MENU

Ο Μπόρις Τζόνσον έχει δεχτεί την κατακραυγή από τους Άγγλους (και όχι μόνο) για την ξεροκεφαλιά και τα αργά αντανακλαστικά του, όμως τελικά ο Βρετανός πρωθυπουργός το πήρε απόφαση και κήρυξε πριν λίγες μέρες τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, «κλειδώνοντας» τον κόσμο στο σπίτι.

Ήδη τα κρούσματα αυξάνονται δραματικά και ο αριθμός των νεκρών έχει φτάσει στους 465, κάτι που κάνει πολλούς να «βλέπουν»... νέα Ιταλία.

Το καλό για τους Βρετανούς, πάντως, είναι ότι σύντομα θα μπορούν να προμηθεύονται από το Amazon ή τα φαρμακεία ένα απλό τεστ για τον κορωνοϊό και θα γνωρίζουν μέσα σε 15 λεπτά αν έχουν «χτυπηθεί» από τη νόσο.

Θα μετριαστεί έτσι και η αγωνία εκατομμυρίων ανθρώπων, όπως η Έλενα, κάτοικος Canary Wharf, που μας διηγείται πώς είναι η κατάσταση τις τελευταίες στο Λονδίνο.

«Εδώ είμαστε, το lockdown έφτασε και στην πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας, το Λονδίνο.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, εμείς οι Λονδρέζοι ζήσαμε τη ραγδαία αύξηση, όχι μόνο των κρουσμάτων, αλλά των μέτρων ενάντια στη διασπορά αυτού του αόρατου δολοφόνου.

Πριν δύο εβδομάδες ήμουν ακόμα στο γραφείο μου στην καρδιά της βρετανικής πρωτεύουσας, μιλούσα με τους συναδέλφους μου πίνοντας τσάι και αστειευόμασταν όταν κάποιος φτερνιζόταν ή έβηχε λέγοντας: "Α, έχεις τον κορωνοϊό!". Το λέγαμε για πλάκα, χωρίς να περνάει από το μυαλό μας ότι θα μας ζητούσαν λίγο αργότερα να δουλεύουμε από το σπίτι μέχρι νεωτέρας ή ότι κάποιοι θα έχαναν ακόμα και τη δουλειά τους. 

Όταν άρχισε ο κατακλυσμός των νέων από τις άλλες πληγείσες χώρες, άρχισα να ανησυχώ για την αντίδραση της κυβέρνησης που ερχόταν με πολύ αργούς ρυθμούς. Πριν δύο εβδομάδες έπαιρνα ακόμα το μετρό για τη δουλειά και δούλευα σε ένα ανοιχτό γραφείο με άλλα 30 άτομα. Σπάνια φορούσα μάσκα και αν το έκανα ήμουν η μόνη, άρα ακόμα είχα μια αίσθηση κανονικότητας. Τα μόνα δείγματα το επερχόμενου πανικού ήταν τα αγριεμένα βλέμματα όταν κάποιος φτερνιζόταν ή έβηχε στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Μετά η κατάσταση άρχισε να κλιμακώνεται. Στις 13 Μαρτίου είπα σε συνάδελφό μου ότι θα δούλευα από το σπίτι και μου απάντησε ότι το αφεντικό δεν υποστηρίζει τη δουλειά από το σπίτι. Στις 16 Μαρτίου, όμως, έλαβα ένα email από τη  εταιρεία, το οποίο έλεγε ότι όλοι θα έπρεπε να δουλέψουμε από το σπίτι. Ακόμα και τότε, ωστόσο, η ζωή λίγο-πολύ προχωρούσε φυσιολογικά. Πήγαινα στο σούπερ μάρκετ, πήγαινα για περπάτημα, πεταγόμουν στον δρόμο μου να πάρω έναν καφέ. Ήταν, βέβαια, περίεργο και σουρεαλιστικό που μας έλεγαν να δουλεύουμε από το σπίτι, μιλούσαν για κοινωνική αποστασιοποίηση, αλλά ο κόσμος μαζευόταν στις παμπ, στα πάρκα και σε άλλους χώρους. Και αυτό που δεν βοήθησε ήταν ο καιρός. Αντί για βροχή, ομίχλη και αέρα, έχουμε ήλιο και καθαρό ουρανό. Και μερικοί δεν μπορούν παρά να βγουν έξω για να γεμίσουν με βιταμίνη D.

Εβδομάδα της 16ης Μαρτίου: Αυτή τη φορά η κυβέρνηση πήρε γρήγορα και αυστηρά μέτρα. Καταρχάς, όποιος μπορούσε θα έπρεπε να δουλεύει από το σπίτι, μετά είπαν να ταξιδεύει ο κόσμος μόνο όταν ήταν απολύτως απαραίτητο, απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις πέντε και άνω ατόμων και τελικά κατάλαβαν ότι οι άνθρωποι ακόμα δεν είχαν καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Στις 22 Μαρτίου ανακοίνωσαν το κλείσιμο των παμπ, εστιατορίων, καφέ, ακόμα και μερικών πάρκων. Την επομένη, η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι ούτε αυτά τα μέτρα τηρούνταν, οπότε ανακοινώθηκε ότι επιτρέπεται η κυκλοφορία μόνο για την αγορά τροφίμων και φαρμάκων, για άσκηση και για βόλτα με το κατοικίδιο.

Στις 24 Μαρτίου (ημέρα που γράφω αυτό το γράμμα) στάλθηκε σε όλους το εξής γραπτό μήνυμα: 

GOV.UK Alert Coronavirus: Νέα μέτρα σε ισχύ: πρέπει να μείνετε σπίτι. Περισσότερες πληροφορίες και εξαιρέσεις στο gov.uk/coronavirus. Μείνετε σπίτι. Προστατεύστε τον δημόσιο οργανισμός υγείας (NHS). Σώστε ζωές.

Διστάζω ολοένα και περισσότερο να βγω έξω. Ειδικά όταν ακούω κατ' επανάληψη στις ειδήσεις ότι ο ιός είναι άκρως μεταδοτικός, άρα δεν είμαι σίγουρη ότι η απόσταση των δύο μέτρων θα με προστατεύσει. Πολλοί αποθηκεύουν τρόφιμα και αδειάζουν τα σούπερ μάρκετ, αλλά για την ώρα δεν ανησυχώ για την επάρκεια. Αυτό που με τρομάζει είναι η έλλειψη των διαγνωστικών τεστ και τα γεμάτα νοσοκομεία. Θέλω να ξέρω ποιες είναι οι επιλογές μου αν κολλήσω τον ιό και αν με χτυπήσει βαριά. Το πιθανότερο είναι να μου ζητηθεί να μείνω σπίτι σε απομόνωση.

Μεταξύ, όμως, αυτών των φόβων και της κατάστασης αναμονής, έμαθα κάποια ευχάριστα νέα σήμερα: η σύζυγος του γείτονά μου (της οποίας δεν γνωρίζω καν το όνομα, αλλά αρχίσαμε να μιλάμε επειδή περνάω πολλή ώρα στο μπαλκόνι) έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι νωρίς το πρωί. Ας ελπίσουμε ότι το παιδάκι θα μεγαλώσει σε μια χαρούμενη και υγιή κοινωνία...

Στα αρνητικά με... θετική νότα, το αφεντικό μού είπε ότι δεν μπορεί να μου δώσει δουλειά, λόγω της αβεβαιότητας της εποχής. Θα ολοκληρώσω αυτό το προσωρινό project σε δύο εβδομάδες και μετά θα μείνω άνεργη. Αυτό, ωστόσο, θα μου δώσει ώθηση για να γίνω πιο δημιουργική και να βρω μια δουλειά που είναι πολύ κοντά στην καρδιά μου...».

Κάτοικος Λονδίνου στο SDNA: «Άδεια σούπερ μάρκετ, γεμάτα νοσοκομεία, απώλεια θέσεων εργασίας»
EVENTS