MENU

«Οι αφροαμερικανοί ζούσαν σε ένα φλεγόμενο κτίριο εδώ και πολλά χρόνια, πνίγονταν από τον καπνό καθώς οι φλόγες έκαιγαν όλοένα και πιο κοντά τους. Ο ρατσισμός στην Αμερική είναι σαν την σκόνη στον αέρα. Δεν την βλέπεις –ακόμη και εάν πνίγεσαι από αυτή- μέχρι να αφήσει τον ήλιο να μπει. Τότε αντιλαμβάνεσαι ότι είναι παντού. 

Η μαύρη κοινότητα είναι συνηθισμένη στον θεσμικό ρατσισμό που είναι εγγενής στην εκπαίδευση, το σύστημα δικαιοσύνης και τις θέσεις εργασίας. Και παρόλο που κάνουμε όλα τα συμβατικά πράγματα για να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό και την πολιτική» ανέφερε και συνέχισε:

Έτσι, ίσως η κύρια ανησυχία της μαύρης κοινότητας αυτή τη στιγμή δεν είναι αν οι διαδηλωτές στέκονται σε απόσταση τριών ή έξι μέτρων ή αν μερικές απελπισμένες ψυχές κλέβουν κάποια μπλουζάκια ή έβαλαν φωτιά σε ένα αστυνομικό τμήμα, αλλά αν οι γιοι τους, οι σύζυγοί τους, αδέλφια και πατέρες θα δολοφονηθούν από μπάτσους ή αστυνομικούς μόνο για να περπατήσουν, να τρέξουν, να οδηγήσουν. Ή αν το να είσαι μαύρος σημαίνει να καταφύγεις στο σπίτι για το υπόλοιπο της ζωής τους, επειδή ο ιός του ρατσισμού που μολύνει τη χώρα είναι πιο θανατηφόρος από το COVID -19» είπε ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ περιγράφοντας με εξαιρετικό τρόπο αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ, αυτό που υπάρχει πίσω από την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό. 

Η Σαρλίζ Θερόν πιστεύει ότι πλέον οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα ρατσισμού. Αν και τα υιοθετημένα παιδιά της, Τζάκσον και Όγκουστ, που έχουν σκουρόχρωμη επιδερμίδα, δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα ρατσισμού λόγω της διάσημης μητέρας τους, η ίδια ανησυχεί για το μέλλον τους και για το τι πρόκειται να βρουν μπροστά τους.

«Μεγάλωσα στη Νότια Αφρική την περίοδο του απαρτχάιντ, η σημασία της ισότητας των φύλων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έκανε υπερευαίσθητη στο θέμα του ρατσισμού» λέει η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός.

Ειδικά μετά την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, πριν από ένα χρόνο, η Θερόν έχει συνειδητοποιήσει πόσο διαδεδομένο είναι το φαινόμενο του ρατσισμού στις ΗΠΑ. «Δεν μπορούμε πλέον να το αντέξουμε. Υπάρχουν περιοχές σε αυτή τη χώρα όπου εάν είχα πρόταση για δουλειά δεν μπορούσαν να τη δεχτώ. Υπάρχουν μέρη της χώρας που δεν θα ταξίδευα μαζί με τα παιδιά μου κι αυτό είναι πραγματικά προβληματικό. Αν αυτό συνεχιστεί, ίσως να χρειαστεί να φύγω από τις ΗΠΑ».

Η αστυνομική βία εναντίον ανθρώπων που ανήκουν σε μειονότητες (μαύρους, Μεξικανούς, Κινέζους), οι πυροβολισμοί στον δρόμο που οδηγούν σε παράπλευρες απώλειες, οι αναίτιες επιθέσεις των οργάνων της τάξης σε ανθρώπους που απλώς έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος έχει φτάσει την κατάσταση στο απροχώρητο. Όχι τώρα. Απλά τώρα συνέβη ξανά και η χώρα βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη με το ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων. 

«Η αμερικανική κοινωνία δεν έχει απαλλαγεί από τον ρατσισμό. Παρά τις τεράστιες προόδους που έχει κάνει, εξακολουθεί να βλέπει τους νεαρούς αφροαμερικανούς ως πηγή εγκληματικότητας. Η στάση αυτή ενισχύεται και από τα μεγάλα media που επιβεβαιώνουν το ρατσιστικό στερεότυπο. Όμως είναι και η αστυνομία που άλλαξε. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι Αμερικανοί αστυνομικοί δεν παρέλαβαν μόνο στρατιωτικό υλικό, αλλά υιοθέτησαν και αντίστοιχη κουλτούρα. Από όργανα της τάξης έγιναν και όργανα βίαιης καταστολής. Σήμερα πια δεν έχεις το περιθώριο να μην υπακούσεις σε εντολή αστυνομικού. Αλίμονό σου…» έχει γράψει το 2016 στο protagon.gr ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο του Κεντρικού Μιζούρι, Άκης Καλαΐτζίδης. 

Πριν από είκοσι χρόνια η ταινία «Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας» θέλησε να δείξει σε όλο τον κόσμο εικόνες που κάποιοι στις ΗΠΑ θεωρούσαν περιθωριακές (τους νεοναζιστές που μιλούσαν για τη λευκή υπεροχή), αλλά σήμερα ακόμα το σενάριο του φιλμ, που προκάλεσε και αντιδράσεις, είναι η πολιτική της ηγεσίας της χώρας. 

«Η συνοριακή πολιτική μας είναι ανέκδοτο. Εκπλήσσεται κανένας που νότια των συνόρων μας γελάνε μαζί μας; Γελάνε με τους νόμους μας;» λέει σε μια σκηνή ο Ντέρεκ Βίνγιαρντ του Έντουαρντ Νόρτον. 

«Η παράνομη μετανάστευση είναι ένα κορυφαίο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Μετά από δεκαετίες που παίζαμε παιχνίδια, με ολόκληρο τον κόσμο να γελάει με την ηλιθιότητα των μεταναστευτικών μας νόμων...» έχει γράψει στο twitter o Ντόναλντ Τραμπ!

Η ταινία δείχνει τις προκαταλήψεις της αμερικάνικης κοινωνίας για τους αφροαμερικάνους και το πώς μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο και στη γειτονιά, σε σχεδόν κάθε κοινωνική έκφανση της καθημερινότητας, καλλιεργούνται ρατσιστικές αντιλήψεις. Αόρατος είναι ο ρατσισμός, σύμφωνα με τον Τζαμπάρ, αλλά είναι εκεί και σκότωσε και τον Τζορτζ Φλόιντ. 

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει συστημικός ρατσισμός. Νομίζω ότι το 99,9% των αστυνομικών μας είναι σπουδαίοι Αμερικανοί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν κάποιοι ρατσιστές στην αστυνομία, νομίζω ότι είναι η μειοψηφία. Πιστεύω πως είναι λίγα τα σάπια μήλα, πρέπει όμως να τα πετάξουμε» σχολίασε στο CNN ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, Ρόμπερτ Ο' Μπράιεν. 

Ακραία αστυνομική βία, απύθμενο μίσος και κοινωνικός ρατσισμός στις ΗΠΑ. Πρόκειται για μια βαθιά νοσηρή κατάσταση, που είδε και πάλι το φως της δημοσιότητας με τη δολοφονία του Φλόιντ, που δεν είναι η πρώτη και δεν θα είναι η τελευταία σε μια χώρα με εχει τεραστιες φυλετικες και  ταξικες διαφορες και διαφοροποιησεις, σε μια χώρα που  ιδρύθηκε με την γενοκτονία των ιθαγενών Αμερικανών και στην πλάτη των σκλάβων.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο ρατσισμός εναντίον των Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ έφτανε σε λιντσαρίσματα από την Κου Κλουξ Κλαν, επειδή κάποιοι Έλληνες είχαν σχέσεις με λευκές γυναίκες, ενώ αγγελίες για δουλειά απέκλειαν Έλληνες υποψήφιους.

Η εφημερίδα «Washington Post» δημοσίευσε στοιχεία των θανάτων από αστυνομική βία από το 2015 ως σήμερα: για κάθε 12 λευκούς που δολοφονούνται αντιστοιχούν 22 λατινοαμερικανοί και 30 αφροαμερικανοί!  

Σύμφωνα με την εφημερίδα Politico και την ερευνητική εταιρεία Morning Consult στην έρευνα για τον ρατσισμό στις ΗΠΑ στην περίοδο του Τραμπ αποκαλύφθηκε ότι σύμφωνα με το πλήθος του 55% των συμμετεχόντων αυξήθηκε ο ρατσισμός στη χώρα ενώ το 18% ανέφεραν ότι δεν υπήρξε καμιά αλλαγή στον ρατσισμό.

Το 51% των λευκών ανέφεραν ότι αυξήθηκε ο ρατσισμός ενώ το ίδιο ανέφεραν οι Αμερικανοί υπήκοοι από την Αφρική σε ποσοστό 79% και σε ποσοστό 60% οι λατινοαμερικανοί. Η σχετική έρευνα διεξήχθη και στην περίοδο του Τζορτζ Μπους τζούνιορ όπου το 16% των συμμετεχόντων είχαν κάνει αναφορά στην αύξηση του ρατσισμού ενώ το ποσοστό 37% την περίοδο του Μπάρακ Ομπάμα.

«Οι ζωές των μαύρων έχουν αξία». Το σύνθημα, που κυριάρχησε στις κινητοποιήσεις κατά των πολιτικών και φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού το 1960, είναι διαχρονικό. Η έκρηξη για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, που θυμίζει τις εξεγέρσεις για τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (ο οποίος είχε πει πως «μια ταραχή είναι η γλώσσα αυτών που δεν ακούγονται»), έρχεται να θυμίσει το βαθύ χάσμα του ρατσισμού και της ανισότητας στη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία.

-Με πληροφορίες από protagon.gr, vice.com, washingtonpost.com.

Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας
EVENTS