MENU

Το tweet της ΠΑΕ Ολυμπιακός για τον τραυματισμό-σοκ του Κώστα Φορτούνη εν πολλοίς συνοψίζει το πώς θα διαχειριστεί αυτή την ανυπολόγιστης αξίας για την ομάδα του Μαρτίνς απώλεια, τόσο ο σύλλογος, όσο και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής: «Τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς». Ο χειρότερος τραυματισμός που μπορεί να πάθει ένας ποδοσφαιριστής, λίγες μέρες πριν την έναρξη της σεζόν, είναι κάτι το οποίο το ξεπερνάς μόνο αν είσαι τέτοιος. Δυνατός. Όσο δυνατός γίνεται.

Ο Κώστας τους επόμενους μήνες θα έχει δίπλα του όλο τον «ερυθρόλευκο» μηχανισμό και θεωρώ δεδομένο ότι θα γυρίσει καλύτερος από ποτέ. Ο Ολυμπιακός πάλι έχει ήδη όλα όσα χρειάζεται για να διαχειριστεί τη σεζόν του όσο ο αρχηγός του θα αναρρώνει. Αυτή την ώρα πραγματικά πολλά έρχονται στο μυαλό: για μεταγραφές, για συστήματα, για χαρακτηριστικά πιθανών αντικαταστατών, για μια ομάδα που διάολε στην τελική έχει χτιστεί από τον Μαρτίνς γύρω από τον Φορτούνη. Ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα με τον Κώστα μέσα. Δεν ξέρω αν είναι χειρότερη ή καλύτερη -αυτό δεν μπαίνει στη ζυγαριά έτσι ελαφρά τη καρδία- ωστόσο είναι δεδομένο πως (θα) είναι μια πολύ διαφορετική ομάδα.

Και αυτό τα λέει όλα για το τι είδους παίκτη μιλάμε. Είναι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας, είναι το βαρόμετρό της, ο αρχηγός της. Όλα τα κλισέ. Στην πραγματικότητα, είναι το νευρικό της σύστημα: όλα ξεκινούν από αυτόν, όλα περνούν από αυτόν, όλα γίνονται για αυτόν, όλα γίνονται από αυτόν. Πείτε ό,τι θέλετε, κάντε όποια καφενειακή, θεωρητική ή φιλοσοφική κουβέντα θέλετε, αλλά αυτή τη στιγμή, μέσα Ιουλίου, το κενό που αφήνει ο Φορτούνης στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού δ-ε-ν γ-ί-ν-ε-τ-α-ι να καλυφθεί από ελληνική ομάδα. Παίκτες σαν αυτόν δεν υπάρχουν πολλοί εδώ γύρω και όσοι υπάρχουν... εκεί έξω, στας Ευρώπας, κοστίζουν χρήματα που απλά προκαλούν μελαγχολία.

Δεν ξέρω τι ακριβώς υπάρχει αυτή τη στιγμή στο μυαλό του Μαρτίνς, στο μυαλό των ανθρώπων του συλλόγου, όμως ξέρω ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να κοιτάξει την επόμενη μέρα του δουλεύοντας με τέτοιο τρόπο ώστε αφενός να μην διαταράξει τις ισορροπίες στην ομάδα του, στα αποδυτήρια, στην ενδεκάδα, σε επίπεδο ρόλων, ακόμη και σε επίπεδο μπάτζετ αν θέλετε. Όχι βέβαια ότι τα βγάζει από τη... δική μου τσέπη, όμως νομίζω ότι η ομάδα αν θέλει να συνεχίσει να ξοδεύει, έχει ρεαλιστικούς στόχους προς τους οποίους μπορεί να σπρώξει χρήμα, όχι να ψάχνει «Φορτούνη» δέκα μέρες πριν αρχίσει η χρονιά. Σε αγωνιστικό επίπεδο αυτή τη στιγμή, ο Φορτούνης δεν μπορεί και γι αυτό στην τελική δεν χρειάζεται να «αντικατασταθεί».

Αφετέρου υπάρχει και κάτι άλλο: πρέπει να δείξει έμπρακτα στον Φορτούνη ότι αυτό που του συνέβη είναι απλά ένα ακόμη εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει στο δρόμο για να γίνει ένας ακόμη θρύλος του. Πρέπει να του δείξει ότι τον περιμένει, ότι μπορεί να τον περιμένει. Πρέπει να τον κάνει να αισθανθεί ότι είναι αναντικατάστατος, που μεταξύ μας είναι, να του επιτρέψει να έχει το νου του μόνο στην αποθεραπεία του, όχι σε οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει στο επόμενο διάστημα. Οι «ερυθρόλευκοι» πρέπει να... μασήσουν τη σφαίρα που τους πέτυχε.

Η ψυχολογία αυτές τις ώρες είναι το Α και το Ω στον αθλητή, σε κάποιον που αναρρώνει από αυτό τον γ@#$τραυματισμό που σου διαλύει το ηθικό, αφού σου διαλύσει πρώτα το γόνατο. Όποιος το έχει περάσει, καταλαβαίνει τι λέω. Για αυτό και η δική μου εκτίμηση, θεώρηση, τα «2 μου σεντς» που λένε και οι Βρετανοί, είναι ότι ο Ολυμπιακός οφείλει να συνεχίσει ως έχει. Γιατί πολύ απλά... έχει. Έχει προπονητή, έχει μια ομάδα έτοιμη, έχει καλά χαφ, καλά εξτρέμ, έχει έναν... κάποιον Βαλμπουενά, έχει και έναν άλλο ωραίο τυπάκο, τον Ραντζέλοβιτς που είναι κι αυτός ένας... μικρός Κωστάκης. Ας τον στηρίξει και ας τον ρίξει στα βαθιά όποτε χρειαστεί. Όπως ακριβώς είχε κάνει και ένας άλλος Πορτογάλος, ο Βίτορ Περέιρα, με τον... κανονικό Κωστάκη, δίνοντάς του φανέλα βασικού ενώ στην ομάδα ακόμη υπήρχε ο Τσόρι.

Οτιδήποτε άλλο επιχειρήσει να κάνει αυτή την εποχή, στα δικά μου μάτια φαντάζει ως ένα αχρείαστο αγωνιστικό, οικονομικό και ψυχολογικό ρίσκο. Ο Ολυμπιακός έχασε για τους επόμενους μήνες τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του. ΟΚ, μπάλα είναι, ζωή είναι, συμβαίνει. Δεν χρειάζεται να χάσει και το μυαλό του με σπασμωδικές κινήσεις. Εκεί -στο μυαλό- τόσο του παίκτη όσο και της ομάδας, ακόμη τα πάντα... καίνε και οι εν θερμώ αποφάσεις σπάνια αποδίδουν καρπούς.

Στην τελική, ούτε το τέλος του κόσμου έρχεται, ούτε ο Φορτούνης, με τη δική του ψυχοσύνθεση, τη σωματοδομή, την όρεξη και τη διάθεση να πετύχει, να γίνει ο καλύτερος που μπορεί, θα χάσει κάτι περισσότερο από απλά κάποιους μήνες ποδοσφαίρου. Ούτε τα χρόνια τον πήραν, ούτε μόνος του θα είναι σε αυτή τη διαδικασία που ακολουθεί. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού θα έχει ό,τι χρειάζεται, όποτε το χρειάζεται, ώστε τη στιγμή που θα κλείνει τα μάτια και θα πατάει ξανά το χορτάρι του Καραϊσκάκη -πιθανότατα ως αλλαγή σε κάποιο παιχνίδι μέσα στην Άνοιξη- όλα όσα προηγήθηκαν θα φαντάζουν σαν ένα κακό όνειρο. Ένα ακόμη εμπόδιο που θα έχει ξεπεράσει. Και ο Ολυμπιακός από την πλευρά του, όπως κατά το παρελθόν σε τέτοιου είδους δύσκολες καταστάσεις -ολόκληρο Τζιοβάνι έχασε κάποτε- βρήκε τον δρόμο του, έτσι θα τον βρει και πάλι.

Ο Φορτούνης δεν μπορεί και δεν χρειάζεται να «αντικατασταθεί»
EVENTS