MENU

«Ό,τι βλέπετε είναι αληθινό, όταν βρίσκομαι στο δικαστήριο είμαι αυτό, όταν είμαι σπίτι μου και είμαι με τον Παύλο αλλάζει, του μιλάω κανονικά, θα του πω τι έγινε αλλά το ότι δεν παίρνω απάντηση, με πληγώνει, με πονάει, είμαι λίγο θυμωμένη, μετά του ζητάω συγγνώμη γιατί ξέρω ότι δεν το ήθελε. Δεν έχω καμία σχέση με αυτό που είμαι στο δικαστήριο, δεν το γνώριζα ότι μπορεί να έχω τόση δύναμη, δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι θα έχανα το παιδί μου και δεν θα έφευγα σε πέντε λεπτά».

Μια γυναίκα που η εικόνα της «σημαδεύει» την ψυχή και την καρδιά μας. Μια γυναίκα που έγινε μητέρα και είδε το παιδί της δολοφονείται άνανδρα. Μια γυναίκα που στέκεται με τέτοια αξιοπρέπεια απέναντι στην τραγωδία που την βρήκε που ζητά «συγγνώμη» επειδή αποκαλεί αποβράσματα τους δολοφόνους του γιου της. Ζητά να την συγχωρήσουμε που παρεκτρέπεται και μιλά έτσι για αυτούς τους νταήδες που σκότωσαν τον Παύλο της.

Η Μάγδα Φύσσα, η γυναίκα που πονά, μισεί, θυμώνει, ξεσπά, νιώθει θλίψη και μοναξιά.

Η Μάγδα Φύσσα που είδε μια εφημερίδα να βγάζει πρωτοσέλιδο τη φωτογραφία του νεκρού γιου της.

Η Μάγδα Φύσσα που άκουσε δημοσιογράφους να λένε ότι σκότωσαν τον γιο της για το ποδόσφαιρο.

Η Μάγδα Φύσσα που άκουσε δημοσιογράφους να… συμπονούν τον δολοφόνο του γιου της επειδή του πέταξε ένα μπουκάλι και να απορούν πως αυτή η γυναίκα είναι ακόμα λυτή.

Η Μάγδα Φύσσα που άκουσε τον δολοφόνο του παιδιού της να χασκογελάει και να μην δείχνει καμία μεταμέλεια.

Η Μάγδα Φύσσα που βλέπει αυτόν που σκότωσε τον Παύλο να κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ έχει ομολογήσει.

Η Μάδγα Φύσσα που ακούσει από τους Χρυσαυγίτες να την ειρωνεύονται ρωτώντας την «Που είναι ο Παύλος σου τώρα;».

Η Μάγδα Φύσσα που σφίγγει τη γροθιά της και μόνη της στέκεται απέναντι στους Χρυσαυγίτες, παλεύει με τα θηρία, για την μνήμη του παιδιού της, για να μην βρεθούν άλλες μανάδες στη θέση της.

Η Μάγδα Φύσσα που μοναχικά παρακολουθεί τέσσερα χρόνια τώρα τη δίκη των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του γιου της.

Η Μάγδα Φύσσα που νιώθει ότι έχουν φορτώσει πάνω της όλο τον φασισμό της χώρας κι αυτή πρέπει να τον σηκώνει.

Η Μάγδα Φύσσα που δεν βλέπει πια τον Παύλο να ανοίγει την πόρτα, που δεν ακούει τα βήματά του, που δεν έχει πια την αγκαλιά του, το σφύριγμά του, τα νεύρα του, το ανάστημά του, όλα.

Η Μάγδα Φύσσα που αγαπούσε όλα τα τραγούδια του Παύλου, μα πιο πολύ εκείνο που δεν του άρεσε καθόλου… Οι «Αναμνήσεις», που λένε «πώς να ξεχάσω την αγκαλιά της μάνας».

Η Μάγδα Φύσσα που πέντε χρόνια τώρα είναι κομμάτια, που δεν περιμένει δικαίωση και λύτρωση.

Η συνέντευξη που έδωσε στον Πάνο Χαρίτο ήταν ένα μάθημα ζωής; για όλες τις γυναίκες, για όλους τους ανθρώπους. Μάθημα για την κοινωνία και τους πολιτικούς.

Δεν βγήκε να κλάψει, δεν βγήκε για να ζητήσει οίκτο…

Και ήταν άλλη μια φορά που βλέποντάς της σκεφτήκαμε ότι είμαστε τόσο μικροί που δεν χωράμε στον αναστεναγμό της…

Σκεφτήκαμε να της ζητήσουμε συγγνώμη που ούτε μια φορά δεν βρεθήκαμε μαζί της στην αίθουσα του δικαστηρίου. Να ενώσουμε τη φωνή μας με τη δική της και να απαιτήσουμε δικαιοσύνη.

Σκεφτήκαμε πως δεν μπορούμε ποτέ πια να πούμε ότι δεν ξέραμε, δεν ακούσαμε, δεν νοιαστήκαμε.

-Ο Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 στο Κερατσίνι από τον Γιώργο Ρουπακιά, μέλος της Χρυσής Αυγής.

Η κυρία Μάγδα Φύσσα
EVENTS