MENU

Ήταν σίγουρα παράξενοι. Διαφορετικοί. Ήρεμοι. Ίσως και λίγο... βαρετοί, αφού έλειπε - στα περισσότερα γήπεδα - η ένταση, η χαρά και το γενικό feeling των οπαδών. Ο Covid-19 ήταν σταθερά εκεί για να μας υπενθυμίζει όλα τα δεινά των τελευταίων ετών, αλλά η ουσία δεν άλλαξτε ποτέ: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν το πιο σπουδαίο, εντυπωσιακό και μοναδικό αθλητικό event του πλανήτη και ως τέτοιο είναι ικανοί να αναδεικνύουν πρόσωπα, ιστορίες και στιγμές.

Το SDNA συγκέντρωσε όλα όσα πρέπει να κρατήσουμε από τους αγώνες του Τόκιο, με βασικό... focus στους αθλητές που πέτυχαν κάτι ξεχωριστό ή «κουβαλούν» μαζί τους ένα αξιοθαύμαστο story.

Η Ελλάδα, τα δάκρυα και οι διακρίσεις

Μπορεί να μην... σαρώσαμε ως χώρα στα μετάλλια, αλλά η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα έζησε έντονα τους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, σε όλα τα επίπεδα.

Ας ξεκινήσουμε από τα πιο όμορφα: Ο Μίλτος Τεντόγλου και ο Στέφανος Ντούσκος επέστρεψαν από το Τόκιο με το χρυσό περασμένο από τους λαιμούς τους και πλέον «κουβαλούν» στις πλάτες τους την ταμπέλα των κορυφαίων στα αθλήματά τους. 

Ο Τεντόγλου, που μεταξύ άλλων έγινε και meme με την είσοδό του στο γήπεδο και το τρομερό γυαλί, έκανε μία συγκλονιστική προσπάθεια στο τέλος και «ξέρανε» τους Κουβανούς, ενώ ο Ντούσκος ξεκίνησε ως απόλυτο αουτσάιντερ μέχρι να πρωταγωνιστήσει σε μία πραγματικά εκπληκτική κούρσα.

Ο Λευτέρης Πετρούνιας ξεπέρασε εκ νέου τον εαυτό του και βρέθηκε ξανά στο βάθρο, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στους κρίκους και, ως... επιδόρπιο, είχαμε το ασημένιο της σπουδαίας Εθνικής του Πόλο, που όχι απλά τρύπησε, αλλά διέλυσε το ταβάνι της. Δύο πραγματικά σπουδαίες διακρίσεις, στιγμές που γέμισαν την καθημερινότητά μας και ήδη μπήκαν στα χρυσά βιβλία των Ολυμπιακών Αγώνων. Επίπρόσθετα, οι συγκλονιστικές δηλώσεις του Γιάννη Φουντούλη, την ώρα που η Ελλάδα πάλευε με τις φωτιές, βρίσκονται ήδη σε ξεχωριστή θέση στις καρδιές του φίλαθλου κοινού.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στον Εμμανουήλ Καράλη, που με όπλο το χαμόγελό του και το ταλέντο του έφτασε μέχρι την 4η θέση στον τελικό του άλματος επί κοντώ, καθώς φυσικά και στην Άννα Κορακάκη, που έφτασε μέχρι την 6η θέση σε 10μ. και 25μ. της σκοποβολής.

Ας περάσουμε όμως και λίγο στο εξωαγωνιστικό κομμάτι: Τα δάκρυα του Θοδωρή Ιακωβίδη μετά την συμμετοχή του στο κορυφαίο event του παγκόσμιου αθλητισμού ανέδειξαν - για ακόμα μία φορά - τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι αθλητές μας και έγιναν η αρχή για μία συγκινητική κινητοποιήση, που τελικά κράτησαν τον Έλληνα πρωταθλητή στην ενεργό δράση. Αναμφίβολα, ένα από τα πρόσωπα των Ολυμπιακών Αγώνων, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την χώρα μας, μαζί φυσικά με το αντίστοιχο βίντεο της Άννας Ντουντουνάκη.

https://player.glomex.com/integration/1/iframe-player.html?integrationId=40599y13k3eli5wv&playlistId=v-cd209jnkeu4p-st

Η πιο όμορφη και... Ολυμπιακή στιγμή

Αν κάποιος μας έκανε να αποφασίσουμε μονάχα μία στιγμή από το υπερθέαμα της Ιαπωνίας, τότε μάλλον θα πηγαίναμε με... κλειστά μάτια στο πιο όμορφο και συγκινητικό βίντεο των τελευταίων μηνών.

Το ξέρετε το story: «Μπορούμε να το μοιραστούμε;», είπε ο Μουτάζ Μπαρσίμ στον υπεύθυνο  και η θετική απάντηση έφερε μία τρομερή αγκαλιά από τον Τζιανμάρκο Ταμπέρι. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, παρά μονάχα το εξής: Αυτή είναι η πραγματική και πιο σπουδαία σημασία του αθλητισμού.

 

Ο μύθος του Ντάνι Άλβες

Σύμφωνοι, σχεδόν κανένας δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο στους Ολυμπιακούς, αλλά εδώ πρέπει να κάνουμε μία εξαίρεση, για έναν πραγματικά σπουδαίο παίκτη.

Έχοντας κατακτήσει - πραγματικά και χωρίς καμία υπερβολή - τα πάντα, ο 38χρονος Ντάνι Άλβες θέλησε να κατέβει στους αγώνες ως αρχηγός για μία τελευταία παράσταση με την «Σελεσάο». Δεν έπαιξε... χαριστικά: Κάθε άλλο, αφού δεν έχασε λεπτό και στο τέλος πανηγύρισε έξαλλα το χρυσό μετάλλιο, που μπαίνει σε μία γεμάτη λάμψη και κούπες τροπαιοθήκη. Η χαρά του ποδοσφαίρου!

Πιτσιρίκια από χρυσάφι και θρύλοι!

Ήταν ίσως οι πρώτοι αγώνες με τόσα... πιτσιρίκια, που δεν συμμετείχαν απλώς, αλλά έγραψαν και ιστορία με τις επιδόσεις τους..

  • H 14χρονη Χόνγκτσαν Κιουάν από την Κίνα έφτασ μέχρι το χρυσό στις καταδύσεις από βατήρα δέκα μέτρων. Το έκανε μάλιστα με... στυλ και άνεση, αφού ακούμπησε το τέλειο με 466.20 βαθμούς.
  • Ακόμα μικρότερη, η 13χρονη Μομίτζι Νισίγια έφτασε μέχρι την κορυφή στο σκέιτμπορντ γυναικών στο αγώνισμα του δρόμου. Ρεκόρ από την Γιαπωνέζα, σε σπορ που μπήκε τώρα στις ζωές μας, τουλάχιστον στο επίπεδο των Ολυμπιακών Αγώνων.
  • H πιο νεαρή αθλήτρια στο Τόκιο ήταν πάντως η Χεντ Ζάζα από την Συρία. Η 12χρονη (!) αγωνίστηκε στον πρώτο γύρο του απλού στο πινγκ πονγκ και η ιστορία της αποτελεί ήδη έμπνευση, αφού η ζωή της ήταν - και παραμένει - γεμάτη δυσκολίες. Αξίζει να αναφερθεί πως η Ζάζα ήταν και η σημαιοφόρος της Συρίας στην τελετή ένάρξης.

Πηγαίνοντας στο άλλο άκρο, μπορούμε να βρούμε και περιπτώσεις μεγαλύτερων σε ηλικία αθλητών που σίγουρα πρέπει να βρίσκονται στον «οδηγό» με τις πιο σημαντικές στιγμές από το Τόκιο.

  • Ο Χεσούς Άνχελ Γκαρσία τερμάτισε στην 35η θέση των 50 χιλιομέτρων στο βάδην σε ηλικία 51 ετών και στην όγδοη (!) συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
  • Λίγο μεγαλύτερη (52 χρονών) η Γεωργιανή Νίνο Σαλουκβάτζε, που ήταν 25η στα 25μέτρα σπορ πιστόλι και 31η στα 10 μέτρα με αεροβόλο πιστόλι. Προφανώς έγραψε ιστορία και πέτυχε ρεκόρ στις γυναίκες. Fun fact: Ο γιός της έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, ενώ δήλωσε έτοιμη για την δέκατη Ολυμπιάδα της!

Χρυσό made in India για πρώτη φορά!

Αξιομνημόνετη στιγμή για την πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη. Η Ινδία δεν είχε δει ποτέ χρυσό στον στίβο, μέχρι που ήρθε ο καταπληκτικός Νεράτζ Τσόπρα για να στείλει το ακόντιο στα 87,58 μέτρα. Περιττό να ειπωθεί ότι ο συγκεκριμένος αθλητής αντιμετωπίζεται ήδη ως θρύλος στην χώρα της Ασίας.

Από το έμφραγμα στο χρυσό και ο αγώνας της Σόντερς

Το 2015 ήταν στο νοσοκομείο με έμφραγμα και οι γιατροί δεν της έλεγαν καν αν θα μπορέσει να συνεχίσει να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. Έξι χρόνια μετά, η Σαν Μπράσπενικς θριάμβευσε στην ποδηλασία πίστας και η βαλίτσα της γέμισε χρυσάφι, στην μεγαλύτερη ίσως χαρά για τον αγώνα της να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο του αθλήματος.

Διαφορετική ήταν η μάχη της Ρέιβεν Σόντερς. Η Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης της σφαιροβολίας τα έβαλε ανοικτά με την ΔΟΕ, όταν δέχτηκε απειλές πως θα χάσει το ασημένιο μετάλλιο λόγω της απόφασής της να σχηματίσει το γράμμα «Χ» στο βάθρο.

«Ας έρθουν να μου το πάρουν», απάντησε η Σόντερς. «Η γενιά μου δεν ενδιαφέρεται για τις κυρώσεις. Φωνάξτε για όλους τους μαύρους. Φωνάξτε για την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Φωνάξτε σε όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με την ψυχική υγεία. Στο τέλος της ημέρας, εμείς καταλαβαίνουμε ότι είναι μεγαλύτερο από εμάς και είναι μεγαλύτερο από τις δυνάμεις μας», συμπλήρωσε η Αμερικανίδα, που στο παρελθόν επιβίωσε από ρατσιστικές επιθέσεις.

Η πολτική και το άσυλο: Η απίστευτη ιστορία της Τσιμανούσκαγια

Λίγους μήνες πριν, η Γέλενα Λεουτσάνκα μίλησε ανοικτά για όσα πέρασε στην Λευκορωσία και για τις πρακτικές της κυβέρνησης, που δεν θυμίζουν σε τίποτα ένα δημοκρατικό καθεστώς.

Κάνοντας fast forward στη σημερινή μέρα, η Κριστσίνα Τσιμανούσκαγια βρίσκεται στην Πολωνία, έχοντας αιτηθεί άσυλο. Ο λόγος; Μα φυσικά όσα συμβαίνουν στην Λευκορωσία και η άρνησή της να επιστρέψει νωρίτερα στην πατρίδα της. Η εντολή είχε ξεκινήσει από τα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης, όταν η σπρίντερ έκανε επικριτικά σχόλια στα διεθνή Μέσα. 

Η Τσιμανουσκάγια «πάντρεψε» την πολιτική με τον αθλητισμό, αλλά σίγουρα το έκανε για καλό λόγο και ίσως η προσπάθειά της μεταμορφωθεί σε «όπλο» για να σταματήσει η πρακτική των χιλιάδων συλλήψεων και η αναταραχή στη χώρα της.

Η «επανάσταση» της Μπάιλς και η επιστροφή της Οσάκα

Η Σιμόν Μπάιλς αποτελεί την κορυφαία ίσως αθλήτρια του κόσμου. Επίσης, ήταν μία από τις μεγάλες ελπίδες των ΗΠΑ για μετάλλια, αλλά κάπου εδώ πρέπει να μπει ένα «στοπ». Τόσο μεγάλο, όσο και αυτό που φώναξε η νεαρή λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σε ψυχολογικό και πνευματικό κομμάτι.

Η Μπάιλς βγήκε μπροστά, μίλησε για τους «δαίμονές» της, έμεινε εκτός δράσης για λίγο. Έβαλε πάνω απ'όλα την υγεία της, άφησε στην άκρη την τροματική πίεση που βιώνει εδώ και τόσα χρόνια και, τελικά, πέρασε προς τα έξω το πιο σωστό μήνυμα: «Είναι ΟΚ να μην είσαι ΟΚ, αλλά πρέπει να βάζεις πάντα πρώτο τον εαυτό σου».

Στο ίδιο κάδρο και η Ναόμι Οσάκα: Η κορυφαία τενίστρια δεν κατάφερε να κερδίσει κάτι, αλλά ίσως κατέκτησε κάτι απείρως πιο σημαντικό: Το χαμόγελό της, την αισιοδοξία της και την πνευματική της ηρεμία.

https://player.glomex.com/integration/1/iframe-player.html?integrationId=40599y13k3eli5wv&playlistId=v-cbvnfqoobtz5-st

Ζωή σαν ταινία: Η Πράις τα έκανε όλα μέχρι το χρυσό!

Μπορεί να πέρασε στα... μικρά γράμματα, όμως η Λορέν Πράις ήταν η μεγάλη νικήτρια στα 69-75 κιλά της πυγμαχίας γυναικών. «ΟΚ, και;» μπορείτε να πείτε και ίσως έχετε δίκιο, όμως η ιστορία της έπαιρνε εύκολα την μορφή ενός καλού σεναρίου για ταινία!

Προσέξτε: Η Πράις έπαιζε ποδόσφαιρο και μάλιστα έφτασε να αγωνίζεται στην Εθνική Ουαλίας. Πιο μικρή, δόκιμασε - με επιτυχία - στο κικ μπόξινγκ, ενώ στη συνέχεια το «γύρισε» στην πυγμαχία. Βέβαια, τα έσοδά της ήταν σχεδόν... ανύπαρκτα, οπότε εργαζόταν σταθερά ως οδηγός ταξί για να μπορέσει να ζήσει και να κυνηγήσει το όνειρό της. Είναι ασφαλές να πούμε ότι μάλλον τα κατάφερε!

Οι αποχωρήσεις, η τάπα, οι ΗΠΑ: Μπασκετάρα!

To πόλο μας κράτησε... τρελαμένους μπροστά στην τηλεόραση, όμως η αλήθεια είναι πως το μπασκτικό τουρνουά στο Τόκιο ήταν αυτό που κυριάρχησε ανάμεσα στα ομαδικά αθλήματα. Και τι δεν είδαμε! Ένα φανταστικό standing ovation στον Λουίς Σκόλα, το «αντίο» των Πάου και Μαρκ Γκασόλ, η πιο... Λεμπρόν ή Γιάννης τάπα από τα χέρια του Νικολά Μπατούμ, το χρυσό των ΗΠΑ από τον MVP Κέβιν Ντουράντ και, φυσικά, το ιστορικό επίτευγμα των Σου Μπερντ - Ντιάνα Ταουράσι, που γύρισαν στην χώρα τους με το πέμπτο (!) τους χρυσό!

Bonus: Οι σοκαριστικά υπέροχες εμφανίσεις του Λούκα Ντόντσιτς, ο ασταμάτητος Πάτι Μιλς, τα χαμόγελα των Αυστραλών και η συμμετοχή της Εθνικής Ιαπωνίας στον τελικό του τουρνουά των γυναικών. Όχι και λίγα, έτσι;

 

Ολυμπιακοί Αγώνες: Πρόσωπα, στιγμές, ιστορίες και ατόφιο χρυσάφι! (vids)
EVENTS