MENU

Την «άλλη» Ελλάδα την ξέρουμε, την γνωρίσαμε από την «ανάποδη» την εποχή των Μνημονίων (2010-2018). Όπου πιότερο «Μνημονιακοί» υπήρξαν οι «μέσα» παρά οι έξω. Κι ας βρίζαμε τους δεύτερους περισσότερο. Διότι οι «εντός» χώρας ήταν εκείνοι που βρήκαν την ευκαιρία και πάτησαν με τις ερπύστριες εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών. 

Το (πραγματικό) μεροκάματο πήγε στον πάτο της θάλασσας, η μαύρη εργασία οργίασε, η ανεργία τσάκισε χιλιάδες νοικοκυριά, ακόμη και το περιβόητο «δώρο» στον ιδιωτικό τομέα κάποιοι «επιχειρηματίες» το έβαζαν στην τράπεζα για να γλιτώσουν τις ποινικές ευθύνες και την ίδια μέρα το ζητούσαν πίσω από τον δυστυχή εργαζόμενο ο οποίος για να γλιτώσει την απόλυση αναγκαστικά συναινούσε στο αίσχος.

Η αλητεία στην εργασία έσπασε όλα τα κοντέρ τα προηγούμενα χρόνια όταν οι Έλληνες υπήρξαν το «πειραματόζωο» Βρυξελλών και Βερολίνου αλλά ταυτόχρονα και τα «πρόβατα» των εγχώριων «χασάπηδων». Και το ελληνικό κράτος δεν κατάφερε (άλλοτε δεν ήθελε…) με όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν, να προστατεύσει τον εργαζόμενο. Ο οποίος, προφανώς έγινε πολύ φτωχότερος πληρώνοντας υπερπολλαπλάσια τον λογαριασμό για την περίφημη «επίπλαστη ευημερία» της δεκαετίας 2000-2010.

Και πάνω που είπε ότι μπορεί ξανά να σηκώσει κεφάλι, τον βρήκε κατακούτελα, όπως και ολόκληρο τον πλανήτη, ο κορωνοϊός. Ναι, ο Ελληνας είναι πιο «εκπαιδευμένος» στα δύσκολα -εξαιτίας όλων όσων προηγήθηκαν- όμως δεν είναι υπεράνθρωπος. Το κυριότερο; Δεν είναι μόνιμο «πρόβατο» να τον ετοιμάζουν για νέα «σφαγή»! Το αίμα ρέει ακόμη «ποτάμι» από τις προηγούμενες.

Τις τελευταίες ημέρες δεν ξέρεις από πού να πρωτοφυλαχτείς. Από τον κορωνοϊό ή από εκείνους που φαίνεται πως ετοιμάζουν δεύτερο εργασιακό «σφαγείο»;

Οι πληροφορίες κυκλοφορούν πλέον με την ταχύτητα του… φωτός. Η κρίση στην παγκόσμια οικονομία είναι δεδομένη και η προσπάθεια των κρατών είναι να αποφευχθεί το "κραχ".

Η Ευρώπη βιώνει, σε ακόμα μία μεγάλη κρίση, την απίστευτη αδιαλλαξία της Γερμανικής κυβέρνησης, η οποία με το σκρινάρισμα των Ολλανδών, αρνείται την έκδοση κορωνο-ομολόγου, όπως ζητάει η πλειονότητα των κρατών (ιδίως του βασανιζόμενου Νότου που μετράει χιλιάδες νεκρούς). Αποδεικνύεται ξανά ότι αυτό που ονομάζεται «Ευρωπαϊκή Ένωση» είναι ένα καράβι στο οποίο το Βερολίνο θεωρεί ότι πρέπει να είναι ο καπετάνιος και όλοι οι άλλοι να παίζουν τον ρόλο των «μούτσων»! Ακόμη και τώρα, όπου ο θάνατος θερίζει…

Είναι δεδομένο ότι μόλις περάσει η πανδημία θα ανοίξει για τα καλά η συζήτηση περί του ανεκδότου «Ευρωπαϊκής Ένωσης», όμως την ίδια στιγμή ο φόβος στην Ελλάδα είναι διπλός.

Οι φήμες δίνουν και παίρνουν –από ΤΩΡΑ- ότι έρχεται (νέος) εργασιακός μεσαίωνας. Ότι για δεύτερη φορά την κρίση θα πληρώσει ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό (κυρίως) αλλά και στον δημόσιο τομέα. Οι φράσεις για «50% μείωση μισθών», για εκ περιτροπής εργασία, για καθιέρωση τηλε-εργασίας, δεν είναι διόλου σε… καραντίνα. Κυκλοφορούν πολύ, χωρίς να ζητούν «άδεια».

Η πεποίθηση ότι η μετά κορωνοϊού εποχή θα δημιουργήσει νέους «δρόμους» (οι οποίοι θα μοιάζουν με… λαγούμια στην εργασία) αρχίζει να μεταφέρεται σαν delivery. Στο τέλος από το πολύ πολύ «μπούρου μπούρου» θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα πιστέψουμε ότι «έτσι είναι, αφού έτσι μας λένε».

Μπάστα όμως, για να μην σαλτάρουμε εντελώς. Είναι άλλο πράγμα μια ΕΦΗΜΕΡΗ «λογική απώλεια» εισοδήματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας και εντελώς ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ να πατήσουν κάποιοι πάνω στον κορωνοϊό και να διαμορφώσουν στην Ελλάδα εργασιακά δεδομένα ενός νέου -50%. Είτε αυτοί οι «κάποιοι» είναι κυβερνώντες είτε επιχειρηματίες που δείχνουν αποφασισμένοι να στρογγυλοκαθίσουν πάνω στο «Μνημόνιο του ιού».

Οσοι ετοιμάζουν νέες σφαγές στα εργασιακά, καλό είναι ΤΩΡΑ να… φοβούνται τα «πρόβατα». Τα οποία επειδή ακριβώς είναι «εκπαιδευμένα» εδώ και μια δεκαετία, αυτή τη φορά μπορεί να αποδειχθούν και «ανυπάκουα» και σαφώς πιο «επικίνδυνα»…

Όπως έλεγε και ο σπουδαίος Λάμπρος Κωνσταντάρας: «Το νου σας ρεμάλια. Το νου σας»!

Όσοι ετοιμάζουν σφαγές στα εργασιακά, τώρα να φοβούνται τα «πρόβατα»
EVENTS