MENU

Δεν υπάρχει κανένας σοβαρός ή αξεπέραστος λόγος, να ‘ναι το δικό μας πρωτάθλημα χειρότερο απ’ το ουκρανικό, το ολλανδικό, το βελγικό, το ελβετικό, το τουρκικό. Κι όμως, είναι. Χειρότερο.

Για αρχή, είναι αδύνατον ν’ αξιολογηθεί στα σοβαρά ένα πρωτάθλημα που κουτσαίνει. Η Νίκη Βόλου ήλθε μετά από μισόν αιώνα στην Α’ Εθνική, έπαιξε (ούτε) ένα γύρο, απήλθε. Δεν υπάρχει, αυτό. Και δεν με νοιάζει η λεπτομέρεια, γιατί συνέβη. Εάν διαπότιζε τη λίγκα η στοιχειώδης αίσθηση κοινότητας, ρεφενέ θα έβαζαν οι άλλοι 17 για να μη συμβεί. Ας αφαιρούσαν βαθμό ή βαθμούς, όπως Πάρμα στην Ιταλία. ‘Η τα κλαμπ που μπαίνουν σε administration στην Αγγλία. Οι ομάδες, όμως, είναι εκεί και παίζουν. Ως το τέλος.

Προ τριετίας ήταν η Δόξα, με έδρα το Καυτανζόγλειο μάλιστα. Υποβιβάστηκε. Αλλά τερμάτισε. Παλαιότερα, ο Θρασύβουλος. Ο Ακράτητος. Αύτανδροι. Αλλά παρόντες. Κάποτε, με τους επιγόνους του Κανελλάκη, ο Ιωνικός έκλεισε χρονιά στην Α’ Εθνική…με τέσσερις πόντους. Την έκλεισε, ωστόσο. Δεν έφυγε. Η Νίκη Βόλου, όταν έφυγε, ήδη είχε επτά πόντους. Φυσικά, θα υποβιβαζόταν. Αλλά το πρωτάθλημα τη χρειαζόταν. Ως την 34η αγωνιστική. Η λίγκα το αντιλήφθηκε και το διαχειρίστηκε, σαν κάτι γραφειοκρατικό, όχι σαν κάτι ουσιαστικό, υψηλής προτεραιότητας.

Μετά, η διαφθορά. Δεν είναι ρεαλιστικό, να προσμένει κανείς αυτοκάθαρση. Ούτε μ’ αυτούς που είναι τώρα, ούτε ακόμη κι αν αυτοί εδώ άλλαζαν με τους δελφίνους. Μόνο Κυβέρνηση και Δικαιοσύνη με τους ισχυρούς μηχανισμούς, και πάλι μονάχα σ’ ένα βαθμό, μπορούν να το κάνουν. Αν το έκανε (ασύντακτα, τσάτρα-πάτρα, επικοινωνιακά, ό,τι θέλετε) ο Γιωργάκης, με σερίφη…εκείνο τον κομψό υπουργό που μου διαφεύγει τ’ όνομά του, και κωλοπετσόκοψαν μερικούς, τότε όλοι μπορούν!

Έπειτα, το προβλέψιμο. Σκοτώνει. Δεκαοκτώ τίτλοι, δεκαέξι ο Ολυμπιακός, δύο (στα διαλείμματα του Ολυμπιακού) ο Παναθηναϊκός, προφανώς το έργο δεν αντέχει σε καμία προσέγγιση. Μια φορά έπεσε στο τραπέζι, για να εκτονωθεί ο σκοτωμός με τη διαιτησία week in week out, η ιδέα το έσοδο του Τσάμπιονς Λιγκ να μοιράζεται. Μια ιδέα απελπισίας. Απ’ το εικοσιπεντάρι, να κρατάει ένα δεκάρικο ο Ολυμπιακός και να δίνει από ένα τάλιρο σε Παναθηναϊκό, Αστέρα, ΠΑΟΚ. Δεν στέκει, εννοείται, πουθενά. Θα μπορούσε, όμως, να σταθεί κάτι άλλο. Μια παρέμβαση στο φόρματ.

Να μπει στα πλέι-οφ και η μάχη της 1ης θέσης. Μια αυτόματη εκτόνωση, για την κανονική περίοδο. Αν είναι να γίνεται ο σκοτωμός με τους διαιτητές, ας γίνει για έξι αγωνιστικές σε δυόμιση εβδομάδες την άνοιξη. Σε 34+6, Αύγουστο με Μάιο, δεν παλεύεται. Επίσης, να παίζει πλέι-οφ (για την 5η θέση) έως και ο 8ος. Και στα χαμηλά, το ίδιο. Οσο λιγότεροι στα μπάνια από τον Απρίλιο, τόσο το καλύτερο. Το ζητούμενο είναι να ‘χει πλάκα, ως το τελευταίο σουτ του τελευταίου ματς. Εδώ, πέφτουμε στον Ελληνα. Στον πιο βαθύτατα συντηρητικό λαό. Που δεν θέλει, τίποτα ν’ αλλάζει. Αλλά θέλει και την κολακεία, πότε-πότε να του λες πόσο προοδευτικός είναι!

Ελληνικό πρωτάθλημα. Ενας υστερεί εφέτος, έναντι των προδιαγραφών. Ο Ατρόμητος. Το μυρίστηκαν, πανέτοιμοι για την ευκαιρία τους, κι όρμησαν. Ο Παναιτωλικός, η Βέροια, ο ΠΑΣ, η Ξάνθη. Με το ποδόσφαιρό τους. Προπονητές, τεχνικοί διευθυντές, εκπαιδευτές ακαδημιών αξίζουν τον σεβασμό μας. Κάνουν ποδόσφαιρο. Ο Γρηγορίου, ο Πετράκης, ο Χάβος, ο Βεργέτης, ο Χριστόπουλος, ο Τερεζόπουλος. Τεχνικοί διευθυντές, ο ένας με τον άλλον, έμαθαν να ψωνίζουν παίκτες παγκοσμίως άγνωστους μεν, θαυμάσιους δε. Αν μπορούσε ο Αστέρας, γιατί όχι και ο Παναιτωλικός; Ολοι, μαζί και οι προπονητές στις υποδομές, ξαναέβαλαν το ντόπιο ταλέντο στο επίκεντρο.

Οι μεγάλοι θυμήθηκαν μια ξεχασμένη συνήθεια. Να καταδέχονται να βλέπουν τι παίκτες έχει η Βέροια, ο Εργοτέλης, η Κέρκυρα, ο ΠΑΣ, η Παναχαϊκή. Η διαφορά τώρα, απ’ το παλιό, είναι ότι τους παίρνουν για ένα κομμάτι ψωμί. Συχνά, ούτε καν αυτό. Αν ο μικρός είχε στη διαπραγμάτευση τη δύναμη να βάζει όρους μεταπώλησης, ο Πανιώνιος θα ήταν αυτάρκης μόνο και μόνο απ’ τα ποσοστά του.

Κι αυτό μπορεί εύκολα, αντί να επαφίεται στην ελεημοσύνη, να γίνει κανονισμός. Τι δικαιούται, ένα εύλογο μέρος του τιμήματος της πώλησης, η προηγούμενη ομάδα. ‘Η/και η προ-προηγούμενη. Σάμαρης; Λεφτά για τον Πανιώνιο, λεφτά και για την Παναχαϊκή. Μανωλάς; Λεφτά για την ΑΕΚ, λεφτά και για τον Θρασύβουλο. Μάνταλος, αύριο-μεθαύριο; ‘Η Μπακάκης; Λεφτά για την Ξάνθη. Για τον Παναιτωλικό.

Θυμήθηκα. Γερουλάνος!

Play-off και για την 1η θέση
EVENTS