MENU

Αν δεν έχεις να πεις κάτι καλό για κάποιον που μόλις έφυγε από τη ζωή, καλύτερα να μην πεις τίποτα. Ο σεβασμός στον αποθανόντα δεν χαρακτηρίζει εκείνον. Χαρακτηρίζει εσένα.

Διαβάζω όσα άγρια έχουν γραφτεί από τη στιγμή που έγινε γνωστός ο θάνατος του Θέμου. Και αναρωτιέμαι σε ποιον απευθύνονται; Στον ίδιο αποκλείεται. Ο Θέμος ούτε να τα διαβάσει μπορεί πια, ούτε να προσβληθεί, ούτε να τα λάβει υπόψιν του και να ξανασκεφτεί τη στάση του στη ζωή και στη δημοσιογραφία.

Ξέρετε ποιοι μπορούν να τα διαβάσουν και να στεναχωρηθούν όμως; Η γυναίκα του και τα παιδιά του! Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται αυτό, όσοι δεν αντιλαμβάνονται ότι η σιωπή ετούτες τις στιγμές είναι δείγμα στοιχειώδους ανθρωπιάς, μάλλον έχουν παραδώσει και τα τελευταία ψήγματα της ενσυναίσθησης τους στην αρένα των social media.

Η εποχή είναι άγρια. Και η αγριότητα δεν έχει υπομονή. Δεν μπορεί να περιμένει όχι τρεις ημέρες αλλά ούτε τρία λεπτά μετά το θάνατο κάποιου για να τον κατασπαράξει. Βιάζεται να ξεράσει δηλητήριο και να μαζέψει like.

Δεν ξέρω πόσο καλύτεροι άνθρωποι πιστεύετε ότι είστε από τον εκλιπόντα. Οι επιθέσεις στη σάβανό του, τόσο γρήγορα, τόσο ανερυθρίαστα δείχνουν το αντίθετο.

Δεν χρειάζεται να στεναχωρηθείς για τον θάνατο κάποιου. Δεν χρειάζεται ούτε να υποκριθείς τον στεναχωρημένο. Σε κάποιο βαθμό επιτρέπεται έως και να χαρείς – εφόσον τον θεωρούσες επιζήμιο για την κοινωνία. Αλλά επιβάλλεται να σιωπήσεις, τουλάχιστον μέχρι να έρθει η ώρα της αποτίμησης. Έστω μέχρι να κηδευτεί. Ειδάλλως απλώς κανιβαλίζεις.

Ο Θέμος κατηγορείται ότι δεν είχε ηθικούς φραγμούς. Όσοι τον βρίζουν πάνω από τη ζεστή σωρό του έχουν;

Και κάτι τελευταίο. Η αλήθεια είναι μια αλλά έχει πολλές οπτικές γωνίες. Συμβαίνει στο ποδόσφαιρο, συμβαίνει στη ζωή, συμβαίνει στη δημοσιογραφία: κρίνουμε τις ίδιες πράξεις, με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ιδεολογική μας αφετηρία.

Η φωτογραφία ενός βιετναμέζου που εκτελεί έναν άλλο βιετναμέζο είναι μια από τις σημαντικότερες του 20ου αιώνα. Η φωτογραφία ενός νέου άνδρα που ξεψυχά στην αγκαλιά του κοριτσιού του, δολοφονημένος από φασίστες είναι τυμβωρυχία. Γιατί; Επειδή το μέσο που την δημοσίευσε δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Ή απλώς επειδή δεν μας αρέσει;

Αν ουδείς διάβαζε και ουδείς έβλεπε Θέμο Αναστασιάδη, ποιος θα συζητούσε για τον θάνατό του; Και αν τελικά στην πορεία της ζωής του εξελίχθηκε σε σύμβολο όλων των δεινών της Μεταπολίτευσης, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, ποιοι άραγε ήταν εκείνοι που του έδωσαν τέτοια δύναμη;

Πολλοί από εκείνους που σήμερα τον σκυλεύουν ασφαλώς. Κι ας κάνουν τους ανήξερους.

Δεν χρειάζεται να στεναχωρηθείς, οφείλεις να σεβαστείς
EVENTS