MENU

Σύμφωνα με την περιγραφή του Netflix, η υπόθεση της σειράς, που στα ελληνικά λέγεται «Δεν είσαι μόνη», έχει ως εξής: Όταν μια 17χρονη καταγγέλλει μια σεξουαλική επίθεση στο λύκειό της, η έρευνα ανατρέπει τη ζωή της και δοκιμάζει τις σχέσεις της.

Η σειρά αξιοποιεί μια γνωστή αφηγηματική τεχνική για να προκαλέσει σασπένς: ξεκινά από το τέλος και μετά μας δείχνει, σιγά-σιγά, πώς φτάσαμε εκεί.

Τι είναι η νέα σειρά του Netflix, Raising Voices

Το πρώτο επεισόδιο δείχνει τη 17χρονη πρωταγωνίστρια, Άλμα (Νικόλ Γουάλας), μια έφηβη μαθήτρια, να κρατά πανό που καταγγέλλει ότι στο σχολείο υπάρχει κάποιος βιαστής -ενώ παίζει στα ακουστικά το κομμάτι «You Should See Me in a Crown» της Μπίλι Άιλις. Στη συνέχεια, βλέπουμε έναν λογαριασμό σε social media να αναρτά εικόνες με λεζάντες που αναφέρονται σε περιστατικό βιασμού.

Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε αρκετά για τους χαρακτήρες σε εκείνο το σημείο και δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Μετά, η πλοκή «πηδά» στο παρελθόν, μερικούς μήνες πριν, για να μας δείξει πώς η Άλμα έφτασε στο σημείο αυτό, αλλά να μας εξηγήσει και τι ακριβώς συμβαίνει με τις προαναφερθείσες αναρτήσεις.

Είναι μια συνηθισμένη μέθοδος αφήγησης, αλλά στην προκειμένη περίπτωση μπερδεύει λίγο στην αρχή και τα πρώτα επεισόδια δεν κρατούν τόσο το ενδιαφέρον.

Όμως, στη συνέχεια, όταν γνωρίσουμε καλύτερα τους χαρακτήρες, μπορούμε να απολαύσουμε το σενάριο καλύτερα. Μάλιστα, καθώς η αρχή είναι αρκετά δυνατή, με την πρώτη σκηνή με το πανό, η συνέχεια φαίνεται αρκετά συνηθισμένη και σε σημεία κουράζει, αφού η αφήγηση ασχολείται με χιλιοπαιγμένα θέματα, όπως οι τσακωμοί των εφήβων με τους γονείς τους.

Πάντως, οι αξιόλογες ερμηνείες των ηθοποιών, οι συμπαθείς πρωταγωνιστές και η χημεία μεταξύ τους καταφέρνουν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον επαρκώς, ώστε να φτάσουμε στα πιο ενδιαφέροντα τμήματα της ιστορίας.

Οι παράπλευρες ιστορίες, αυτές που αφορούν στις ζωές των εφήβων πρωταγωνιστών, δεν είναι πολύ συναρπαστικές, αλλά υπάρχουν αρκετές ανατροπές για να μη γίνονται εντελώς αδιάφορες.

Η βασική πλοκή έχει ενδιαφέρον και όσο προχωρά γίνεται πιο ενδιαφέρουσα, αν και σε σημεία παραείναι τηλεοπτική και ξεφεύγει από την ανάγκη για ρεαλισμό, προτάσσοντας την ανάγκη για εισαγωγή «κακών» στην υπόθεση και άλλων αφηγηματικών μοχλών, με αποτέλεσμα η αφήγηση να περιπλέκεται αχρείαστα σε σημεία και τα 8 επεισόδια να μην αρκούν για να καλυφθεί κάθε σεναριακό νήμα.

Όπως και να ‘χει, είναι μια σειρά που έχει κάτι να πει, που προσπαθεί να κοιτάξει το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης από αρκετές πλευρές, παρουσιάζοντας τον αντίκτυπό τους στις έφηβες πρωταγωνίστριες με αρκετούς τρόπους, ενώ ασχολείται και με άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά της ηλικίας αυτής.

Πηγή: iefimerida.gr

Netflix: Όλοι βλέπουν την ισπανική σειρά «Raising Voices» - Μια ιστορία καταγγελίας βιασμού σε σχολείο