MENU

Η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς στο κείμενο που εξέδωσε με τίτλο: «Ανησυχητικά φαινόμενα ειδωλοποιήσεως ανθρώπων σπουδαίων κατά κόσμον», κατηγορεί τον παγκόσμιο μουσικοσυνθέτη ότι «συνέδεσε τη ζωή του με το μαρξιστικό κίνημα στην Ελλάδα» και προβοκατόρικα θυμίζει «παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε στα εφηβικά του χρόνια στην πολιτική παράταξη της «δεξιάς» και μάλιστα ως μέλος της ΕΟΝ, του Ιωάννη Μεταξά», για να προσθέσει παρακάτω «Εις ό,τι αφορά τη στάση του απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη μας, δεν υπήρξε συνεπής πολέμιος της Εκκλησίας, διότι δεν υπήρξε ποτέ συνεπής μαρξιστής».

Λογικό να ενοχλείται βέβαια η Μητρόπολη Πειραιώς για τις μαρξιστικές ιδέες του εμβληματικού καλλιτέχνη. Μόλις δυο χρόνια πάνε από τότε που ο Μητροπολίτης Πειραιώς, Σεραφείμ αντάλλασσε επιστολές με τον αρχηγό της εγκληματικής οργάνωσης, Χρυσή Αυγή, Νίκο Μιχαλολιάκο, όταν ο τελευταίος εξέφρασε την αγανάκτησή του που ενώ στο παρελθόν στήριζε –όπως γράφει το κείμενο- τη Χρυσή Αυγή, τώρα διαχωρίζει τη θέση του...

Υπάρχει κάτι ψευδές στην προσεκτικά συντεταγμένη ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, αναφορικά με τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει για το βίο του Μίκη Θεοδωράκη; Ουδέν, το πρόβλημα ωστόσο είναι ο τρόπος και ο χρόνος που προέβη σε μία κριτική που τελικά απαξιώνει και προσβάλει βάναυσα έναν νεκρό, ο οποίος επέλεξε να ταφεί ως κομμουνιστής, θίγοντας «τον ιδεολογικό, αλλά και τον ασταθή και μεταβαλλόμενο πολιτικό του προσανατολισμό», όπως αναφέρει η ανακοίνωση.

Από τα πυρά της Ιεράς Μητροπόλεως δεν γλίτωσε ούτε ο νομπελίστας ποιητής μας: «Κατά τη γνώμη μας αρνητικό στοιχείο στις μουσικές του συνθέσεις (σ.σ. του Μίκη Θεοδωράκη) ήταν το γεγονός ότι τα έργα που μελοποίησε ήταν, κατά κανόνα, έργα μαρξιστών ποιητών και νεοεποχιτών. Αναφέρουμε εδώ τα ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη, τα οποία εκφράζουν τις αρχές της «Νέας Εποχής» και δυστυχώς του Νεοπαγανισμού»».

Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που η Ιερα Μητρόπολη Πειραιώς προκαλεί, σχολιάζοντας δημοσίως θέματα που άπτονται της πολιτικής και επιχειρώντας να δαιμονοποιήσει τον κομμουνισμό και τον μαρξισμό. 

Πώς να ξεχάσει κανείς τους ύμνους του Μητροπολίτη Πειραιώς προς μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα όπως ο Βαγγέλης Μαρινάκης, όταν ο τελευταίος αθωώτηκε για την υπόθεση χειραγωγημένων αγώνων: «Ἡ πλήρης αὐτή δικαίωσις τοῦ εὐπατρίδου καί μεγάλου Εὐεργέτου τῆς πόλεως καί τῆς Μητροπόλεως τοῦ Πειραιῶς κ. Βαγγέλη Μαρινάκη ἀποτελεῖ δικαίωση τῆς ἐξαιρέτου οἰκογενείας του καί τοῦ πλήθους τῶν συνεργατῶν του καί καταδεικνύει τό ἀδιαμφισβήτητο ἦθος του καί τά ἡγετικά του χαρίσματα καί τήν ἀδάμαστη καί ἀκατάβλητη ψυχή του. Ταυτοχρόνως ἀπέδειξε τήν ἀνεπέρειστη καί ἕωλη μικροψυχία τῶν κατά καιρούς συκοφαντῶν του, οἱ ὁποῖοι κινούμενοι στό σκοτάδι τῆς κακότητός τους δέν ἀντέχουν τήν εὐγένεια καί τό φῶς τῆς φιλογένειάς του. Ἀπεδείχθη ὅμως ἔστω καί τώρα ὅτι τό ψέμμα καί ἡ συκοφαντία ἀργά ἤ γρήγορα καταρρέουν».

Αφορμής δοθείσης είναι καιρός να θίξουμε ξανά το θέμα διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους! Δεν νοείται σε ένα ευρωπαϊκό κράτος το σύνολο των φορολογουμένων να επιβαρύνεται για την οικονομική στήριξη της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Το Σύνταγμα προστατεύει την ανεξιθρησκεία και ως εκ τούτου καθένας έχει δικαίωμα και υποχρέωση να στηρίζει οικονομικά τον Θεό τον οποίο λατρεύει. 

Άλλωστε η εκκλησιαστική περιουσία, στη χώρα μας είναι μυθική, όπως και ο τρόπος διαχείρισης αυτής από τους ιεράρχες...

Αντί επιλόγου, επισυνάπτω συνέντευξη του αείμνηστου καθηγητή αστικού δικαίου του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργου Κουμάντου, στην εφημερίδα «Το Βήμα» (4.5.1981):  «Ένα μεγάλο μέρος αυτής της περιουσίας, ίσως το μέγιστο προέρχεται από δωρεές που έγιναν προς την Εκκλησία κατά την Τουρκοκρατία, για να μην πάρουν τα κτήματα οι κατακτητές. Οι Τούρκοι δε σέβονταν την περιουσία των Ελλήνων αλλά σέβονταν την περιουσία της Εκκλησίας. Έτσι η Εκκλησία εμφανίζεται ως θεματοφύλακας περιουσιών που της δόθηκαν από κατατρεγμένους Έλληνες για να τις φυλάξει και να τις διασώσει.

Έτσι όμως, η ιδιοκτησία που υπάρχει κατά τους νομικούς κανόνες, βρίσκεται ηθικά υπονομευμένη: τα κτήματα αυτά ανήκουν ουσιαστικά στο εθνικό σύνολο. Θεμελιώνεται, λοιπόν, ηθικά το δικαίωμα της Πολιτείας να αξιώσει την απόδοση αυτών των περιουσιακών στοιχείων που τυπικά είναι “γραμμένα” στο όνομα της Εκκλησίας και των άλλων εκκλησιαστικών νομικών προσώπων. Είναι συνεπώς απαράδεχτο αυτά τα ακίνητα να τα διαχειρίζονται, σχεδόν σαν ατομική τους περιουσία, όσοι καταφέρνουν να ανεβούν σε κάποιο υψηλό αξίωμα, εκκλησιαστικό ή μοναστηριακό.

Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις φτάνει να αναρωτιέται κανείς μήπως υπάρχουν ασεβείς, που παρακινούνται στην επιλογή της εκκλησιαστικής σταδιοδρομίας από την ελπίδα να φτάσουν κάποτε σε βαθμίδες αρκετά υψηλές, ώστε να δίνουν τη δυνατότητα διαχείρισης μεγάλων περιουσιών με ελάχιστο έλεγχο. Έτσι όμως διαφθείρεται η ιεροσύνη που, αντί να είναι αποτέλεσμα προσωπικής κλίσης ή κλήσης από το Θεό, είναι πειρασμός του Μαμμωνά». 
 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ποιος Μίκης; Ο Σεραφείμ αναγνωρίζει μόνο το έργο Μιχαλολιάκου και Μαρινάκη
EVENTS