MENU

Τα φαινόμενα βίας και τρομοκρατίας στη σχολική κοινότητα δεν είναι κάτι νέο. Από το 2013 υπάρχουν ρεπορτάζ για τη δράση της Χρυσής Αυγής στα σχολεία, με την Πολιτεία να σφυρίζει αδιάφορα, επί Νέας Δημοκρατία διότι ανέκαθεν η «γαλάζια» παράταξη είχε μία ανοικτή αγκαλιά για τα ακροδεξιά στοιχεία και επί ΣΥΡΙΖΑ, υπό το βάρος της πολιτικής ορθότητας, μην τυχόν και κατηγορηθεί ότι θα κάνει τα παιδιά μας αριστερούς.

Κάπως έτσι οι νεοναζί εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και παρεισέφρησαν στην εκπαιδευτική διαδικασία με τον πιο άμεσο, διαδραστικό και αποτελεσματικό τρόπο, το παιχνίδι. Ο χλευασμός του διαφορετικού και η επίκληση στην Χρυσή Αυγή ως μόδα (η οποία καθιερώθηκε με την πολύτιμη βοήθεια των συστημικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης) και ως μέσο εκφοβισμού ρίζωσε βαθιά. Μαθητές γυμνασίου και λυκείου μιλούσαν από τότε για ξυλοδαρμούς μεταναστών και για την προσέγγισή τους από την οργάνωση, ουδείς όμως αξιολόγησε τον κίνδυνο που ελλόχευε, ώστε να λάβει δραστικά μέτρα για όλο αυτό που συνέβαινε.

Έμειναν άπαντες επαναπαυμένοι σε σχολεία, που έχουν μετατραπεί εδώ και δεκαετίες σε τόπους απόκτησης στείρας γνώσης, χωρίς να εστιάζουν στην καλλιέργειας της κριτικής σκέψης και την ελευθερία της βούλησης.

Η κριτική σκέψη δεν είναι κάτι αόριστο, αποτελεί υποχρέωση της εκπαίδευσης, όχι ως επιλεκτική και ευκαιριακή διδακτική επιλογή, αλλά, στη βάση της θεμελιώδους σύνδεσής της με τη ιστορία και τη μεθοδολογία της φιλοσοφίας.

Τα πρόσφατα γεγονότα υπερτονίζουν με τον πιο θλιβερό τρόπο την αδήριτη ανάγκη  επαναπροσδιορισμού της ίδιας της εκπαιδευτικής κουλτούρας και της στάσης των εκπαιδευτικών μέσα στην τάξη, τόσο απέναντι στη γνώση όσο και απέναντι στα παιδιά.

Η αντίληψη ότι η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν μια νίκη της Δημοκρατίας, δυστυχώς αποδεικνύεται φαιδρή. Ήταν απλώς προσωρινή και επιφανειακή, αφού η σχολαστική και σε βάθος μεθόδευση των νεοναζί στον «προσηλυτισμό» νέων μονάδων έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται και είναι πραγματικά τρομακτική.

Η ευθύνη ωστόσο δεν είναι μόνο της πολιτείας αλλά και της κοινωνίας, η οποία υιοθέτησε αφελώς τη θεωρία των ίσων αποστάσεων και των δύο άκρων, η οποία είναι εντελώς ανυπόστατη και καταρρίπτεται ασκαρδαμυκτί!

Ο φασισμός δεν ορίζεται από καμία απολύτως ιδεολογία. Είναι η ρητορική του μίσους, που επενδύει στην έλλειψη παιδείας, γι' αυτό και απευθύνεται στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και στα πιο ταπεινά ένστικτα. Το χρήμα είναι αυτό που ενώνει ιδεολογικά τους φασίστες, και στο βωμό αυτού δεν διστάζουν να αιματοκυλήσουν, όποιους στέκονται εμπόδιο μπροστά τους. Το έθνος είναι σταθερά η πρόφαση. Περίτρανη απόδειξη η πρόσφατη ιστορία της χώρας μας, στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Οι μαυραγορίτες και οι κουκουλοφόροι προσχώρησαν στον γερμανικό κατοχικό στρατό, ξεπουλώντας την ίδια τους την πατρίδα.

Όσο άκρα αριστερά και να φτάσει κανείς, από τον κομμουνισμό έως την αναρχία η ελευθερία, η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και η ανοικτή σκέψη είναι αυτονόητα

Σαφώς και τρομοκρατικές ομάδες δεν σεβάστηκαν την ανθρώπινη ζωή, όμως ο σκοπός δεν ήταν ο πλουτισμός ή το ίδιον όφελος, αλλά μία στρεβλή αντίληψη για την εξυγίανση της κοινωνίας, η οποία είναι απολύτως καταδικαστέα. Σαφώς και έγιναν εγκλήματα στο όνομα το κομμουνισμού, από ανθρώπους που καταχράστηκαν την εξουσία που τους δόθηκε, αλλά το γεγονός ότι όλοι οι πολίτες είχαν πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας παροχές υπηρεσιών στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια αλλά και στον πολιτισμό, έχοντας εξασφαλισμένη στέγη, τροφή και εργασία αποτελεί ελαφρυντικό για τα όποια λάθη και παραλείψεις, εκμαύλισαν την ουσία του κομμουνισμού, με την οποία είτε κάποιος συμφωνεί είτε όχι, εξασφάλιζε ένα βιοτικό επίπεδο πολύ πάνω από το όριο της φτώχιας, που μαστίζει τις δυτικές κοινωνίες.

Επομένως προτού να είναι αργά ας κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα και ας αφήσουμε τη γεωμετρία με τις ίσες αποστάσεις και τα δύο άκρα. Ο φασισμός είναι ένας και κηρύττει τη μισαλλοδοξία και τον διχασμό. Ο φασισμός είναι οι νεοναζί που λυμαίνονται τα σχολεία και που προχθές πραγματοποίησαν δολοφονική επίθεση με αλυσίδες, στυλιάρια και taser σε μέλη της ΚΝΕ στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα τέσσερα άτομα να μεταφερθούν στο νοσοκομείο. 

Το έργο το έχουμε ξαναδεί... Στις 12 Ιουνίου του 2012, όταν τέσσερις Αιγύπτιοι αλιεργάτες έγιναν στόχος επίθεσης από μία ομάδα 20-25 χρυσαυγιτών στη μονοκατοικία που διέμεναν στο Πέραμα και τότε ως κοινωνία αδρανήσαμε. Στις 17 Ιανουαρίου του 2013, όταν έπεσε νεκρός στα Πετράλωνα ο Σαχζάτ Λουκμάν, από το καρτέρι θανάτου που του έστησαν δύο νεοναζί, καθώς κατευθυνόταν στην εργασία του και τότε δεν αντιδράσαμε. 
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2013, όταν τάγμα εφόδου με περισσότερα από 30 άτομα, επιτέθηκε σε βάρος συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα και πάλι τα δημοκρατικά μας αντανακλαστικά δεν ενεργοποιήθηκαν. Έπρεπε να έχουμε νεκρό τον Παύλο Φύσσα για να συνειδητοποιήσουμε ότι ο φασισμός είναι υπόθεση που μας αφορά όλους. 

Ας αφυπνιστούμε προτού να είναι αργά. Προτού θρηνήσουμε κι άλλον νεκρό, γιατί αυτή τη φορά θα είναι ένα παιδί. 

Δεν υπάρχουν δύο άκρα, υπάρχει φασισμός, και είναι μέσα στα σχολεία μας!

 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Δεν υπάρχουν δύο άκρα, υπάρχει φασισμός, και είναι μέσα στα σχολεία μας!
EVENTS