδα του Μουντιάλ 2014 είναι λάθος. Να ισχυρίζεσαι μετά το πρώτο «διπλό» ότι «Στο Κόσοβο θα χάσουμε τη μπάλα» αλλά μετά από το δεύτερο «διπλό» να… εξαφανίζεσαι, πάλι φανερώνει ότι την Εθνική δεν την αγαπάς. Αγαπάς την ομάδα σου και τον ξεροκέφαλο εαυτό σου.

Σίγουρα δεν κατέκτησε την ποδοσφαιρική Ευρώπη η Ελλάδα του Πογιέτ επειδή κέρδισε δύο παιχνίδια εκτός έδρας. Όμως είναι μια πολύ καλή αρχή. Μια σπίθα που όντως άναψε. Ενας πρώτος θρίαμβος του αυτονόητου που χρειάζεται. Νίκες επί αυτών των «μικρομεσαίων» αντιπάλων που μας πλήγωσαν και μας κατέβασαν στο ranking. Μια καλή αφετηρία στην ανηφοριά που έχει να ανέβει η ομάδα ώστε να ξαναβρεί ορατότητα μεγάλων διοργανώσεων. Ας τους δώσουμε αυτό το αβάντζο μαζί με ένα καλό λόγο. Δεν δίνουμε… ψυχή ρε αδερφέ, στο φινάλε.

Είναι μια ομάδα που δουλεύει για να οικοδομήσει το χαρακτήρα της. Για να βγάλει επιτέλους ξανά μια «πρωτιά», να πάρει τα πάνω της, να δει λίγο αισιόδοξα το μέλλον. Δεν γίνεται λοιπόν να την κράζουμε στις ήττες αλλά στις νίκες να λέμε «Ποιο Κόσοβο;» Φαντάζομαι συμφωνούμε τουλάχιστον στο προφανές…

Πάμε τώρα στο έτερο σημαντικό γεγονός. Τι ψήφισε ο κόσμος του Παναθηναϊκού στις εκλογές του Ερασιτέχνη; Ψήφισε ΒΟΤΑΝΙΚΟ. Ψήφισε «μπράβο στη διοίκηση Μαλακατέ» για τα πεπραγμένα της. Δηλαδή την επιστροφή των τμημάτων του Συλλόγου στους τίτλους αλλά και στη διεκδίκησή τους. Και πάνω απ’ όλα «ναι» στην οικονομική υγεία και τη συνετή πολιτική.

Θαρρώ όμως ότι πάνω απ΄όλα σήκωσε ασπίδα προστασίας για τον σύλλογο που αγαπάει. Προτού δείτε τα αποτελέσματα, αξιολογήστε την παρουσία 950 ανθρώπων στις εκλογές. Συνήθως ψήφιζαν στο παρελθόν κάτω από το 1/3! Τώρα όμως «φώναξαν» ότι δεν θα επιτρέψουν να τραυματιστεί ξανά ο Παναθηναϊκός «εκ των έσω»!

Προφανώς το «792 στους 950» (ή 792 στους 836 που ψήφισαν για πρόεδρο!) που πήρε ο Τάκης Μαλακατές είναι ο θρίαμβος του αυτονόητου. Απέναντι στον αντίπαλό του κ. Συνοδινό που περιορίστηκε μόλις στις 44 ψήφους!  Όπως και το «8 στους 9» δικούς του που εξέλεξε ο Μαλακατές στο νέο ΔΣ.

Είναι η δικαίωση του προέδρου του Ερασιτέχνη αλλά και του αντιπροέδρου Δημήτρη Βρανόπουλου, επίσης πολύ σημαντικού κρίκου αυτής της αλυσίδας. Μα είναι και άλλα τα «μηνύματα» αυτών των εκλογών. Όπως η παρουσία στο νέο συμβούλιο του Δημήτρη Γόντικα, με 406 ψήφους στην 5η θέση.

Του Γόντικα που υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων παικτών του βόλεϊ και φυσικά του Παναθηναϊκού, αλλά που κάποιοι προσπάθησαν να τον «πλήξουν» όταν στην βασανιστική για τον Παναθηναϊκό αμέσως μετά την πολυμετοχικότητα εποχή προσπάθησε με χίλια προβλήματα να κρατήσει όρθια την ΠΑΕ. Η εκτίμηση στο πρόσωπό του –και για τη δουλειά που κάνει πλέον στο τμήμα βόλεϊ- φάνηκε απλόχερα στο αποτέλεσμα.

Για τον Τάκη Μαλακατέ και τη διοίκησή του ξεκινάει πλέον ένα ΙΣΤΟΡΙΚΟ διάστημα τριετούς διοίκησης. Σε λίγους μήνες θα αρχίσουν τα έργα για τα γήπεδα του Ερασιτέχνη στον Βοτανικό και βάσει χρονοδιαγράμματος πρέπει να έχουν παραδοθεί έως το τέλος του 2024. Ο κ. Μαλακατές μπορεί να δήλωσε στην πρόσφατη συνέντευξη που μου έδωσε ότι «δεν ονειρεύεται να κόψει την  κορδέλα» αλλά αλήθεια είναι πως τέτοια ιστορική στιγμή κανένα δεν αφήνει «αδιάφορο». Πόσο μάλιστα τον άνθρωπο που έχει μοχθήσει πιότερο από τον καθένα για να χτίσει ο Παναθηναϊκός σε σύγχρονες βάσεις το μέλλον του…

Ο θρίαμβος του αυτονόητου!
EVENTS